1Kur Zoti i bëri robërit e Sionit të kthehen, na u duk si ëndërr.
1Pieseň na cestu hore do Jeruzalema. Keď viedol Hospodin zpät zajatých Siona, bolo nám to tak, ako keby sa nám bolo snívalo.
2Atëherë goja jonë u mbush me qeshje dhe gjuha jonë me këngë gëzimi, atëherë thuhej midis kombeve: "Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ta".
2Vtedy boly naše ústa naplnené smiechom a náš jazyk plesaním. Vtedy povedali medzi národami: Veliké veci učinil s nimi Hospodin!
3Zoti ka bërë gjëra të mëdha për ne, dhe jemi tërë gëzim.
3Áno, Hospodin učinil s nami veľké veci, a preto sme sa radovali.
4Bëj të rikthehen robërit tanë, o Zot, ashtu si përrenjtë në jug.
4Navráť, Hospodine, našich zajatých ako potoky na juhu.
5Ata që mbjellin me lotë, do të korrin me këngë gëzimi.
5Tí, ktorí sejú so slzami, budú žať s plesaním.
6Vërtetë ecën duke qarë ai që mban farën që do të mbillet, por ai do të kthehet më këngë gëzimi duke sjellë duajt e tij.
6Ta ide pomaly a plače ten, kto rozsieva semeno, ale potom istotne prijde s plesaním nesúc svoje snopy.