Svenska 1917

Cebuano

Psalms

51

1För sångmästaren; en psalm av David,
1Malooy ka kanako, Oh Dios, sumala sa imong mahigugmaongkalolot, Sumala sa kadaghanon sa imong mga malomong kalooy, palaa ang akong mga kalapasan.
2när profeten Natan kom till honom, då han hade gått in till Bat-Seba.
2Hugasan mo ako pag-ayo gikan sa akong kasal-anan, Ug hinloan mo ako gikan sa akong sala.
3Gud, var mig nådig efter din godhet, utplåna mina överträdelser efter din stora barmhärtighet.
3Kay naila ko ang akong mga kalapasan; Ug ang akong sala sa gihapon ania sa akong atubangan.
4Två mig väl från min missgärning, och rena mig från synd.
4Batok kanimo, kanimo lamang, nakasala ako, Ug nabuhat ko ang dautan sa imong pagtan-aw; Aron ikaw pagailhon nga matarung sa diha nga ikaw magasulti, Ug pagailhon nga ulay sa diha nga ikaw magahukom.
5Ty jag känner mina överträdelser, och min synd är alltid inför mig.
5Ania karon, ako natawo sa kasalanan; Ug sa sala gipanamkon ako sa akong inahan.
6Mot dig allena har jag syndat och gjort vad ont är i dina ögon; på det att du må finnas rättfärdig i dina ord och rättvis i dina domar.
6Ania karon, ikaw nagatinguha ug kamatuoran sa mga sulod nga bahin; Ug sa bahin nga natago pagapasabton mo ako sa kinaadman.
7Se, i synd är jag född, och i synd har min moder avlat mig.
7Ulayon mo ako uban sa hisopo, ug mamahinlo ako: Hugasi ako, ug maputi ako labi pa kay sa nieve.
8Du har ju behag till sanning i hjärtegrunden; så lär mig då vishet i mitt innersta.
8Padungga ako sa himaya ug kalipay, Aron magakalipay ang mga bukog nga imong gidugmok.
9Skära mig med isop, så att jag varder ren; två mig, så att jag bliver vitare än snö.
9Tagoa ang imong nawong gikan sa akong mga sala, Ug palaa ang tanan ko nga mga kasal-anan.
10Låt mig förnimma fröjd och glädje, låt de ben som du har krossat få fröjda sig.
10Buhatan mo ako ug usa ka ulay nga kasingkasing, Oh Dios; Ug bag-oha ang usa ka espiritu nga matul-id sa sulod nako.
11Vänd bort ditt ansikte från mina synder, och utplåna alla mina missgärningar.
11Ayaw ako isalikway gikan sa imong atubangan; Ug ayaw pagkuhaa ang imong Espiritu Santo gikan kanako.
12Skapa i mig, Gud, ett rent hjärta, och giv mig på nytt en frimodig ande.
12Iuli kanako ang kalipay sa imong kaluwasan; Ug sapnaya ako uban sa masingkamoton nga espiritu.
13Förkasta mig icke från ditt ansikte, och tag icke din helige Ande ifrån mig.
13Unya magatudlo ako sa mga malapason sa imong mga dalan; Ug ang mga makasasala mangakabig nganha kanimo.
14Låt mig åter få fröjdas över din frälsning, och uppehåll mig med villighetens ande.
14Luwasa ako gikan sa sala sa pagpatay, Oh Dios, ikaw nga Dios sa akong kaluwasan; Ug ang akong dila magaawit sa makusog mahatungod sa imong pagkamatarung.
15Då skall jag lära överträdarna dina vägar, och syndarna skola omvända sig till dig.
15Oh Ginoo, buksan mo ang akong mga ngabil; Ug ang akong baba magamantala sa imong pagdayeg.
16Rädda mig undan blodstider, Gud, du min frälsnings Gud, så skall min tunga jubla över din rättfärdighet.
16Kay ikaw dili malipay sa halad; nga unta igahatag ko kini: Ikaw walay kahimuot sa halad-nga-sinunog.
17Herre, upplåt mina läppar, så att min mun kan förkunna ditt lov.
17Ang mga halad sa Dios mao ang espiritu nga mahinulsolon: Ang usa ka nadugmok ug usa ka mahinulsolon nga kasingkasing, Oh Dios, dili mo pagatamayon.
18Ty du har icke behag till offer, eljest skulle jag giva dig sådana; till brännoffer har du icke lust.
18Buhata ang maayo alang sa Sion, sumala sa imong maayong kabubut-on: Patindoga ang mga kuta sa Jerusalem.
19Det offer som behagar Gud är en förkrossad ande; ett förkrossat och bedrövat hjärta skall du, Gud, icke förakta.
19Unya ikaw mahamuot sa mga halad-sa-pagkamatarung, Sa halad-nga-sinunog, ug sa tibook nga halad-nga-sinunog: Unya igahalad nila ang mga lakeng vaca sa ibabaw sa imong halaran.
20Gör väl mot Sion i din nåd, bygg upp Jerusalems murar.
21Då skall du undfå rätta offer, som behaga dig, brännoffer och heloffer; då skall man offra tjurar på ditt altare.