Tajik

Russian 1876

Hebrews

1

1ХӮДОЕ ки аз қадимулайём борҳо ва ба тарзи гуногун ба падарони мо ба василаи анбиё сухан рондааст,
1Бог, многократно и многообразно говоривший издревле отцам в пророках,
2Дар ин айёми охир ба мо ба василаи Писараш сухан ронд, ки Ӯро вориси ҳама чиз таъин намуд ва оламҳоро низ ба воситаи Ӯ ба вуҷуд овард.
2в последние дни сии говорил нам в Сыне, Которого поставил наследником всего, чрез Которого и веки сотворил.
3Писараш, ки дурахши ҷалол ва мазҳари моҳияти Ӯ буда, ҳама чизро бо каломи қуввати Худ нигоҳ доштааст, чун татҳири гуноҳҳои моро ба амал овард, ба ямини Кибрие дар афроз нишаст,
3Сей, будучи сияние славы и образ ипостаси Его и держа все словом силы Своей, совершив Собоюочищение грехов наших, воссел одесную престола величия на высоте,
4Ва чй қадаре ки аз фариштагон бартарӣ пайдо кард, ҳамон қадар аз онҳо исми аълотаре мерос гирифтааст.
4будучи столько превосходнее Ангелов, сколько славнейшее пред ними наследовал имя.
5Зеро ба кадоме аз фариштагон Худо ягон вақт гуфтааст: "Ту Писари Ман ҳастӣ; Ман имрӯз ПадариТу шудаам"? Ва боз: "Ман ба Ӯ Падар хоҳам буд, ва Ӯ ба Ман Писар хоҳад буд"?
5Ибо кому когда из Ангелов сказал Бог : Ты Сын Мой, Я ныне родил Тебя? И еще: Я буду ЕмуОтцем, и Он будет Мне Сыном?
6Ва боз, вакте ки Нахустзодаро ба ҷаҳон дохил мекунад, мегӯяд: "Ва бигзор ҳамаи фариштагони Худо Ӯро парастиш кунанд".
6Также, когда вводит Первородного во вселенную, говорит: и да поклонятся Ему все Ангелы Божии.
7Дар бораи фариштагон гуфта шудааст: "ФаришТагони Худро ба бодҳо табдил медиҳад ва хизматгорони Худро ба отапш сӯзон".
7Об Ангелах сказано: Ты творишь Ангелами Своими духов и служителями Своими пламенеющий огонь.
8Аммо дар бораи Писараш гуфта шудааст: "Тахти Ту, эй Худо, то абад аст, ва асои садоқат асои салтанати Туст.
8А о Сыне: престол Твой, Боже, в век века; жезл царствия Твоего – жезл правоты.
9"Адолатро дӯст дошта, аз шарорат нафрат дорй. Бинобар ин Худо, Худои Ту, Туро бо равғани шодмонӣ бештар аз рафиқонат тадҳин кардааст".
9Ты возлюбил правду и возненавидел беззаконие, посемупомазал Тебя, Боже, Бог Твой елеем радости более соучастников Твоих.
10Ва боз: "Дар эамони кадим Ту, эй Худованд, заминро буньёд кардаӣ, ва осмон амали дастҳои Туст.
10И: в начале Ты, Господи, основал землю, и небеса – дело рук Твоих;
11"Онҳо фано хоҳанд шуд, валекин Ту қоим хоҳӣ буд; ва ҳамаашон мисли ҷомае ҷиғдаҷиғда хоҳанд шуд,
11они погибнут, а Ты пребываешь; и все обветшают, как риза,
12"Мисли пероҳане онҳоро хоҳӣ печонид, ва онҳо мубаддал хоҳанд шуд. Валекин Ту айни ҳамон ҳастӣ, ва солҳои Ту тамом нахоҳад шуд".
12и как одежду свернешь их, и изменятся; но Ты тот же, и лета Твои не кончатся.
13Ба кадоме аз фариштагон Худо ягон вақт гуфтааст: "Ба ямини Ман бинишин, то душманони Туро зери лои Ту андозам"?
13Кому когда из Ангелов сказал Бог : седи одесную Меня, доколе положу врагов Твоих в подножие ног Твоих?
14Оё ҳамаи онҳо рӯҳҳои хизматгузор нестанд, ки барои хизмати онҳое фиристода мешаванд, ки вориси наҷот хоҳанд шуд?
14Не все ли они суть служебные духи, посылаемые наслужение для тех, которые имеют наследовать спасение?