¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

¹A Job odpovedal a riekol:

²"Dëgjoni me kujdes atë që kam për të thënë, dhe kjo të jetë kënaqësia që më jepni.

²Počujteže moju reč, a bude mi to za vaše potešenia.

³Kini durim me mua dhe më lini të flas dhe, kur të kem folur, edhe talluni me mua.

³Potrpte ma, aby som ja hovoril, a keď dohovorím, potom sa vysmievaj.

⁴A ankohem vallë për një njeri? Dhe pse fryma ime nuk duhet të trishtohet?

⁴Či sa ja azda žalujem ľuďom? Alebo prečo by nemal môj duch ustávať v trpezlivosti?

⁵Shikomëni dhe habituni, dhe vini dorën mbi gojë.

⁵Pozrite na mňa a predeste sa a položte ruku na ústa.

⁶Kur e mendoj, më zë frika dhe mishi im fillon të dridhet.

⁶Keď myslím na to, trniem zdesený, a hrôza pochytáva moje telo.

⁷Pse, pra, jetojnë të pabesët dhe pse plaken dhe shtojnë pasuritë e tyre?

⁷Prečo žijú bezbožníci, zostarejú sa i mohutnejú v sile?

⁸Pasardhësit e tyre fuqizohen bashkë me ta nën vështrimet e tyre dhe fëmijët e tyre lulëzojnë në sytë e tyre.

⁸Ich semeno stojí pevne u nich pred nimi a ich potomstvo pred ich očami.

⁹Shtëpitë e tyre janë në siguri, pa tmerre, dhe fshikulli i Perëndisë nuk rëndon mbi ta.

⁹Ich domy majú pokoj od strachu, ani nedopáda prút Boží na nich.

¹⁰Demi i tyre mbars dhe nuk gabon, lopa e tyre pjell pa dështuar.

¹⁰Jeho byko skočí a nie bez oplodnenia; jeho krava sa telí a nevyvrhne.

¹¹Dërgojnë jashtë si një kope të vegjlit e tyre dhe bijtë e tyre hedhin valle.

¹¹Vypúšťajú svoje decká jako drobné stádo, a ich deti poskakujú.

¹²Këndojnë në tingujt e timpanit dhe të qestes dhe kënaqen me zërin e flautit.

¹²Povyšujú svoj hlas pri bubne a pri citare a radujú sa zvuku píšťaly.

¹³I kalojnë në mirëqënie ditët e tyre, pastaj një çast zbresin në Sheol.

¹³Trávia svoje dni v dobrom a v okamihu sostupujú do hrobu.

¹⁴Megjithatë i thonin Perëndisë: "Largohu nga ne, sepse nuk dëshirojmë aspak të njohim rrugët e tua.

¹⁴A hovoria silnému Bohu: Ujdi od nás! Nechceme známosti tvojich ciest.

¹⁵Kush është i Plotfuqishmi të cilit duhet t'i shërbejmë? Ç'përfitojmë veç kësaj kur e lusim?".

¹⁵Čože je Všemohúci, aby sme mu slúžili? A čo nám to pomôže, keď sa mu budeme modliť?

¹⁶Ja, begatia e tyre a nuk është vallë në duart e tyre? Këshilla e të pabesëve është mjaft larg meje.

¹⁶Ale hľa, ich dobré nie je v ich ruke, a preto je rada bezbožných ďaleko odo mňa.

¹⁷Sa herë shuhet llamba e të këqijve ose shkatërrimi bie mbi ta, vuajtjet që Perëndia cakton në zemërimin e tij?

¹⁷Koľko ráz zhasne lampa bezbožných? A či prichádzava na nich ich zhuba? Či im Bôh udeľuje bolesti vo svojom hneve?

¹⁸A janë ata si kashta përpara erës ose si byku që e merr me vete stuhia?

¹⁸Kedy bývajú ako slama pred vetrom a jako plevy, ktoré ukradne víchor?

¹⁹Ju thoni se Perëndia ruan dënimin e paudhësisë së dikujt për bijtë e tij. Ta shpaguajë Perëndia, që ai të mund ta kuptojë.

¹⁹Že vraj Bôh odkladá jeho synom jeho neprávosť? Nech odplatí jemu, aby vedel!

²⁰Të shohë me sytë e tij shkatërrimin e vet dhe të pijë nga zemërimi i të Plotfuqishmit!

²⁰Nech vidia jeho oči jeho nešťastie, a nech sa napije z prchlivosti Všemohúceho!

²¹Çfarë i hyn në punë në fakt shtëpia e tij mbas vdekjes, kur numri i muajve të tij është mbushur?

²¹Lebo čo mu je, bezbožnému, po jeho dome po ňom, keď je urezaný počet jeho mesiacov?!

²²A mundet ndokush t'i mësojë Perëndisë njohuri, atij që gjykon ata që ndodhen atje lart?

²²Či bude niekto učiť známosti silného Boha, jeho, ktorý sám súdi vysokomyseľných?

²³Dikush vdes kur ka plot fuqi, i qetë dhe i sigurt;

²³Jeden zomiera v plnom svojom blahobyte, cele bezpečný a pokojný;

²⁴ka kovat plot me qumësht dhe palca e kockave të tij është e freskët.

²⁴jeho žochtáre sú plné mlieka, a špik jeho kostí je zvlažovaný,

²⁵Një tjetër përkundrazi vdes me shpirt të hidhëruar, pa pasë shijuar kurrë të mirën.

²⁵kým iný zomiera s roztrpčenou dušou a nejedol v živote dobrého.

²⁶Që të dy dergjen bashkë në pluhur dhe krimbat i mbulojnë.

²⁶No, spolu ľahnú do prachu, a červy ich pokryjú.

²⁷Ja, unë i njoh mendimet tuaja dhe planet me të cilat doni të ushtroni dhunën kundër meje.

²⁷Hľa, znám vaše myšlienky a vaše úmysly použiť proti mne násilie.

²⁸Në fakt ju thoni: "Ku është shtëpia e princit, dhe ku është çadra, banesa e njerëzve të këqij?".

²⁸Lebo hovoríte: Kde je dom kniežaťa? A kde je stán príbytkov bezbožných?

²⁹Nuk i keni pyetur ata që udhëtojnë dhe nuk i njihni shenjat e tyre?

²⁹Či ste sa nepýtali tých, ktorí idú pomimo cestou? A či ich pokynov neznáte?

³⁰Njerëzit e këqij në fakt shpëtojnë ditën e shkatërrimit dhe çohen në shpëtim ditën e zemërimit.

³⁰Že totiž zlý človek býva ušetrený ku dňu záhuby, že bývajú vedení ku dňu výbuchov Božieho hnevu?

³¹Kush e qorton për sjelljen e tij dhe kush i jep shpagim për atë që ka bërë?

³¹Kto mu oznámi jeho cestu do jeho tvári? Alebo keď on niečo spácha, kto mu odplatí?

³²Atë e çojnë në varr dhe i bëjnë roje varrit të tij.

³²A on bude doprevadený k hrobom, a ešte i po smrti bude bdieť nad rovom.

³³Plisat e luginës do të jenë të ëmbël për të; tërë njerëzia do ta ndjekë, ndërsa një mori pa fund i shkon para.

³³Budú mu sladnúť hrudy údolia, a za ním potiahne každý človek, a tým pred ním neni počtu.

³⁴Si mund të më ngushëlloni pra, me fjalë të kota, kur nga fjalët tuaja nuk mbetet veçse gënjeshtra?".

³⁴A jako ma tedy potešíte márnosťou, keď vo vašich odpovediach zostáva iba faloš?