¹என் மகனே, நீ என் வார்த்தைகளைக்காத்து, என் கட்டளைகளை உன்னிடத்தில் பத்திரப்படுத்து.

¹My son, keep my words. Lay up my commandments within you.

²என் கட்டளைகளையும் என் போதகத்தையும் உன் கண்மணியைப்போல் காத்துக்கொள், அப்பொழுது பிழைப்பாய்.

²Keep my commandments and live! Guard my teaching as the apple of your eye.

³அவைகளை உன் விரல்களில் கட்டி, அவைகளை உன் இருதயபலகையில் எழுதிக்கொள்.

³Bind them on your fingers. Write them on the tablet of your heart.

⁴இச்சகவார்த்தைகளைப் பேசும் அந்நியப் பெண்ணாகிய பரஸ்திரீக்கு உன்னை விலக்கிக் காப்பதற்காக,

⁴Tell wisdom, “You are my sister.” Call understanding your relative,

⁵ஞானத்தை நோக்கி, நீ என் சகோதரி என்றும், புத்தியைப்பார்த்து, நீ என் இனத்தாள் என்றும் சொல்வாயாக.

⁵that they may keep you from the strange woman, from the foreigner who flatters with her words.

⁶நான் என் வீட்டின் ஜன்னலருகே நின்று, பலகணி வழியாய்ப் பார்த்தபோது,

⁶For at the window of my house, I looked out through my lattice.

⁷பேதையர்களாகிய வாலிபருக்குள்ளே ஒரு புத்தியீன வாலிபனைக்கண்டு அவனைக் கவனித்தேன்.

⁷I saw among the simple ones. I discerned among the youths a young man void of understanding,

⁸அவன் மாலைமயங்கும் அஸ்தமன நேரத்திலும், இரவின் இருண்ட அந்தகாரத்திலும்.

⁸passing through the street near her corner, he went the way to her house,

⁹அவள் இருக்கும் சந்துக்கடுத்த தெருவில் சென்று, அவள் வீட்டுவழியாய் நடந்துபோனான்.

⁹in the twilight, in the evening of the day, in the middle of the night and in the darkness.

¹⁰அப்பொழுது இதோ, வேசியின் ஆடையாபரணந்தரித்த தந்திரமனமுள்ள ஒரு ஸ்திரீ அவனுக்கு எதிர்ப்பட்டாள்.

¹⁰Behold, there a woman met him with the attire of a prostitute, and with crafty intent.

¹¹அவள் வாயாடியும் அடங்காதவளுமானவள்; அவள் கால்கள் வீட்டிலே தரிக்கிறதில்லை.

¹¹She is loud and defiant. Her feet don’t stay in her house.

¹²சிலவேளை வெளியிலிருப்பாள், சிலவேளை வீதியிலிருப்பாள், சந்துகள்தோறும் பதிவிருப்பாள்.

¹²Now she is in the streets, now in the squares, and lurking at every corner.

¹³அவள் அவனைப் பிடித்து முத்தஞ்செய்து, முகம் நாணாமல் அவனைப் பார்த்து:

¹³So she caught him, and kissed him. With an impudent face she said to him:

¹⁴சமாதான பலிகள் என்மேல் சுமந்திருந்தது, இன்றைக்குத்தான் என் பொருத்தனைகளை நிறைவேற்றினேன்.

¹⁴“Sacrifices of peace offerings are with me. This day I have paid my vows.

¹⁵ஆதலால், நான் உன்னைச் சந்திக்கப்புறப்பட்டு, உன் முகத்தை ஆவலோடு தேடினேன்; இப்பொழுது உன்னைக் கண்டுபிடித்தேன்.

¹⁵Therefore I came out to meet you, to diligently seek your face, and I have found you.

¹⁶என் மஞ்சத்தை இரத்தின கம்பளங்களாலும், எகிப்து தேசத்து விசித்திரமான மெல்லிய வஸ்திரங்களாலும் சிங்காரித்தேன்.

¹⁶I have spread my couch with carpets of tapestry, with striped cloths of the yarn of Egypt.

¹⁷என் படுக்கையை வெள்ளைப்போளத்தாலும் சந்தனத்தாலும் இலவங்கப்பட்டையாலும் வாசனை கட்டினேன்.

¹⁸வா, விடியற்காலம்வரைக்கும் சம்போகமாயிருப்போம், இன்பங்களினால் பூரிப்போம்.

¹⁸Come, let’s take our fill of loving until the morning. Let’s solace ourselves with loving.

¹⁹புருஷன் வீட்டிலே இல்லை, தூரப்பிரயாணம் போனான்.

¹⁹For my husband isn’t at home. He has gone on a long journey.

²⁰பணப்பையைத் தன் கையிலே கொண்டுபோனான், குறிக்கப்பட்ட நாளிலே வீட்டுக்கு வருவான் என்று சொல்லி,

²⁰He has taken a bag of money with him. He will come home at the full moon.”

²¹தன் மிகுதியான இனிய சொற்களால் அவனை வசப்படுத்தி, தன் உதடுகளின் மதுரவாக்கினால் அவனை இணங்கப்பண்ணினாள்.

²¹With persuasive words, she led him astray. With the flattering of her lips, she seduced him.

²²உடனே அவன் அவள் பின்னே சென்றான்; ஒரு மாடு அடிக்கப்படும்படி செல்வதுபோலும், ஒரு மூடன் விலங்கிடப்பட்டு தண்டனைக்குப் போவதுபோலும்,

²²He followed her immediately, as an ox goes to the slaughter, as a fool stepping into a noose.

²³ஒரு குருவி தன் பிராணனை வாங்கும் கண்ணியை அறியாமல் அதில் விழத்தீவிரிக்கிறதுபோலும், அவளுக்குப் பின்னே போனான்; அம்பு அவன் ஈரலைப் பிளந்தது.

²³Until an arrow strikes through his liver, as a bird hurries to the snare, and doesn’t know that it will cost his life.

²⁴ஆதலால் பிள்ளைகளே, எனக்குச் செவிகொடுங்கள்; என் வாயின் வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள்.

²⁴Now therefore, sons, listen to me. Pay attention to the words of my mouth.

²⁵உன் இருதயம் அவள் வழியிலே சாயவேண்டாம்; அவள் பாதையிலே மயங்கித் திரியாதே.

²⁵Don’t let your heart turn to her ways. Don’t go astray in her paths,

²⁶அவள் அநேகரைக் காயப்படுத்தி, விழப்பண்ணினாள்; பலவான்கள் அநேகரைக் கொலைசெய்தாள்.

²⁶for she has thrown down many wounded. Yes, all her slain are a mighty army.

²⁷அவள் வீடு பாதாளத்துக்குப்போகும் வழி; அது மரண அறைகளுக்குக் கொண்டுபோய்விடும்.

²⁷Her house is the way to Sheol Sheol is the place of the dead. , going down to the rooms of death.