¹När Israel drog ut ur Egypten, Jakobs hus ut ifrån folket med främmande tunga,

¹Sa paglakaw sa Israel gikan sa Egipto, Ang panimalay ni Jacob gikan sa katawohan nga lain ug pinulongan;

²då vart Juda hans helgedom, Israel hans herradöme.

²Ang Juda nahimong balaan niyang puloy-anan, Ang Israel nahimong iyang gingharian.

³Havet såg det och flydde, Jordan vände tillbaka.

³Ang dagat nakakita niini, ug mingkalagiw; Ang Jordan misibug.

⁴Bergen hoppade såsom vädurar, höjderna såsom lamm.

⁴Ang kabukiran minglukso sama sa mga lakeng carnero, Ang kabungtoran nga gagmay sama sa mga nating carnero.

⁵Varför flyr du undan, du hav? Du Jordan, varför vänder du tillbaka?

⁵Unsay gibati mo, Oh dagat, nga mingkalagiw ka? Ikaw, Oh Jordan, nga misibug ka man?

⁶I berg, varför hoppen I såsom vädurar, I höjder, såsom lamm?

⁶Kamo nga kabukiran, nga minglukso kamo sama sa mga laekng carnero; Kamong kabungtoran nga gagmay, nga sama sa mga nating carnero?

⁷För Herren må du väl bäva, du jord, för Jakobs Guds ansikte,

⁷Kumurog, ikaw yuta, diha sa atubangan sa Ginoo, Diha sa atubangan sa Dios ni Jacob,

⁸för honom som förvandlar klippan till en vattenrik sjö, hårda stenen till en vattenkälla.

⁸Nga maoy naghimo sa bato nga danaw sa tubig, Ang bato nga santik ngadto sa usa ka tuboran sa mga tubig.