¹Pse mburresh me të keqen, o njeri i fuqishëm? Mirësia e Perëndisë është e përjetshme.

¹Náčelníkovi speváckeho sboru. Vyučujúci žalm Dávidov.

²Gjuha jote shkakton rrënim; ajo është si një brisk i mprehur, o veprues mashtrimesh.

²Keď prišiel Edomita Doég a oznámil Saulovi a povedal mu: Dávid vošiel do domu Achimelechovho.

³Ty të pëlqen e keqja ndaj së mirës, gënjeshtra më tepër se e folura drejt. (Sela)

³Prečo sa chlúbiš nešľachetnosťou, ó, mocný?! Milosť silného Boha trvá každého dňa!

⁴Ty të pëlqen çdo fjalë shkatërrimi, o gjuhë hileqare.

⁴Tvoj jazyk myslí na zkazu; je ako naostrená britva a robí lesť.

⁵Prandaj Perëndia do të të shkatërrojë për gjithnjë; ai do të të kapë, do të të heqë nga çadra jote dhe do të të shkulë nga toka e të gjallëve. (Sela)

⁵Viacej miluješ zlé ako dobré; radšej hovoríš lož ako to, čo je spravedlivé. Sélah.

⁶Të drejtët do ta shohin, do të kenë frikë dhe do ta përqeshin atë, duke thënë:

⁶Miluješ každú reč, ktorá je spôsobná pohltiť, a jazyk lesti.

⁷"Ky është njeriu që nuk e kishte bërë Perëndinë kështjellë të tij; por kishte besim në bollëkun e pasurive të tij dhe bëhej i fortë nga ligësia e tij".

⁷A preto ťa i silný Bôh porazí na večnosť; pochytí ťa, čo sa nenazdáš, a vytrhne ťa zo stánu a vykorení ťa zo zeme živých. Sélah.

⁸Por unë jam si një dru ulliri që gjelbëron në shtëpinë e Perëndisë; kam besim gjithnjë në mirësinë e Perëndisë.

⁸Keď to uvidia spravedliví, budú sa báť a ľudia sa mu budú smiať a povedia:

⁹Do të të kremtoj gjithnjë për sa ke bërë, dhe në prani të shenjtorëve të tu do të kem shpresë të patundur në emrin tënd, sepse ai është i mirë.

⁹Hľa, to je ten človek, ktorý neučinil Boha svojou pevnosťou, ale sa nadejal na svoje veľké bohatstvo a zmocňoval sa vo svojej zkaze.

¹⁰Ale ja budem ako zelenajúca sa oliva v dome Božom, lebo sa nadejem na milosť Božiu na veky vekov.

¹¹Velesláviť ťa budem, ó, Pane, na veky, že si to učinil, a budem očakávať na tvoje meno, lebo je dobré pred tvojimi svätými.