¹இதோ, இவைகளெல்லாவற்றையும் என் கண் கண்டு, என் காது கேட்டு அறிந்திருக்கிறது.

¹“Behold, my eye has seen all this. My ear has heard and understood it.

²நீங்கள் அறிந்திருக்கிறதை நானும் அறிந்திருக்கிறேன்; நான் உங்களுக்குத் தாழ்ந்தவன் அல்ல.

²What you know, I know also. I am not inferior to you.

³சர்வவல்லவரோடே நான் பேசினால் நல்லது; தேவனோடே நியாயத்திற்காக வழக்காட விரும்புவேன்.

³“Surely I would speak to the Almighty. I desire to reason with God.

⁴நீங்கள் பொய்யைப் பிணைக்கிறவர்கள்; நீங்கள் எல்லாரும் காரியத்துக்குதவாத வைத்தியர்கள்.

⁴But you are forgers of lies. You are all physicians of no value.

⁵நீங்கள் பேசாமலிருந்தால் நலமாகும்; அது உங்களுக்கு ஞானமாயிருக்கும்.

⁵Oh that you would be completely silent! Then you would be wise.

⁶நீங்கள் என் நியாயத்தைக் கேட்டு, என் உதடுகள் சொல்லும் விசேஷங்களைக் கவனியுங்கள்.

⁶Hear now my reasoning. Listen to the pleadings of my lips.

⁷நீங்கள் தேவனுக்காக நியாயக்கேடாய்ப் பேசி, அவருக்காக வஞ்சகமாய் வசனிக்கவேண்டுமோ?

⁷Will you speak unrighteously for God, and talk deceitfully for him?

⁸அவருக்கு முகதாட்சிணியம்பண்ணுவீர்களோ? தேவனுக்காக வழக்காடுவீர்களோ?

⁸Will you show partiality to him? Will you contend for God?

⁹அவர் உங்களை ஆராய்ந்துபார்த்தால் அது உங்களுக்கு நலமாயிருக்குமோ? மனுஷனைப் பரியாசம் பண்ணுகிறதுபோல அவரைப் பரியாசம்பண்ணுவீர்களோ?

⁹Is it good that he should search you out? Or as one deceives a man, will you deceive him?

¹⁰நீங்கள் அந்தரங்கமாய் முகதாட்சிணியம்பண்ணினால், அவர் உங்களை எவ்விதத்திலும் கண்டிப்பார்.

¹⁰He will surely reprove you if you secretly show partiality.

¹¹அவருடைய மகத்துவம் உங்களைத் திடுக்கிடப்பண்ணாதோ? அவருடைய பயங்கரம் உங்களைப் பிடிக்கமாட்டாதோ?

¹¹Shall not his majesty make you afraid, And his dread fall on you?

¹²உங்கள் பேரை நினைக்கப்பண்ணும் அடையாளங்கள் சாம்பலுக்குச் சரி; உங்கள் மேட்டிமைகள் சேற்றுக்குவியல்களுக்குச் சமானம்.

¹²Your memorable sayings are proverbs of ashes, Your defenses are defenses of clay.

¹³நீங்கள் மவுனமாயிருங்கள், நான் பேசுகிறேன், எனக்கு வருகிறது வரட்டும்.

¹³“Be silent, leave me alone, that I may speak. Let come on me what will.

¹⁴நான் என் பற்களினால் என் சதையைப் பிடுங்கி, என் பிராணனை என் கையிலே வைப்பானேன்?

¹⁴Why should I take my flesh in my teeth, and put my life in my hand?

¹⁵அவர் என்னைக் கொன்றுபோட்டாலும், அவர்மேல் நம்பிக்கையாயிருப்பேன்; ஆனாலும் என் வழிகளை அவருக்கு முன்பாக ரூபகாரம்பண்ணுவேன்.

¹⁵Behold, he will kill me. I have no hope. Nevertheless, I will maintain my ways before him.

¹⁶அவரே என் இரட்சிப்பு; மாயக்காரனோ அவர் சந்நிதியில் சேரான்.

¹⁶This also shall be my salvation, that a godless man shall not come before him.

¹⁷என் வசனத்தையும், நான் சொல்லிக் காண்பிக்கிறதையும், உங்கள் செவிகளால் கவனமாய்க் கேளுங்கள்.

¹⁷Hear diligently my speech. Let my declaration be in your ears.

¹⁸இதோ, என் நியாயங்களை அணியணியாக வைத்தேன்; என் நீதி விளங்கும் என்று அறிவேன்.

¹⁸See now, I have set my cause in order. I know that I am righteous.

¹⁹என்னோடே வழக்காடவேண்டுமென்று இருக்கிறவன் யார்? நான் மவுனமாயிருந்தால் ஜீவித்துப்போவேனே.

¹⁹Who is he who will contend with me? For then would I hold my peace and give up the spirit.

²⁰இரண்டு காரியங்களை மாத்திரம் எனக்குச் செய்யாதிருப்பீராக; அப்பொழுது உமது முகத்துக்கு முன்பாக ஒளித்துக்கொள்ளாதிருப்பேன்.

²⁰“Only don’t do two things to me; then I will not hide myself from your face:

²¹உம்முடைய கையை என்னைவிட்டுத் தூரப்படுத்தும்; உம்முடைய பயங்கரம் என்னைக் கலங்கப்பண்ணாதிருப்பதாக.

²¹withdraw your hand far from me; and don’t let your terror make me afraid.

²²நீர் கூப்பிடும், நான் உத்தரவு கொடுப்பேன்; அல்லது நான் பேசுவேன்; நீர் எனக்கு மறுமொழி சொல்லும்.

²²Then call, and I will answer; or let me speak, and you answer me.

²³என் அக்கிரமங்களும் பாவங்களும் எத்தனை? என் மீறுதலையும் என்பாவத்தையும் எனக்கு உணர்த்தும்.

²³How many are my iniquities and sins? Make me know my disobedience and my sin.

²⁴நீர் உமது முகத்தை மறைத்து, என்னை உமக்குப் பகைஞனாக எண்ணுவானேன்?

²⁴Why hide you your face, and hold me for your enemy?

²⁵காற்றடித்த சருகை நொறுக்குவீரோ? காய்ந்துபோன துரும்பைப் பின்தொடருவீரோ?

²⁵Will you harass a driven leaf? Will you pursue the dry stubble?

²⁶மகா கசப்பான தீர்ப்புகளை என்பேரில் எழுதுகிறீர்; என் சிறுவயதின் அக்கிரமங்களை எனக்குப் பலிக்கப்பண்ணுகிறீர்.

²⁶For you write bitter things against me, and make me inherit the iniquities of my youth:

²⁷என் கால்களைத் தொழுவடித்துப்போட்டு, என் வழிகளையெல்லாம் காவல்பண்ணுகிறீர்; என் காலடிகளில் அடையாளத்தைப் போடுகிறீர்.

²⁷You also put my feet in the stocks, and mark all my paths. You set a bound to the soles of my feet,

²⁸இப்படிப்பட்டவன் அழுகிப்போகிற வஸ்துபோலவும், பொட்டரித்த வஸ்திரம் போலவும் அழிந்து போவான்.

²⁸though I am decaying like a rotten thing, like a garment that is moth-eaten.