1För sångmästaren, efter »Liljor»; av David.
1(Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.)
2Fräls mig, Gud; ty vattnen tränga mig inpå livet.
2Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.
3Jag har sjunkit ned i djup dy, där ingen botten är; jag har kommit i djupa vatten, och svallet vill fördränka mig.
3Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.
4Jag har ropat mig trött, min strupe är förtorkad; mina ögon försmäkta av förbidan efter min Gud.
4Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.
5Flera än håren på mitt huvud äro de som hata mig utan sak; många äro de som vilja förgöra mig, de som äro mina fiender utan skäl; vad jag icke har rövat, det måste jag gälda.
5Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.
6Du, o Gud, känner min dårskap, och mina skulder äro icke förborgade för dig.
6Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.
7Låt icke i mig dem komma på skam, som förbida dig, Herre, HERRE Sebaot; Låt icke i mig dem varda till blygd, som söka dig, du Israels Gud.
7Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do haóby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!
8Ty för din skull bär jag smälek, för din skull höljer blygsel mitt ansikte;
8Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.
9främmande har jag blivit för mina bröder och en främling för min moders barn.
9Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,
10Ty nitälskan för ditt hus har förtärt mig, och dina smädares smädelser hava fallit över mig.
10Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.
11Jag grät, ja, min själ grät under fasta, men det blev mig till smälek.
11Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohaóbienie.
12Jag klädde mig i sorgdräkt, men jag blev för dem ett ordspråk.
12Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.
13Om mig tassla de, när de sitta i porten; i dryckeslag göra de visor om mig.
13Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.
14Men jag kommer med min bön till dig, HERRE, i behaglig tid, genom din stora nåd, o Gud; svara mig i din frälsande trofasthet.
14Ale jaobracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.
15Rädda mig ur dyn, så att jag icke sjunker ned; låt mig bliva räddad från dem som hata mig och från de djupa vattnen.
15Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;
16Låt icke vattensvallet fördränka mig eller djupet uppsluka mig; och låt ej graven tillsluta sitt gap över mig.
16Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.
17Svara mig, HERRE, ty god är din nåd; vänd dig till mig efter din stora barmhärtighet.
17Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
18Fördölj icke ditt ansikte för din tjänare, ty jag är i nöd; skynda att svara mig.
18Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.
19Kom till min själ och förlossa henne; befria mig för mina fienders skull.
19Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.
20Du känner min smälek, min skam och blygd; du ser alla mina ovänner.
20Ty znasz pohaóbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.
21Smälek har krossat mitt hjärta, så att jag är vanmäktig; jag väntade på medlidande, men där var intet, och på tröstare, men jag fann ingen.
21Pohaóbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.
22De gåvo mig galla att äta, och ättika att dricka, i min törst.
22Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.
23Må deras bord framför dem bliva till en snara och till ett giller, bäst de gå där säkra;
23Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.
24må deras ögon förmörkas, så att de icke se; gör deras länder vacklande alltid.
24Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.
25Gjut ut över dem din ogunst, och låt din vredes glöd hinna upp dem.
25Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.
26Deras gård blive öde, ingen må finnas, som bor i deras hyddor,
26Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.
27eftersom de förfölja dem som du själv har slagit och orda om huru de plågas, som du har stungit.
27Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.
28Låt dem gå från missgärning till missgärning, och låt dem icke komma till din rättfärdighet.
28Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.
29Må de utplånas ur de levandes bok och icke varda uppskrivna bland de rättfärdiga.
29Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.
30Men mig som är betryckt och plågad, mig skall din frälsning, o Gud, beskydda.
30Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.
31Jag vill lova Guds namn med sång och upphöja honom med tacksägelse.
31Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.
32Det skall behaga HERREN bättre än någon tjur, något offerdjur med horn och klövar.
32A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.
33När de ödmjuka se det, skola de glädja sig; I som söken Gud, edra hjärtan skola leva.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
34Ty HERREN lyssnar till de fattiga och föraktar icke sina fångna.
34Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.
35Honom love himmelen och jorden, havet och allt vad som rör sig däri.
35Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.
36Ty Gud skall frälsa Sion, han skall bygga upp Juda städer; man skall bo i dem och besitta landet.
36Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.
37Hans tjänares barn skola få det till arvedel, och de som älska hans namn skola bo däri.
37Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.