Svenska 1917

Polish

Psalms

122

1En vallfartssång; av David. Jag gladdes, när man sade till mig: »Vi skola gå till HERRENS hus.»
1Pieśó stopni Dawidowa. Weselę się z tego, że mi powiedziano: Do domu Paóskiego pójdziemy.
2Våra fötter fingo träda in i dina portar, Jerusalem,
2Że stanęły nogi nasze w bramach twoich, o Jeruzalemie!
3Jerusalem, du nyuppbyggda stad, där hus sluter sig väl till hus,
3O Jeruzalem pięknie pobudowane jako miasto w sobie wespół spojone!
4dit stammarna draga upp, HERRENS stammar, efter lagen för Israel, till att prisa HERRENS namn.
4Bo tam wstępują pokolenia, pokolenia Paóskie, do świadectwa Izraelowego, aby wysławiały imię Paóskie.
5Ty där äro ställda domarstolar, stolar för Davids hus.
5Albowiem tam są postawione stolice na sąd, stolice domu Dawidowego.
6Önsken Jerusalem frid; ja, dem gånge väl, som älska dig.
6Żądajcież pokoju Jeruzalemowi, mówiąc: Niech się szczęści tym, którzy cię miłują.
7Frid vare inom dina murar, välgång i dina palats!
7Niech będzie pokój w basztach twoich, a uspokojenie w pałacach twoich.
8För mina bröders och vänners skull vill jag tillsäga dig frid.
8Dla braci moich i dla przyjaciół moich teraz ci będę żądał pokoju.
9För HERRENS, vår Guds, hus' skull vill jag söka din välfärd.
9Dla domu Pana, Boga naszego, będę szukał twego dobrego.