¹En psalm, en sång av David, vid templets invigning.

¹¶ He hemene, he waiata mo te tainga o te kawa o te whare. Na Rawiri. Ka whakanui ahau i a koe, e Ihowa; nau hoki ahau i hapai ake, a kihai i tukua oku hoariri kia hari ki ahau.

²Jag vill upphöja dig, HERRE, ty du har dragit mig ur djupet, du har icke låtit mina fiender glädja sig över mig.

²E Ihowa, e toku Atua, i karanga ahau ki a koe, a kore ake toku mate i a koe.

³HERRE, min Gud, jag ropade till dig, och du helade mig.

³E Ihowa, nau i whakaputa ake toku wairua i te reinga; nau ahau i whakaora kei heke ki te poka.

⁴HERRE, du förde min själ upp ur dödsriket, du tog mig levande ut från dem som foro ned i graven.

⁴Himene ki a Ihowa, e tana hunga tapu, whakawhetai hoki ki tona ingoa tapu.

⁵Lovsjungen HERREN, I hans fromme, och prisen hans heliga namn.

⁵He iti hoki te wahi e riri ai ia; he oranga ki te manakohia e ia: e tau iho te tangi i te ahiahi, a i te ata he hari.

⁶Ty ett ögonblick varar hans vrede, men hela livet hans nåd; om aftonen gästar gråt, men om morgonen kommer jubel.

⁶¶ I mea ahau i toku wa i kake ai, E kore ahau e whakangaueuetia a muri ake nei.

⁷Jag sade, när det gick mig väl: »Jag skall aldrig vackla.»

⁷He manakohanga nau, e Ihowa, i u ai i a koe te tu o toku maunga; i huna e koe tou mata a raru iho ahau.

⁸HERRE, i din nåd hade du gjort mitt berg starkt; men du fördolde ditt ansikte, då förskräcktes jag.

⁸E Ihowa, i karanga ahau ki a koe, i inoi hoki ki a Ihowa.

⁹Till dig, HERRE, ropade jag, och till Herren bad jag:

⁹He aha te pai o oku toto ina heke ahau ki te poka? Ma te puehu koia koe e whakamoemiti? mana oti e whakapuaki tou pono?

¹⁰»Vad vinning har du av mitt blod, eller därav att jag far ned i graven? Kan stoftet tacka dig, kan det förkunna din trofasthet?

¹⁰Whakarongo, e Ihowa, tohungia hoki ahau: e Ihowa, ko koe hei awhina moku.

¹¹Hör, o HERRE, och var mig nådig; HERRE, var min hjälpare.»

¹¹Kua puta ke i a koe taku tangi hei kanikani: kua wewete i toku kakahu taratara, a whitikiria ana ahau e koe ki te koa;

¹²Då förvandlade du min klagan i fröjdesprång; du klädde av mig sorgens dräkt och omgjordade mig med glädje.

¹²Hei mea e himene ai toku kororia ki a koe, kore ake e wahangu. E Ihowa, e toku Atua, ka whakawhetai ahau ki a koe ake ake.

¹³Därför skall min ära lovsjunga dig, utan att tystna; HERRE, min Gud, jag vill tacka dig evinnerligen.