1Atje, pranë lumenjve të Babilonisë, rrinim ulur dhe qanim, duke kujtuar Sionin;
1Pri riekach Babylona, tam sme sedávali i plakali, keď sme sa rozpomínali na Sion.
2mbi shelgjet e kësaj toke kishim varur qestet tona.
2Na vŕby v ňom, v Babylone, sme boli povešali svoje harfy,
3Atje, ata që na kishin çuar në robëri, na kërkonin fjalët e një kënge, po, ata që na shtypnin kërkonin këngë gëzimi, duke thënë: "Na këndoni një këngë të Sionit".
3lebo tam žiadali od nás tí, ktorí nás boli zajali, slová piesne, a tí, ktorí nás trápili, radosť, keď vraveli: Zaspievajte nám niektorú pieseň sionskú!
4Si mund të këndonim këngët e Zotit në një vend të huaj?
4No, jako by sme mohli spievať pieseň Hospodinovu v zemi cudzinca?!
5Në rast se të harroj ty, o Jeruzalem, e harroftë dora ime e djathtë çdo shkathtësi;
5Ak by som ťa zabudol, ó, Jeruzaleme, nech zabudne i moja pravica. -
6m'u lidhtë gjuha me qiellzën, në rast se nuk të kujtoj ty, në rast se nuk e vë Jeruzalemin përmbi gëzimin tim më të madh.
6Nech sa prilepí môj jazyk na moje ďasno, ak by som sa nerozpomínal na teba, ak nebude Jeruzalem vrcholom mojej radosti.
7Mbaji mënd, o Zot, bijtë e Edomit, që ditën e Jeruzalemit thonin: "Shkatërrojini, shkatërrojini që nga themelet".
7Pamätaj, Hospodine, synom Edoma na deň Jeruzalema, ktorí hovorili: Rozborte, rozborte v ňom všetko až do základu!
8O bijë e Babilonisë, që duhet të shkatërrohesh, lum ai që do ta lajë të keqen që na ke bërë!
8Dcéro Babylona, ty, ktorá máš byť spustošená! Blahoslavený ten, kto ti odplatí to, čo si nám urobila zlého!
9Lum ai që merr foshnjët e tua dhe i përplas kundër shkëmbit!
9Blahoslavený ten, kto pochytí a rozrazí tvoje deti o skalu.