¹En psalm av David, när han var i Juda öken.

¹Oh Dios, ikaw mao ang akong Dios; mangita ako kanimo sa dakung kakugi: Ang akong kalag giuhaw tungod kanimo, ang akong unod gihidlaw tungod kanimo, Sa usa ka yuta nga mamala ug malaay, diin walay tubig.

²Gud, du är min Gud, bittida söker jag dig; min själ törstar efter dig, min kropp längtar efter dig, i ett torrt land, som försmäktar utan vatten.

²Mao nga gipangita ko ikaw sa balaang puloy-anan, Aron sa pagtan-aw sa imong gahum ug sa imong himaya.

³Så skådar jag nu efter dig i helgedomen, för att få se din makt och ära.

³Tungod kay ang imong mahigugmaong-kalolot labi pang maayo kay sa kinabuhi, Ang akong mga ngabil magadayeg kanimo.

⁴Ty din nåd är bättre än liv; mina läppar skola prisa dig.

⁴Sa ingon niini dayegon ko ikaw samtang buhi pa ako: Sa imong ngalan magabayaw ako sa akong mga kamot.

⁵Så skall jag då lova dig, så länge jag lever; i ditt namn skall jag upplyfta mina händer.

⁵Ang akong kalag mabusog nga maingon sa utok ug sa tambok; Ug ang akong baba magadayeg kanimo uban ang mga ngabil nga malipayon;

⁶Min själ varder mättad såsom av märg och fett; och med jublande läppar lovsjunger min mun,

⁶Sa diha nga mahanumdum ako kanimo sa akong higdaanan, Ug sa magapalandong kanimo sa mga pagtukaw sa kagabhion.

⁷när jag kommer ihåg dig på mitt läger och under nattens väkter tänker på dig.

⁷Kay ikaw mao ang akong katabang, Ug diha sa landong sa imong mga pako magakalipay ako.

⁸Ty du är min hjälp, och under dina vingars skumma jublar jag.

⁸Ang akong kalag sa hugot magasunod gayud kanimo. Ang imong toong kamot nagasapnay kanako.

⁹Min själ håller sig intill dig; din högra hand uppehåller mig.

⁹Apan kadtong nanagpangita sa akong kalag, sa paglaglag niini, Mangadto sa mga ubos nga dapit sa yuta.

¹⁰Men dessa som stå efter mitt liv och vilja fördärva det, de skola fara ned i jordens djup.

¹⁰Igatugyan sila ngadto sa gahum sa espada: Sila mangahimong usa ka bahin alang sa mga irong ihalas.

¹¹De skola givas till pris åt svärdet, rovdjurs byte skola de varda.

¹¹Apan ang hari magakalipay diha sa Dios: Ang tagsatagsa nga nagapanumpa pinaagi kaniya, magahimaya; Kay ang baba sa mga nanagsulti sa kabakakan pagatak-umon.

¹²Men konungen skall glädja sig i Gud; berömma sig skall var och en som svär vid honom, ty de lögnaktigas mun skall varda tillstoppad.