¹En vallfartssång. Tänk, HERRE, David till godo, på allt vad han fick lida,

¹Pieśó stopni. Na Dawida pomnij, Panie! na wszystkie utrapienia jego.

²han som svor HERREN en ed och gjorde ett löfte åt den Starke i Jakob;

²Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:

³»Jag skall icke gå in i den hydda där jag bor, ej heller bestiga mitt viloläger,

³Zaiste nie wnijdę do przybytku domu mego, i nie wstąpię na posłanie łoża mego;

⁴jag skall icke unna mina ögon sömn eller mina ögonlock slummer,

⁴I nie pozwolę snu oczom moim, ani powiekom moim drzemania,

⁵förrän jag har funnit en plats åt HERREN, en boning åt den Starke i Jakob.»

⁵Dokąd nie znajdę miejsca dla Pana, na mieszkania mocarzowi Jakóbowemu.

⁶Ja, vi hörde därom i Efrata, vi förnummo det i skogsbygden.

⁶Oto usłyszawszy o niej w Efracie, znaleźliśmy ją na polach leśnych.

⁷Låtom oss gå in i hans boning, tillbedja vid hans fotapall.

⁷Wnijdźmyż do przybytków jego, a kłaniajmy się u podnóżka nóg jego.

⁸Stå upp, HERRE, och kom till din vilostad, du och din makts ark.

⁸Powstaóże Panie! a wnijdź do odpocznienia twego, ty, i skrzynia możności twojej.

⁹Dina präster vare klädda i rättfärdighet, och dina fromma juble.

⁹Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość, a święci twoi nie się rozradują.

¹⁰För din tjänare Davids skull må du icke visa tillbaka din smorde.

¹⁰Dla Dawida, sługi twego, nie odwracaj oblicza pomazaóca twego.

¹¹HERREN har svurit David en osviklig ed, som han icke skall rygga: »Av ditt livs frukt skall jag sätta konungar på din tron.

¹¹Przysiągł Pan Dawidowi prawdę, a nie uchyli się od niej, mówiąc: Z owocu żywota twego posadzę na stolicy twojej.

¹²Om dina barn hålla mitt förbund och hålla mitt vittnesbörd, som jag skall lära dem, så skola ock deras barn till evig tid få sitta på din tron.

¹²Będąli strzegli synowie twoi przymierza mojego, i świadectw moich, których ich nauczę: tedy i synowie ich aż na wieki będą siedzieli na stolicy twojej

¹³Ty HERREN har utvalt Sion, där vill han hava sin boning.

¹³Albowiem obrał Pan Syon, i upodobał go sobie na mieszkanie, mówiąc:

¹⁴Detta är min vilostad till evig tid; här skall jag bo, ty till detta ställe har jag lust.

¹⁴Toć będzie odpocznienie moje aż na wieki; tu będę mieszkał, bom go siebie upodobał.

¹⁵Dess förråd skall jag rikligen välsigna, åt dess fattiga skall jag giva bröd till fyllest.

¹⁵Żywność jego będę obficie błogosławił, a ubogich jego nasycę chlebem.

¹⁶Dess präster skall jag kläda i frälsning, och dess fromma skola jubla högt.

¹⁶Kapłanów jego przyoblokę zbawieniem, a święci jego weseląc się, radować się będą.

¹⁷Där skall jag låta ett horn skjuta upp åt David; där har jag rett till en lampa åt min smorde.

¹⁷Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawidowy; tam zgotuję pochodnię pomazaócowi memu.

¹⁸Hans fiender skall jag kläda i skam, men på honom skall hans krona glänsa.»

¹⁸Nieprzyjaciół jego przyoblokę wstydem; ale nad nim rozkwitnie się korona jego.