1Av Koras söner; en psalm, en sång. Den stad han har grundat står på de heliga bergen;
1Ang iyang patukoranan anaa sa mga bukid nga balaan.
2HERREN älskar Sions portar mest bland alla Jakobs boningar.
2Nahigugma si Jehova sa mga ganghaan sa Sion Labaw pa kay sa tanang mga puloy-anan ni Jacob.
3Härliga ting äro talade om dig, du Guds stad. Sela.
3Mga butang nga mahimayaon mao ang gihisgutan tungod kanimo, Oh ciudad sa Dios. Selah
4»Rahab och Babel skall jag nämna bland mina bekännare; så ock Filisteen och Tyrus och Kus, dessa äro födda där.»
4Akong pagahisgutan si Rahab ug ang Babilonia ingon sa taliwala kanila nga nanagpakaila kanako: Ania karon, ang Filistia, ug ang Tiro, uban ang Etiopia: Kini siya natawo didto.
5Ja, om Sion skall det sägas: »Den ene som den andre är född därinne.» Och han, den Högste, skall hålla det vid makt.
5Oo, mahitungod sa Sion igaingon: Kini siya ug kadto siya natawo didto kaniya; Ug ang Hataas Uyamut sa iyang kaugalingon maoy magapalig-on kaniya.
6Ja, när HERREN tecknar upp folken, då skall han räkna så: »Dessa äro födda där.» Sela.
6Si Jehova magaisip, sa diha nga magasulat siya sa mga katawohan, Kini siya natawo didto. Selah
7Och under sång och dans skall man säga: »Alla mina källor äro i dig.»
7Kadtong mga nanag-awit ug ingon man ang mga nanagsayaw manag-ingon : Ang tanan ko nga mga tuboran anaa kanimo.