1En psalm av David; till åminnelse.
1¶ He himene na Rawiri, hei whakamahara. E Ihowa, kaua e whakatupehupehu mai ki ahau ina riri koe, kaua ano ahau e pakia ina arita koe.
2HERRE, straffa mig icke i din förtörnelse, och tukta mig icke i din vrede.
2Titi tonu hoki au pere ki ahau: kaha rawa te pehi a tou ringa i ahau.
3Ty dina pilar hava träffat mig, och din hand drabbar mig.
3Kahore he wahi ora o oku kikokiko, na tou riri hoki: kahore ano e ata takoto oku wheua, noku i hara nei.
4Det finnes intet helt på min kropp för din vredes skull, intet helbrägda i mina ben för min synds skull.
4Kua taupokina iho hoki toku matenga e oku kino: ano he pikaunga taimaha e pehi rawa ana i ahau.
5Ty mina missgärningar gå mig över huvudet; såsom en svår börda äro de mig för tunga.
5E piro ana oku whiunga, kua pirau i taku mahi poauau.
6Mina sår stinka och flyta för min dårskaps skull.
6E whakawiria ana ahau, piko rawa; e tangi haere ana i te roa o te ra.
7Jag går krokig och mycket lutande; hela dagen går jag sörjande.
7Kei te tahuna hoki toku hope, kapi tonu: kahore hoki he wahi ora o oku kikokiko.
8Ty mina länder äro fulla av brand, och intet helt finnes på min kropp.
8Kua kore oku kaha, maru rawa ahau: hamama ana taku aue i te mamae o toku ngakau.
9Jag är vanmäktig och illa sönderslagen; jag klagar för mitt hjärtas jämmers skull.
9E te Ariki, kei tou aroaro oku hiahia katoa; kahore hoki e ngaro i a koe taku aue.
10Herre, du känner all min trängtan, och min suckan är dig icke fördold.
10Kihakiha kau toku ngakau, kua hemo toku kaha: me te marama o oku kanohi, kua kore hoki ena oku.
11Mitt hjärta slår häftigt, min kraft har övergivit mig; mina ögons ljus, också det är borta.
11Matara noa atu i toku mate te turanga mai o nga tangata i aroha mai ki ahau, o oku hoa hoki; i tawhiti ano oku whanaunga e tu ke mai ana.
12Mina vänner och fränder hålla sig fjärran ifrån min plåga, och mina närmaste hava ställt sig långt ifrån.
12¶ E whakatakoto mahanga ana moku te hunga e whai ana i ahau kia whakamatea; he nanakia ano nga kupu a te hunga e rapu ana i te he moku; he whakaaro tinihanga ano a ratou a pau noa te ra.
13Snaror lägga de ut, som stå efter mitt liv, och de som söka min ofärd tala vad fördärvligt är; på svek tänka de hela dagen.
13Ko ahau ia, i rite ki te turi, kihai i rongo, ki te tangata wahangu, kahore nei e hamamu tona mangai.
14Men jag är lik en döv, som intet hör, och lik en stum, som icke upplåter sin mun;
14Na rite tonu ahau ki te tangata kahore nei e rongo, kahore nei he whakatupehupehu i tona mangai.
15ja, jag är lik en man som intet hör, och som icke har något gensvar i sin mun.
15E tumanako nei hoki ahau ki a koe, e Ihowa: ka whakahoki kupu mai ano koe, e te Ariki, e toku Atua.
16Se, på dig, HERRE, hoppas jag; du skall svara, Herre, min Gud.
16I mea hoki ahau, Kei koa mai ratou ki ahau: ka paheke toku waewae, ka whakahihi ratou ki ahau.
17Ty jag fruktar att de annars få glädja sig över mig, att de skola förhäva sig över mig, när min fot vacklar.
17Ko ahau hoki, meake kopa, a kei inua tonu i ahau toku pouri.
18Ty jag är nära att falla, och min plåga är alltid inför mig;
18Ka whaki hoki ahau i toku kino, ka pouri mo toku hara.
19ja, jag måste bekänna min missgärning, och jag sörjer över min synd.
19Ko oku hoariri ia hauhau tonu, kaha tonu; kua tokomaha ano te hunga e kino noa ana ki ahau.
20Men mina fiender få leva och äro mäktiga, och många äro de som hata mig utan sak,
20He hoariri ano ki ahau te hunga e utu ana i te pai ki te kino: moku e whai ana i te pai.
21de som löna gott med ont, och som stå mig emot, därför att jag far efter det goda.
21Kaua ahau e whakarerea, e Ihowa, e toku Atua; kei mamao atu koe i ahau.
22Övergiv mig icke, HERRE; min Gud, var icke långt ifrån mig.
22Hohoro ki te awhina i ahau, e te Ariki, e toku whakaoranga.
23Skynda till min hjälp, Herre, du min frälsning.