Svenska 1917

Polish

Job

32

1De tre männen upphörde nu att svara Job, eftersom han höll sig själv för rättfärdig.
1A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
2Då blev Elihu, Barakels son, från Bus, av Rams släkt, upptänd av vrede. Mot Job upptändes han av vrede, därför att denne menade sig hava rätt mot Gud;
2Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
3och mot hans tre vänner upptändes hans vrede, därför att de icke funno något svar varmed de kunde vederlägga Job.
3Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
4Hittills hade Elihu dröjt att tala till Job, därför att de andra voro äldre till åren än han.
4Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
5Men då nu Elihu såg att de tre männen icke mer hade något att svara, upptändes hans vrede.
5Ale widząc Elihu, że nie było odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, rozpalił się w gniewie swoim.
6Så tog då Elihu, Barakels son, från Bus, till orda och sade; Ung till åren är jag, I däremot ären gamla. Därför höll jag mig tillbaka och var försagd och lade ej fram för eder min mening.
6I odpowiedział Elihu, syn Barachela Buzytczyka, i rzekł: Jam najmłodszy w latach, a wyście starcy; przetoż wstydziłem się, i nie śmiałem wam oznajmić zdania swego.
7Jag tänkte: »Må åldern tala, och må årens mängd förkunna visdom.»
7Myślałem: Długi wiek mówić będzie, a mnóstwo lat nauczy mądrości.
8Dock, på anden i människorna kommer det an, den Allsmäktiges livsfläkt giver dem förstånd.
8Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
9Icke de åldriga äro alltid visast, icke de äldsta förstå bäst vad rätt är.
9Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.
10Därför säger jag nu: Hör mig; jag vill lägga fram min mening, också jag.
10Przetoż mówię: słuchaj mię; ja też oznajmię zdanie swoje.
11Se, jag väntade på vad I skullen tala, jag lyssnade efter förstånd ifrån eder, efter skäl som I skullen draga fram.
11Otom oczekiwał słów waszych, a przysłuchiwałem się dowodom waszym, czekając, ażbyście doszli rzeczy.
12Ja, noga aktade jag på eder. Men se, ingen fanns, som vederlade Job, ingen bland eder, som kunde svara på hans ord.
12I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
13Nu mån I icke säga: »Vi möttes av vishet; Gud, men ingen människa, kan nedslå denne.»
13Ale snać rzeczecie: Znaleźliśmy mądrość; sam go Bóg przekonywa, nie człowiek.
14Skäl mot min mening har han icke lagt fram, ej heller skall jag bemöta honom med edra bevis.
14Aczci się Ijob nie zemną wdał w rzecz, a ja mu też nie waszemi słowy odpowiem.
15Se, nu stå de bestörta och svara ej mer, målet i munnen hava de mist.
15Polękali się, nie odpowiadają dalej; niedostaje im słów.
16Och jag skulle vänta, då de nu intet kunna säga, då de stå där och ej mer hava något svar!
16Czekałemci, ale nie mówią; umilknęli, a nic więcej nie odpowiadają.
17Nej, också jag vill svara i min ordning, jag vill lägga fram min mening, också jag.
17Odpowiem ja też z mej strony; oznajmię ja też zdanie swoje.
18Ty, fullt upp har jag av skäl, anden i mitt inre vill spränga mig sönder.
18Bom pełen słów; ciasno we mnie duchowi żywota mego.
19Ja, mitt inre är såsom instängt vin, likt en lägel med nytt vin är det nära att brista.
19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
20Så vill jag då tala och skaffa mig luft, jag vill upplåta mina läppar och svara.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
21Jag får ej hava anseende till personen, och jag skall ej till någon tala inställsamma ord.
21Nie będę teraz miał względu na żadną osobę, a z człowiekiem bez tytułów mówić będę.
22Nej, jag förstår ej att tala inställsamma ord; huru lätt kunde ej eljest min skapare rycka mig bort!
22Bo nie umiem tytułować, by mię w rychle nie porwał stworzyciel mój.