1Och Elihu tog till orda och sade:
1¶ I korero ano a Erihu, i mea,
2Menar du att sådant är riktigt? Kan du påstå att du har rätt mot Gud,
2Ki tou whakaaro he tika tenei mau, e mea ana ranei koe, Nui atu toku tika i to te Atua?
3du som frågar vad rättfärdighet gagnar dig, vad den båtar dig mer än synd?
3I mea ai koe, He aha te rawa ki a koe? a, He aha te painga ki ahau, hira ake i te painga me i hara ahau?
4Svar härpå vill jag giva dig, jag ock dina vänner med dig.
4Maku e whakahoki he kupu ki a koe, ki a koutou ko ou hoa.
5Skåda upp mot himmelen och se, betrakta skyarna, som gå där högt över dig.
5Kia matatau atu tau titiro ki nga rangi; matakitakina atu hoki nga kapua e tiketike ake na i a koe.
6Om du syndar, vad gör du väl honom därmed? Och om dina överträdelser äro många, vad skadar du honom därmed?
6Mehemea kua hara koe, ka ahatia ia e tau mahi? A ki te whakanuia au mahi tutu, e aha ana ranei koe ki a ia?
7Eller om du är rättfärdig, vad giver du honom, och vad undfår han av din hand?
7Ki te mea he tika tou, ko te aha e hoatu ana e koe ki a ia? Ko te aha ranei a tou ringa e riro ana i a ia?
8Nej, för din like kunde din ogudaktighet något betyda och för en människoson din rättfärdighet.
8Ka mamae pea tetahi tangata pena i a koe na i tou kino; ka whai painga pea ki tetahi tama a te tangata tou tika.
9Väl klagar man, när våldsgärningarna äro många, man ropar om hjälp mot de övermäktigas arm;
9¶ He maha no nga tukinotanga i tangi ai ratou; na te ringaringa o te hunga nui i aue ai ratou kia awhinatia.
10men ingen frågar: »Var är min Gud, min skapare, han som låter lovsånger ljuda mitt i natten,
10Kahore ia tetahi e mea ana, Kei hea toku Kaihanga, te Atua, e homai nei i nga waiata i te po?
11han som giver oss insikt framför markens djur och vishet framför himmelens fåglar?»
11E nui atu nei tana whakaako ki a tatou i tana ki nga kararehe o te whenua, nana hoki i nui ai o tatou mahara i o nga manu o te rangi?
12Därför är det man får ropa utan svar om skydd mot de ondas övermod.
12Karanga ana ratou i reira, heoi kahore he kupu e whakahokia mai, he mea na te whakapehapeha o te hunga kino.
13Se, på fåfängliga böner hör icke Gud, den Allsmäktige aktar icke på slikt;
13He pono e kore te tekateka noa e whakarangona mai e te Atua, e kore ano hoki e tirohia mai e te Kaha Rawa.
14allra minst, när du påstår att du icke får skåda honom, att du måste vänta på honom, fastän saken är uppenbar.
14¶ Ka iti rawa iho ki te mea koe, kahore koe e kite i a ia, kei tona aroaro te whakarite whakawa; na ka tatari koe ki a ia!
15Och nu menar du att hans vrede ej håller någon räfst, och att han föga bekymrar sig om människors övermod?
15Na, kihai nei ia i tae mai i runga i tona riri, kihai ano hoki i aro nui mai ki te whakamanamana;
16Ja, till fåfängligt tal spärrar Job upp sin mun, utan insikt talar han stora ord.
16Koia i puaki ai te mangai o Hopa, he mea horihori kau nei; kahore he matauranga o nga kupu e whakamahatia nei e ia.