1 Zijiyaŋ dooni no. Ya Rabbi, ma fongu Dawda gaa a kankamey kulu sabbay se.
1En sang ved festreisene. Herre, gi David lønn for hans møie,
2 Zeyaŋo kaŋ a te Rabbi se, Da sarto kaŋ a sambu Yakuba wane Hinkoyo se, ka ne:
2han som tilsvor Herren, gav Jakobs Veldige det løfte:
3 «Daahir, ay si furo ay windo ra, Ay si kaaru mo ay daarijo boŋ,
3Jeg vil ikke gå inn i mitt huses telt, jeg vil ikke stige op på min sengs leie,
4 Ay s'ay moy no jirbi, ay si dusungu mo,
4jeg vil ikke unne mine øine søvn, mine øielokk slummer,
5 Kala day d'ay du Rabbi se nangu jina, Kaŋ ga ti Yakuba wane Hinkoyo se nangoray.»
5før jeg finner et sted for Herren, en bolig for Jakobs Veldige!
6 A go, iri maa a baaru Efrata ra, Iri n'a gar Yaar farey ra.
6Se, vi hørte om den* i Efrata**, vi fant den i skogsbygden***. / {* d.e. paktens ark.} / {** 1MO 35, 19.} / {*** Kirjat-Jearim.}
7 Iri ma furo a nangora ra, Iri ma sududuyaŋ te a ce taamey furkanga do.
7Vi vil komme til hans bolig, vi vil tilbede for hans føtters skammel.
8 Ya Rabbi, ma tun ka koy ni fulanzamyaŋ nango do, Nin da ni hino sundurko.
8Reis dig, Herre, og kom til ditt hvilested, du og din styrkes ark!
9 Ni alfagey ma daabu nda adilitaray, Ni wane hanantey mo ma doon farhã sabbay se.
9La dine prester klæ sig i rettferd og dine fromme rope med fryd!
10 Ma si ni moyduma bare ka kaa ni wane suubananta gaa ni tamo Dawda sabbay se.
10For Davids, din tjeners skyld vise du ikke din salvedes åsyn tilbake!
11 Rabbi ze Dawda se da cimi, A si bare ka fay d'a mo. A ne: «Ni ize gundey ra no ay ga afo dake ni karga boŋ.
11Herren har svoret David en sann ed, som han ikke vil gå fra: Av ditt livs frukt vil jeg sette konger på din trone;
12 Da ni izey n'ay sappa d'ay seeda kaŋ ay g'i dondonandi nd'a haggoy, Kal i banda mo ma goro ni karga boŋ hal abada.»
12dersom dine barn holder min pakt og mine vidnesbyrd, som jeg vil lære dem, da skal også deres barn for all tid sitte på dine trone.
13 Zama Rabbi na Sihiyona suuban, A yalla-yalla nd'a ma ciya nga se nangoray.
13For Herren har utkåret Sion, han har attrådd det til sin bolig:
14 A ne: «Woone ya ay fulanzamyaŋ do no hal abada. Noodin no ay ga goro, zama ay yalla-yalla nd'a.»
14Dette er mitt hvilested til evig tid; her vil jeg bo, fordi jeg har attrådd det.
15 Ay g'a ŋwaaro albarkandi nda yulwa, Ay g'a laamikoyey kungandi nda ŋwaari.
15Dets mat vil jeg velsigne, dets fattige vil jeg mette med brød,
16 A alfagey mo, ay g'i daabu nda faaba, A wane hanantey mo ga doon farhã sabbay se.
16og dets prester vil jeg klæ med fryd.
17 Noodin no ay ga naŋ Dawda hillo ma zay, Ay jin ka fitilla soola ay suubananta se.
17Der vil jeg la et horn vokse op for David, gjøre i stand en lampe for min salvede.
18 Ay g'a ibarey daabu nda haawi, Amma a koytaray fuula ga nyaale ay suubananta boŋ.
18Hans fiender vil jeg klæ i skam, men på ham skal hans krone stråle.