¹O Zot, mos më ndreq në zemërimin tënd dhe mos më dëno në zjarrin e indinjatës sate.

¹Náčelníkovi speváckeho sboru na neginót; na nápev: Ôsma... Žalm Dávidov.

²Ki mëshirë për mua, o Zot; sepse jam i sfilitur nga e keqja; shëromë, o Zot, sepse kockat e mia po vuajnë.

²Hospodine, nekáraj ma vo svojom hneve a netresci ma vo svojej prchlivosti!

³Edhe shpirti im po vuan shumë; po ti, o Zot, deri kur?

³Zmiluj sa nado mnou, Hospodine, lebo som zomdlený; uzdrav ma, Hospodine, lebo moje kosti sa chvejú zdesením;

⁴Sillu nga unë, o Zot, çliroje shpirtin tim; shpëtomë, për hir të mirësisë sate.

⁴aj moja duša sa veľmi chveje. A ty, ó, Hospodine, dokedy?!-

⁵Sepse në vdekje nuk do të kujtoj njeri; kush do të të kremtojë në Sheol?

⁵Navráť sa zase, Hospodine, vytrhni moju dušu; zachráň ma pre svoju milosť.

⁶Unë jam sfilitur duke psherëtirë; çdo natë e lag shtratin me vajin tim dhe bëj që të rrjedhin lotë mbi shtrojen time.

⁶Lebo v smrti nieto rozpomienky na teba, a kto ťa bude oslavovať v hrobe?!

⁷Syri im ligështohet nga dhembja dhe plaket për shkak të tërë armiqve të mi.

⁷Ustal som vo svojom úpení; každú noc máčam svoju posteľ slzami, slzami polievam svoje ležište.

⁸Largohuni nga unë, ju të gjithë shkaktarë të padrejtësisë, sepse Zoti ka dëgjuar zërin e vajit tim.

⁸Moja tvár uvädla od trápenia, zostárla pre všetkých a tak mnohých mojich protivníkov.

⁹Zoti ka dëgjuar lutjen time; Zoti e ka pranuar lutjen time.

⁹Odstúpte odo mňa všetci, ktorí páchate neprávosť, lebo Hospodin počul hlas môjho plaču,

¹⁰Tërë armiqtë e mi do të shushaten dhe do të hutohen; do të kthejnë krahët dhe do të shushaten në çast.

¹⁰áno, počul Hospodin moju pokornú prosbu; Hospodin prijal moju modlitbu.

¹¹Hanbiť sa budú a zdesení súc budú sa veľmi triasť všetci moji nepriatelia. Nazpät sa obrátia a budú sa hanbiť razom.