¹För sångmästaren, till Jedutun; en psalm av David.

¹(Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.)

²Allenast hos Gud söker min själ sin ro; från honom kommer min frälsning.

²Tylko na Boga spolega dusza moja, od niegoć jest zbawienie moje.

³Allenast han är min klippa och min frälsning, min borg, jag skall ej mycket vackla.

³Tylkoć on jest skałą moją i wybawieniem mojem, twierdzą moją; przeto się bardzo nie zachwieję.

⁴Huru länge viljen I rasa mot denne man, samfällt slå honom ned, såsom vore han en lutande vägg, en sönderbräckt mur?

⁴Dokądże będziecie myślić złe przeciwko człowiekowi? Wszyscy wy zabici będziecie; będziecie jako ściana pochylona, a jako mur walący się.

⁵De rådslå allenast om att stöta honom ned från hans höjd, de hava behag till lögn; med munnen välsigna de, men i sitt innersta förbanna de. Sela.

⁵Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeóstwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.

⁶Allenast i Gud må du hava din ro, min själ; ty från honom kommer mitt hopp.

⁶Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.

⁷Allenast han är min klippa och min frälsning, min borg, jag skall icke vackla.

⁷Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się.

⁸Hos Gud är min frälsning och min ära; min starka klippa, min tillflykt har jag i Gud.

⁸W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.

⁹Förtrösta på honom alltid, du folk; utgjuten för honom edra hjärtan. Gud är vår tillflykt. Sela.

⁹Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela.

¹⁰Allenast ett intet äro människors barn, myndiga herrar fåfänglighet; i vågskålen äro de för lätta, mindre än intet äro de allasammans.

¹⁰Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.

¹¹Förliten eder icke på orätt vinning, sätten icke ett fåfängligt hopp till rov: om ock eder rikedom växer, så akten icke därpå.

¹¹Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.

¹²En gång har Gud sagt det, ja, två gånger har jag hört det, att hos Gud är makten;

¹²Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża,

¹³och hos dig, Herre, är nåd. Ty du vedergäller var och en efter hans gärningar.

¹³A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.