1En vallfartssång; av David. Jag gladdes, när man sade till mig: »Vi skola gå till HERRENS hus.»
1¶ He waiata; he pikitanga. Na Rawiri. I koa ahau i ta ratou meatanga mai ki ahau; Tatou ka haere ki te whare o Ihowa.
2Våra fötter fingo träda in i dina portar, Jerusalem,
2E tu ana o matou waewae ki ou tatau, e Hiruharama:
3Jerusalem, du nyuppbyggda stad, där hus sluter sig väl till hus,
3Ko te hanganga o Hiruharama, rite tonu ki to te pa kua tuhonohonoa ki a ia ano..
4dit stammarna draga upp, HERRENS stammar, efter lagen för Israel, till att prisa HERRENS namn.
4Haereere ana ki reira nga iwi, nga iwi o Ihowa, ki to Iharaira whakaaturanga, ki te whakawhetai ki te ingoa o Ihowa.
5Ty där äro ställda domarstolar, stolar för Davids hus.
5Kua whakaturia hoki ki reira nga torona whakawa, nga torona o te whare o Rawiri.
6Önsken Jerusalem frid; ja, dem gånge väl, som älska dig.
6¶ Inoia he ata noho mo Hiruharama: ka whiwhi ki te pai te hunga e aroha ana ki a koe.
7Frid vare inom dina murar, välgång i dina palats!
7Kia mau te rongo ki ou taiepa, me te pai ki ou whare kingi.
8För mina bröders och vänners skull vill jag tillsäga dig frid.
8He mea mo oku teina, mo oku hoa, taku e mea nei, Kia mau te rongo ki roto ki a koe.
9För HERRENS, vår Guds, hus' skull vill jag söka din välfärd.
9He whakaaro ki te whare o Ihowa, o to tatou Atua, ka rapu ahau i te pai mou.