¹För sångmästaren; en sång, en psalm. Höjen jubel till Gud, alla länder;

¹Managhimo kamo ug usa ka malipayong kagahub ngadto sa Dios, tibook nga yuta:

²lovsjungen hans namns ära, given honom ära och pris.

²Awita ninyo ang himaya sa iyang ngalan: Himoa ninyo nga mahimayaon ang iyang pagdayeg.

³Sägen till Gud: Huru underbara äro icke dina gärningar! För din stora makts skull visa dina fiender dig underdånighet.

³Ingna ninyo ang Dios: Pagkamakalilisang ang imong mga buhat! Pinaagi sa kadaku sa imong gahum ang imong mga kaaway managyukbo sa ilang kaugalingon nganha kanimo,

⁴Alla länder skola tillbedja och lovsjunga dig; de skola lovsjunga ditt namn. Sela.

⁴Ang tibook nga yuta magasimba kanimo, Ug magaawit nganha kanimo; Sila magaawit alang sa imong ngalan. (Sehla)

⁵Kommen och sen vad Gud har gjort; underbara äro hans gärningar mot människors barn.

⁵Umari, ug tuman-aw kamo sa mga buhat sa Dios; Siya makalilisang sa iyang mga ginabuhat nganha sa mga anak sa mga tawo.

⁶Han förvandlade havet till torrt land; till fots gingo de genom floden; då gladdes vi över honom.

⁶Ang dagat gihimo niya nga yuta nga mamala; Nanagpanabok sila sa suba nga nanagtiniil: Didto nanagkalipay kita diha kaniya.

⁷Genom sin makt råder han evinnerligen, hans ögon giva akt på hedningarna; de gensträviga må icke förhäva sig. Sela.

⁷Siya nagahari pinaagi sa iyang gahum sa walay katapusan; Ang iyang mga mata naniid sa mga nasud: Dili unta magmapahitas-on ang mga masukihon sa ilang kaugalingon. (Selah)

⁸Prisen, I folk, vår Gud, och låten hans lov ljuda högt;

⁸Oh dayega ninyo, mga katawohan, ang atong Dios, Ug himoa nga madungog ang tingog sa pagdayeg kaniya;

⁹ty han har beskärt liv åt vår själ och har icke låtit vår fot vackla.

⁹Siya mao ang nagakupot sa kinabuhi sa atong kalag, Ug dili motugot nga ang atong mga tiil matarug.

¹⁰Ty väl prövade de oss, o Gud, du luttrade oss, såsom silver luttras;

¹⁰Kay gisulayan mo kami, Oh Dios: Imo kami nga gisulayan, ingon sa pagsulay ug salapi.

¹¹du förde oss in i fängelse, du lade en tung börda på vår rygg;

¹¹Gisulod mo kami sa pukot; Gibutangan mo ug lulan nga masakit ang among mga hawak.

¹²du lät människor fara fram över vårt huvud, vi måste gå genom eld och vatten. Men du har fört oss ut och vederkvickt oss.

¹²Ikaw nagtugot sa mga tawo sa pagkabayo sa ibabaw sa among mga ulo; Minglabang kami sa kalayo ug sa tubig; Apan ikaw nagdala kanamo ngadto sa usa ka dapit sa kadagaya.

¹³Så kommer jag då till ditt hus med brännoffer, jag vill infria mina löften till dig,

¹³Mosulod ako sa imong balay uban ang mga halad-nga-sinunog; Magabayad ako kanimo sa akong mga panaad,

¹⁴dem till vilka mina låppar öppnade sig, och som min mun uttalade i min nöd.

¹⁴Nga gipamulong sa akong mga ngabil, Ug gisulti sa akong baba, sa diha ako sa kalisdanan.

¹⁵Brännoffer av feta får vill jag frambära åt dig, med offerånga av vädurar; jag vill offra både tjurar och bockar. Sela.

¹⁵Mga halad-nga-sinunog sa mga pinatambok, igahalad ko kanimo, Nga adunay incienso sa mga lakeng carnero: Magahalad ako ug mga lakeng vaca uban sa mga kanding. (Selah)

¹⁶Kommen och hören, så vill jag förtälja för eder, I alla som frukten Gud, vad han har gjort mot min själ.

¹⁶Umari, ug patalinghug, ngatanan kamo nga nangahadlok sa Dios, Ug igapahayag ko kaninyo ang gibuhat niya alang sa akong kalag.

¹⁷Till honom ropade jag med min mun, och lovsång var redan på min tunga.

¹⁷Kaniya mitu-aw ako sa akong baba, Ug gidayeg siya sa akong dila.

¹⁸Om jag hade förehaft något orätt i mitt hjärta, så skulle Herren icke höra mig.

¹⁸Kong sa akong kasingkasing nagapalandong ako sa kadautan, Ang Ginoo dili magapatalinghug kanako :

¹⁹Men Gud har hört mig, han har aktat på mitt bönerop.

¹⁹Apan sa pagkamatuod ang Dios nagpatalinghug; Gidungog niya ang tingog sa akong pag-ampo.

²⁰Lovad vare Gud, som icke har förkastat min bön eller vänt ifrån mig sin nåd!

²⁰Dalayegon ang Dios, Nga wala magsalikway sa akong pag-ampo, Ni sa iyang mahigugmaong-kalolot gikan kanako.