1 Ayuba tu ka ne:
1Lalu Ayub menjawab, "Andaikata duka nestapaku ditimbang beratnya,
2 «Hala day i g'ay fundo korno neesi, I ma nga nd'ay balaawo margu ka daŋ neesiyaŋ hari boŋ,
2(6:1)
3 A ga tin da teeku taasi. Woodin se no ay te me waasay.
3pasti lebih berat daripada pasir samudra. Jadi, jangan heran jika kata-kataku kurang hati-hati serta terburu-buru.
4 Zama Hina-Kulu-Koyo hangawey go ay ra, I naajey mo no ay biya goono ga haŋ. Irikoy humburkumay mo na daaga kayandi ay se.
4Panah dari Yang Mahakuasa menembus tubuhku; racunnya menyebar ke seluruh jiwa ragaku. Kedahsyatan Allah sangat mengerikan, dan menyerang aku bagai pasukan lawan.
5 Ganji farka ga hẽ waati kaŋ a gonda subu, wala? Haw binde, a ga hẽ waati kaŋ a ŋwaaro go a jine, wala?
5Keledai akan puas jika diberi rumput muda, begitu pula lembu jika diberi makanannya.
6 Haŋ kaŋ ga tar, a ga ŋwa ciiri si, wala? Gunguri kwaaray gonda tabayaŋ fo a ra no?
6Tetapi makanan hambar, siapa suka? Mana boleh putih telur ada rasanya?
7 Ay fundo wangu k'i taba, I ga hima ay se sanda ŋwaari kaŋ ga bine tayandi.
7Tidak sudi aku menyentuhnya; muak aku jika memakannya.
8 Doŋ ay muraado ma feeri! Irikoy mo ma yadda ay se da haŋ kaŋ ay ga ba gumo!
8Mengapa Allah enggan mendengar doaku? Mengapa tak diperhatikan-Nya seruanku?
9 Da Irikoy ga yadda, doŋ a m'ay bagu-bagu! A ma nga kamba salle k'ay fundo pati!
9Kiranya Allah berkenan meremukkan aku! Kiranya Ia bertindak dan membunuh aku!
10 Yaadin gaa doŋ ay ga du yaamaryaŋ kayna baa sohõ. Oho, hal ay ma cilili dooro kaŋ si bakar din ra, Zama ay mana Koy Hanna sanney kakaw.
10Bagiku hal itu akan merupakan hiburan; aku bakal menari di tengah penderitaan. Segala perintah Allah Yang Mahakudus, telah kutaati dan kuperhatikan terus.
11 Man ay gaabo hal ay ma munye? Wala ifo ga ti ay kokora hal ay ma suuru?
11Apa kekuatanku sehingga aku masih ada? Apa harapanku untuk ingin hidup lebih lama?
12 Ay gaabo ya tondi gaabi no, wala? Ay hamo mo guuru-say wane no?
12Sekuat batukah badanku ini? Dari tembagakah tubuhku ini?
13 Wala manti yaadin no kaŋ ay sinda ay boŋ gaakasinay hina, Fahamay mo, i n'a gaaray ka moorandi ay gaa no?
13Habislah tenagaku mencari bantuan; bagiku tak ada lagi pertolongan.
14 Boro kaŋ na laakal kaa, Kal a cora ma gomni cabe a se, Hal a ma si fay da Hina-Kulu-Koyo humburkuma.
14Dalam derita seperti ini, kudambakan sahabat sejati. Entah aku masih tetap setia atau sudah melalaikan Yang Mahakuasa.
15 Ay nya-izey n'ay fafagu sanda hari zuru gooruyaŋ cine, Sanda gooruyaŋ kaŋ harey goono ga bambari ka daray.
15Tetapi kamu, hai kawan-kawan, tak dapat dipercaya dan diandalkan. Kamu seperti kali yang habis airnya, di kala hujan tak kunjung tiba.
16 I ga butugu gari sabbay se, Da neezu* kaŋ manne i ra.
16Kamu seperti sungai yang diam dan kaku, karena tertutup salju dan air beku.
17 Waati kaŋ i dungu kayna, Kal i ma manne ka daray, Konni waate mo, i si no koyne.
17Segera bila tiba musim panas, salju dan es itu hilang tanpa bekas. Dasar sungai menjadi gersang, tidak berair dan kering kerontang.
18 Dirakoy marga kaŋ n'i fondey gana mo ga kamba ka fay d'ey, I ma zaa ka gana taasi beerey boŋ ka daray.
18Kafilah-kafilah sesat ketika mencari air; mereka mengembara dan mati di padang pasir.
19 Tema dirakoy marga na hari ceeci, Seba fatawc'izey na beeje sinji i gaa.
19Kafilah dari Syeba dan dari Tema mencari air itu dan mengharapkannya.
20 Haawi n'i di beeje sinjiyaŋo kaŋ i te i se sabbay se. I kaa ka to nango do, kal i boŋ haw.
20Tetapi harapan mereka sia-sia di tepi kali yang tiada airnya.
21 Yaadin no araŋ mo, Araŋ na humburkumay hari fonnay, araŋ humburu mo.
21Seperti sungai itulah kamu, kawanku; kaumundur dan takut melihat deritaku.
22 Ay wo ne araŋ se: ‹Araŋ m'ay no,› no? Wala ‹Araŋ ma me-daabu no ay sabbay se araŋ arzakey ra›?
22Kenapa? Apakah kuminta sesuatu darimu? Atau menyuruhmu menyogok orang untuk kepentinganku?
23 Wala ay ne: ‹Araŋ m'ay faaba yanjekaari kambe ra no?› Wala: ‹Araŋ m'ay fansa toonyantey kambe ra?›
23Apakah aku minta diselamatkan dan ditebus dari musuh yang tak berbelaskasihan?
24 W'ay dondonandi, hal ay mo ma dangay, W'ay fahamandi nda nango kaŋ ay daray din.
24Nah, ajarilah aku, tunjukkanlah kesalahanku! Aku akan diam dan mendengarkan perkataanmu.
25 Cimi sanney wo, i gonda gaabi! Amma araŋ kaseeto wo, ifo no a ga kaa taray?
25Kata-kata yang tulus menyejukkan hati, tetapi bicaramu kosong, tiada arti!
26 Sanni-sanni yaŋ no araŋ ga ho ka kaseeti nd'a, wala? Za kaŋ boro kaŋ na laakal kaa wo, A sanney si hima kala haw kaŋ ga faaru.
26Segala perkataanku kamu anggap angin saja; percuma kamu jawab aku yang sudah putus asa.
27 Oho, araŋ wo, araŋ ga kurne catu alatuumey boŋ, Araŋ ga coro himandi sanda neerandi.
27Bahkan anak yatim piatu kamu undikan nasibnya, teman karibmu kamu curangi untuk menjadi kaya.
28 Kala day araŋ ma yadda k'ay guna, Ka di hal ay go ga taari araŋ jine.
28Coba, perhatikanlah aku; masakan aku ini berdusta kepadamu?
29 Wa ye ka kaa, ay ga araŋ ŋwaaray no, Araŋ ma si adilitaray-jaŋay te. Oho, wa ye ka kaa koyne! Kalima kaŋ ay ga kande gonda cimi.
29Jangan bertindak tak adil, sadarlah! Jangan mencela aku, aku sungguh tak salah.
30 Ay meyo gonda cimi-jaŋay, wala? Wala ay deena si hin ka hasaraw taba no, Hal ay m'a fayanka?
30Apakah pada sangkamu aku berdusta, tak bisa membedakan yang baik dan yang tercela?