1En sång av esraiten Etan.
1Magaawit ako mahitungod sa mahigugmaong-kalolot ni Jehova sa walay katapusan: Pinaagi sa akong baba igapadayag ko ang imong pagka-matinumanon sa tanang mga kaliwatan.
2Jag vill sjunga om HERRENS nådegärningar evinnerligen; jag vill låta min mun förkunna din trofasthet, från släkte till släkte.
2Kay miingon ako: Ang kalooy pagatukoron sa walay katapusan; Sa maong mga kalangitan ang imong pagkamatinumanon igapahamutang.
3Ja, jag säger: För evig tid skall nåd byggas upp; i himmelen, där befäster du din trofasthet.
3Gibuhat ko ang tugon uban sa akong pinili, Nanumpa ako kang David nga akong alagad:
4»Jag har slutit ett förbund med min utvalde, med ed har jag lovat min tjänare David:
4Pagalig-onon ko ang imong kaliwat sa walay katapusan, Ug tukoron ko ang imong trono ngadto sa tanang mga kaliwatan. (Selah)
5'Jag skall befästa din säd för evig tid och bygga din tron från släkte till släkte.'» Sela.
5Ug ang kalangitan magadayeg sa imong mga katingalahan, Oh Jehova; Ang imong pagkamatinumanon usab diha sa katilingban sa mga balaan.
6Av himlarna prisas dina under, o HERRE, och i de heligas församling din trofasthet.
6Kay kinsa man sa mga langit ang ikagtanding kang Jehova? Kinsa sa taliwala sa mga anak sa mga gamhanan nga makasama kang Jehova?
7Ty vilken i skyn kan liknas vid HERREN, vilken bland Guds söner kan aktas lik HERREN?
7Dios nga hilabihan pagkamakali-lisang sa katilingban sa mga balaan, Ug takus kahadlokan ibabaw niadtong tanan nga nanaglibut kaniya?
8Ja, Gud är mycket förskräcklig i de heligas råd och fruktansvärd utöver alla som äro omkring honom.
8Oh Jehova, Dios sa mga panon, Kinsa ba ang gamhanan, nga sama kanimo, Oh Jehova? Ug ang imong pagkamatinumanon anaa nagalibut kanimo.
9HERRE, härskarornas Gud, vem är dig lik? Stark är HERREN; och din trofasthet är runt omkring dig.
9Ang pagkagarboso sa dagat ginaharian nimo: Sa diha nga ang mga balud niana motoybo, imong pagalinawon sila.
10Du är den som råder över havets uppror; när dess böljor resa sig, stillar du dem.
10Imong gikuniskunis si Rahab, ingon sa usa ka tawo nga gipatay; Sa bukton sa imong pagkalig-on gipapatlaag mo ang imong mga kaaway.
11Du krossade Rahab, så att han låg lik en slagen; med din mäktiga arm förströdde du dina fiender.
11Ang mga kalangitan imo man, ang yuta usab imo man: Ang kalibutan ug ang kahupnganan niana, imong gitukod sila.
12Din är himmelen, din är ock jorden; du har grundat jordens krets med allt vad därpå är.
12Ang amihanan ug ang habagatan, imong gibuhat sila: Ang Tabor ug Hermon nanagkalipay sa imong ngalan.
13Norr och söder, dem har du skapat; Tabor och Hermon jubla i ditt namn.
13Ikaw may bukton nga makagagahum; Kusgan ang imong kamot, ug taas ang imong toong kamot.
14Du har en arm med hjältekraft, mäktig är din hand, hög är din högra hand.
14Ang pagkamatarung ug ang justicia mao ang patukoranan sa imong trono: Ang mahigugmaong-kalolot ug ang kamatuoran magauna sa imong nawong.
15Rättfärdighet och rätt äro din trons fäste, nåd och sanning stå inför ditt ansikte.
15Bulahan ang katawohan nga nakaila sa malipayong tingog sa trompeta : Managlakaw sila, Oh Jehova, sa kahayag sa imong pamayhon.
16Saligt är det folk som vet vad jubel är, de som vandra, o HERRE, i ditt ansiktes ljus.
16Sa imong ngalan managkalipay sila sa tibook nga adlaw; Ug sa imong pagkamatarung sila pagabayawon.
17I ditt namn fröjda de sig alltid, och genom din rättfärdighet upphöjas de.
17Kay ikaw mao ang himaya sa ilang kalig-on; Ug tungod sa imong kahamuot ang among sungay pagabayawon.
18Ty du är deras starkhet och prydnad, och genom din nåd upphöjer du vårt horn.
18Kay ang among taming iya ni Jehova; Ug ang among hari iya sa Balaan sa Israel.
19Ty han som är vår sköld tillhör HERREN, vår konung tillhör Israels Helige.
19Unya ikaw misulti sa panan-awon sa imong mga balaan, Ug miingon: Akong gipahamutang ang panabang ibabaw sa usa ka makagagahum; Gibayaw ko ang usa ka pinili gikan sa katawohan.
20På den tiden talade du i en syn till dina fromma och sade: »Jag har lagt hjälp i en hjältes hans, jag har upphöjt en yngling ur folket.
20Hikaplagan ko si David nga akong alagad; Gidihog ko siya sa akong lana nga balaan:
21Jag har funnit min tjänare David och smort honom med min helig olja.
21Nga kaniya ang akong kamot mapalig-on; Ang akong bukton magapabaskug kaniya.
22Min hand skall stadigt vara med honom, och min arm skall styrka honom.
22Ang kaaway dili makadaug gikan kaniya, Ni ang anak sa kadautan makasakit kaniya.
23Ingen fiende skall oförtänkt komma över honom, och ingen orättfärdig skall förtrycka honom;
23Ug pagadasmagan ko ang mga kaaway sa atubangan niya, Ug pagalaglagon ko sila nga nanagdumot kaniya.
24nej, jag skall krossa hans ovänner framför honom, och jag skall hemsöka dem som hata honom.
24Apan ang akong pagkamatinumanon ug ang akong mahigugmaong-kalolot magauban kaniya; Ug tungod sa akong ngalan pagabayawon ang iyang sungay.
25Min trofasthet och min nåd skola vara med honom, och i mitt namn skall hans horn varda upphöjt.
25Akong igabutang usab ang iyang kamot ibabaw sa dagat, Ug ang iyang toong kamot ibabaw sa mga suba.
26Jag skall lägga havet under hans hand och strömmarna under hans högra hand.
26Siya magatu-aw kanako: Ikaw mao ang akong Amahan, Dios ko, ug ang bato sa akong kaluwasan.
27Han skall kalla mig så: 'Du min fader, min Gud och min frälsnings klippa.'
27Himoon ko usab siya nga akong panganay, Ang labing hataas sa mga hari sa yuta.
28Ja, jag skall göra honom till den förstfödde, till den högste bland konungarna på jorden.
28Nga magatipig ako alang kaniya sa akong mahigugmaong-kalolot sa walay katapusan; Ug ang akong tugon magapadayon uban kaniya.
29Jag skall bevara min nåd åt honom evinnerligen, och mitt förbund med honom skall förbliva fast.
29Ug ang iyang kaliwat usab himoon ko nga magapadayon sa walay katapusan, Ug ang iyang trono ingon sa mga adlaw sa langit.
30Jag skall låta hans säd bestå till evig tid, och hans tron, så länge himmelen varar.
30Kong ang iyang mga anak magabiya sa akong Kasugoan, Ug dili magalakaw sa akong mga tulomanon;
31Om hans barn övergiva min lag och icke vandra efter mina rätter,
31Kong pagalapason nila ang akong kabalaoran, Ug dili magabantay sa akong mga sugo;
32om de bryta mot mina stadgar och icke hålla mina bud,
32Nan, pagadu-awon ko ang ilang mga paglapas uban sa baras, Ug ang ilang kasal-anan uban sa mga labud.
33då skall jag väl hemsöka deras överträdelse med ris och deras missgärning med plågor,
33Apan dili ko hutdon sa pagkuha ang akong mahigugmaong-kalolot gikan kaniya, Ni pagakawangon ko ang akong pagkamatinumanon.
34men min nåd skall jag ej taga ifrån honom, och jag skall icke svika i trofasthet.
34Dili ko pagalapason ang akong tugon, Ni pagailisdan ang butang nga migula sa akong mga ngabil.
35Jag skall icke bryta mitt förbund, och vad mina läppar hava talat skall jag ej förändra.
35Sa makausa manumpa ako pinaagi sa akong pagkabalaan: Dili ako magabakak kang David:
36En gång har jag svurit det vid min helighet, och mitt löfte till David skall jag icke bryta.
36Ang iyang kaliwat magapadayon sa walay katapusan, Ug ang iyang trono ingon sa adlaw sa atubangan ko.
37Hans säd skall förbliva evinnerligen och hans tron inför mig så länge som solen;
37Ingon sa bulan pagalig-onon kini sa walay katapusan, Ug ingon sa usa ka saksi nga matinumanon diha sa mga langit. (Selah
38såsom månen skall den bestå evinnerligen. Och trofast är vittnet i skyn.» Sela.
38Apan ikaw nagsalikway ug nagdumili, Ikaw naaligutgut sa imong dinihog.
39Men nu har du förkastat och förskjutit din smorde och handlat i vrede mot honom.
39Ikaw nagdumot sa tugon sa imong ulipon: Gipasipalahan mo ang iyang purongpurong pinaagi sa pagsalibay niini ngadto sa yuta.
40Du har upplöst förbundet med din tjänare, du har oskärat hans krona och kastat den ned till jorden.
40Gipangguba mo ang tanan niyang mga coral; Gipanggub-on mo ang iyang mga kuta.
41Du har brutit ned alla hans murar, du har gjort hans fästen till spillror.
41Nanagpanulis kaniya ang tanang mga nanagpangagi sa dalan: Siya nahimong usa ka kaulawan sa iyang mga isigkatawo.
42Alla som gå vägen fram plundra honom, han har blivit till smälek för sina grannar.
42Gibayaw mo ang toong kamot sa iyang mga kabatok; Imong gipapaglipay ang tanan niyang mga kaaway.
43Du har upphöjt hans ovänners högra hand och berett alla hans fiender glädje.
43Oo, ginalumping mo ang sulab sa iyang pinuti, Ug wala mo siya patindoga sa gubat.
44Ja, du har låtit hans svärdsegg vika tillbaka och icke hållit honom uppe i striden.
44Ikaw nagpalong sa iyang kasiga, Ug gipukan mo ang iyang trono sa yuta.
45Du har gjort slut på hans glans och slagit hans tron till jorden.
45Gipahamub-an mo ang mga adlaw sa iyang pagkabatan-on: Giputos mo siya sa kaulaw. (Selah)
46Du har förkortat hans ungdoms dagar, du har höljt honom med skam. Sela.
46Hangtud anus-a ba, Oh Jehova? pagatagoon mo ang imong kaugalingon sa walay katapusan? Hangtud anus-a ba nga magadilaab ang imong kaligutgut sama sa kalayo?
47Huru länge, o HERRE, skall du så alldeles fördölja dig? Huru länge skall din vrede brinna såsom eld?
47Oh hinumdumi nga pagkahamubo sa akong panahon: Kay unsang kakawangan nga gibuhat mo sa tanang mga anak sa mga tawo!
48Tänk på huru kort mitt liv varar, och huru förgängliga du har skapat alla människors barn.
48Kinsa bang tawohana ang mabuhi, ug dili makakita sa kamatayon, Nga magaluwas sa iyang kalag gikan sa gahum sa Sheol? (Selah)
49Ty vilken är den man som får leva och undgår att se döden? Vem räddar din själ från dödsrikets våld? Sela.
49Ginoo, hain na ang imong unang mga mahigugmaong-kalolot, Nga imong gipanumpa kang David sa imong pagkamatinumanon?
50Herre, var äro din forna nådegärningar, vad du lovade David med ed i din trofasthet.
50Hinumdumi, Ginoo, ang kaulawan sa imong mga ulipon, Giunsa ko pagdala sa sulod nako ang kaulaw sa tanang mga gamhanang katawohan,
51Tänk, Herre, på dina tjänares smälek, på vad jag måste fördraga av alla de många folken;
51Nga gipakaulaw sa imong mga kaaway, Oh Jehova, Nga nanagpakaulaw sila sa mga lakang sa imong dinihog.
52tänk på huru dina fiender smäda, o HERRE, huru de smäda din smordes fotspår. ----
52Bulahan si Jehova sa walay katapusan. Amen, ug Amen.
53Lovad vare HERREN evinnerligen! Amen, Amen. Fjärde boken