1För sångmästaren, till Gittít; av Asaf.
1(Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.)
2Höjen glädjerop till Gud, vår starkhet, höjen jubel till Jakobs Gud.
2Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu.
3Stämmen upp lovsång och låten pukor ljuda, ljuvliga harpor tillsammans med psaltare.
3Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią.
4Stöten i basun vid nymånaden, vid fullmånen, på vår högtidsdag.
4Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzieó święta naszego uroczystego.
5Ty detta är en stadga för Israel, en Jakobs Guds rätt.
5Albowiem jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego.
6Det bestämde han till ett vittnesbörd i Josef, när han drog ut mot Egyptens land. Jag hör ett tal som är mig nytt:
6Na świadectwo w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał.
7»Jag lyfte bördan från hans skuldra, hans händer blevo fria ifrån lastkorgen.
7Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.
8I nöden ropade du, och jag räddade dig; jag svarade dig, höljd i tordön, jag prövade dig vid Meribas vatten. Sela.
8Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.
9Hör, mitt folk, och låt mig varna dig; Israel, o att du ville höra mig!
9Tedym rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał.
10Hos dig skall icke finnas någon annan gud, och du skall ej tillbedja någon främmande gud.
10I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu;
11Jag är HERREN, din Gud, som har fört dig upp ur Egyptens land; låt din mun vitt upp, så att jag får uppfylla den.
11(Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je.
12Men mitt folk ville ej höra min röst, och Israel var mig icke till viljes.
12Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.
13Då lät jag dem gå i deras hjärtans hårdhet, det fingo vandra efter sina egna rådslag.
13Przetoż puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi.
14O att mitt folk ville höra mig, och att Israel ville vandra på mina vägar!
14Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził!
15Då skulle jag snart kuva deras fiender och vända min hand mot deras ovänner.
15W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą.
16De som hata HERREN skulle då visa honom underdånighet, och hans folks tid skulle vara evinnerligen.
16Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki.
17Och han skulle bespisa det med bästa vete; ja, med honung ur klippan skulle jag mätta dig.»
17I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.