¹"Tani përkundrazi më të rinjtë se unë më përqeshin, ata që etërit e tyre nuk do të kishin pranuar t'i vija midis qenve të kopesë sime.

¹A teraz sa mi smejú vekom mladší odo mňa, ktorých otcami som opovrhoval, ani len ich postaviť so psami svojho drobného stáda.

²Fundja, për çfarë do të më shërbente forca e duarve të tyre? Fuqia e tyre është shkatërruar.

²A načo by mi aj bola bývala sila ich rúk? Zhynula u nich vláda.

³Të sfilitur nga mizerja dhe nga uria, ikin natën në shketëtirën e shkretuar dhe shterpë,

³Nedostatkom a hladom zmorení, tí, ktorí obhrýzali vypráhlu zem, šero pustiny a púšte,

⁴duke shkulur bar të hidhur pranë gëmushave dhe rrënjë gjineshtre për ushqimin e tyre.

⁴ktorí trhali zeliny po chrastinách, a koreň jalovca bol ich pokrmom.

⁵Janë përzënë nga mjediset prej njerëzve që ulërijnë prapa tyre si të ishin vjedhës.

⁵Boli vyhnaní zpomedzi ľudí; kričali na nich ako na zlodeja,

⁶Janë të detyruar të jetojnë në skërkat e luginave, në shpellat e tokës dhe midis shkëmbinjve;

⁶takže museli bývať vo výmole potokov, v dierach prachu a skál.

⁷ulërijnë midis kaçubeve dhe shtrëngohen bashkë nën ferrishtat;

⁷Revali medzi chrastinami; boli sobraní pod tŕne,

⁸njerëz budallenj, po, njerëz pa vlerë, të dëbuar nga vendi i tyre.

⁸synovia blázna i synovia človeka bez mena; boli vypudení zo zeme.

⁹Tani jam bërë kënga e tyre e talljes, po, jam bërë gazi i tyre.

⁹A teraz som sa stal ich pesničkou a som im vravou.

¹⁰Kanë tmerr nga unë, rrinë larg meje dhe nuk ngurrojnë të më pështyjnë në fytyrë.

¹⁰Ošklivia si ma; vzďaľujú sa odo mňa a neštítia sa pľuvať mi do tvári,

¹¹Meqenëse Perëndia ka lëshuar disi litarin e çadrës sime dhe më ka poshtëruar, ata kanë thyer çdo fre para meje.

¹¹pretože Bôh rozviazal moju tetivu a ztrápil ma; preto odvrhli úzdu pred mojou tvárou.

¹²Këta zuzarë çohen në të djathtën time, i shtyjnë larg këmbët e mia dhe përgatitin kundër meje rrugët që të më shkatërrojnë.

¹²Po pravici povstáva mladá sberba; podrážajú mi nohy a nahadzujú proti mne cesty svojej zhuby.

¹³Prishin rrugën time, keqësojnë fatkeqësinë time, megjithëse askush nuk i ndihmon.

¹³Rozryli môj chodník; dopomohli k mojej zkaze tí, ktorí sami nemajú spomocníka.

¹⁴Afrohen si nëpërmjet një të çare të madhe, sulen kundër meje si një stuhi.

¹⁴Prišli na mňa jako širokou trhlinou; valia sa jako búrka.

¹⁵Më sulmojnë tmerre; gjuajnë nderin tim si era, dhe begatia ime zhdavaritet si një re.

¹⁵Hrôzy sa obrátili na mňa; stíha to moju dôstojnosť ako vietor, a moja spása pominula jako oblak.

¹⁶Unë shkrihem përbrenda, dhe ditët e hidhërimit më kanë pushtuar.

¹⁶A teraz sa moja duša rozlieva vo mne; pochytily ma dni trápenia.

¹⁷Natën ndjej sikur më shpojnë kockat, dhe dhembjet më brejnë pa pushim.

¹⁷Noc vrtá moje kosti a lúpi odo mňa, a moji hlodajúci, červy, neležia zaháľajúc.

¹⁸Nga dhuna e madhe rrobat e mia deformohen, më shtrëngojnë përreth si jaka e mantelit tim.

¹⁸Veľkou silou mení sa moje rúcho na nepoznanie; sviera ma to jako obojok mojej sukne.

¹⁹Ai më ka hedhur në baltë dhe jam bërë si pluhuri dhe hiri,

¹⁹Vrhol ma do blata, takže som podobný prachu a popolu.

²⁰Unë të bërtas ty, dhe ti nuk më përgjigjesh; të rri përpara, por ti rri duke më shikuar.

²⁰Volám k tebe, Bože, o pomoc, a neodpovedáš mi; stojím, a len hľadíš a hľadíš na mňa.

²¹Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.

²¹Obrátil si sa mi v ukrutníka; mocou svojej ruky útočíš na mňa.

²²Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.

²²Vyzdvihol si ma do vetra a vysadil si ma naň a pôsobíš to, aby som sa rozplýval v hukote búrky.

²³E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.

²³Lebo viem, že ma obrátiš do smrti a do domu, do ktorého sa shromaždí každý živý.

²⁴me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.

²⁴Len že či nevystrie človek ruky i v rumoch; aj keď hynie, preto len kričí o pomoc.

²⁵A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?

²⁵Je pravda, že som plakal nad tým, kto prežíval tvrdé dni; že moja duša smútila nad chudobným.

²⁶Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.

²⁶Preto som s istotou očakával dobré, ale prišlo zlé; nadejal som sa na svetlo, a prišiel mrak.

²⁷Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.

²⁷Moje vnútornosti vrú a nechcú sa upokojiť; nadišly na mňa dni trápenia.

²⁸Shkoj rreth e qark i nxirë, krejt, por jo nga dielli; ngrihem në kuvend dhe bërtas për të kërkuar ndihmë.

²⁸Chodím smutný bez svitu slnca; stojím v shromaždení a volám o pomoc.

²⁹Jam bërë vëlla me çakallin dhe shok me strucin.

²⁹Stal som sa bratom šakalov a druhom mladých pštrosov.

³⁰Lëkura ime që më mbulon është nxirë dhe kockat e mia digjen nga nxehtësia.

³⁰Moja koža sčernela a lúpe sa so mňa, a moja kosť horí od horúčosti.

³¹Qestja ime shërben vetëm për vajtime dhe flauti im për tinguj vajtues.

³¹A tak sa obrátila moja harfa na zármutok a moja píšťala na hlas plačúcich.