1En vallfartssång. Jag ropar till HERREN i min nöd, och han svarar mig.
1Pieśó stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
2HERRE, rädda min själ från lögnaktiga läppar, från en falsk tunga.
2Wyzwól, Panie! duszę moję od warg kłamliwych, i od języka zdradliwego.
3Varmed bliver du lönad, både nu och allt framgent, du falska tunga?
3Cóż ci da, albo coć za pożytek przyniesie język zdradliwy?
4Jo, med en våldsverkares skarpa pilar och med glödande ginstkol.
4Który jest jako strzały ostre mocarza, i jako węgle jałowcowe.
5Ve mig, att jag måste dväljas i Meseks land och bo ibland Kedars hyddor!
5Niestetyż mnie, żem tak długo gościem w Mesech, a mieszkam w namiotach Kedarskich.
6Länge nog har min själ måst bo ibland dem som hata friden.
6Długo mieszka dusza moja między tymi, którzy pokój mają w nienawiści.
7Jag själv håller frid, men säger jag blott ett ord, äro de redo till strid.
7Jać radzę do pokoju; ale gdy o tem mówię, oni do wojny.