1ВА боз ба куништ даромад; дар он ҷо одаме буд, ки дасти хушкшудае дошт.
1И пришел опять в синагогу; там был человек, имевший иссохшую руку.
2Ва аз паи Ӯ мепоиданд, ки шояд вайро дар рӯзи шанбе шифо дихад, то ки Ӯро айбдор кунанд.
2И наблюдали за Ним, не исцелит ли его в субботу, чтобы обвинить Его.
3Пас ба марди дастхушк гуфт: «Дар миёнҷо биист».
3Он же говорит человеку, имевшему иссохшую руку: стань на средину.
4Ва ба онҳо гуфт: «Дар рӯзи шанбе кадом кор ҷоиз аст - некӣ кардан, ё бадӣ кардан? Ҷонеро наҷот додан, ё ҳалок кардан?» Лекин онҳо хомӯш монданд.
4А им говорит: должно ли в субботу доброделать, или зло делать? душу спасти, или погубить? Но они молчали.
5Ва ба онҳо бо ғазаб назар афканда ва аз сахтдилиашон маҳзун гашта, ба он одам гуфт: «Дасти худро дароз кун». Чун дароз кард, дасташ шифо ёфт.
5И, воззрев на них с гневом, скорбя об ожесточении сердец их, говорит тому человеку: протяни руку твою. Он протянул, и стала рука его здорова, как другая.
6Фарисиён фавран берун рафта, бо ҳиродиён дар ҳаққи Ӯ машварат намуданд, ки чӣ тавр Ӯро ҳалок кунанд.
6Фарисеи, выйдя, немедленно составили с иродианами совещание против Него, как бы погубить Его.
7Лекин Исо бо шогирдонаш сӯи баҳр омад, ва мардуми бисьёре аз Ҷалил ва Яҳудо аз паи Ӯ равона шуданд,
7Но Иисус с учениками Своими удалился к морю; и за Ним последовало множество народа из Галилеи, Иудеи,
8Ва аз Ерусалим, Адӯм ва он тарафи Ӯрдун ва аз музофоти Сӯр ва Сидӯн издиҳоми бузурге, чун амалиёти Ӯро шуниданд, назди Ӯ омаданд.
8Иерусалима, Идумеи и из-за Иордана. И живущие в окрестностях Тира и Сидона, услышав, что Он делал, шли к Нему в великом множестве.
9Ва ба шогирдони худ фармуд, ки ба сабаби бузургии издиҳом қаиқе барои Ӯ муҳайё бошад, то ки Ӯро фишор надиҳанд.
9И сказал ученикам Своим, чтобы готова была для Него лодка по причине многолюдства, дабы не теснили Его.
10Зеро бисьёр касонро Ӯ шифо дода буд, бинобар ин ҳар киро захме буд, назди Ӯ мешитофт, то Ӯро ламс кунад.
10Ибо многих Он исцелил, так что имевшие язвы бросались к Нему, чтобы коснуться Его.
11Ва арвоҳи палид, чун Ӯро медиданд, пешаш меафтоданд ва фарьёдзанон мегуфтанд: «Ту Писари Худо ҳастӣ».
11И духи нечистые, когда видели Его, падали пред Ним и кричали: Ты Сын Божий.
12Лекин Ӯ онҳоро сахт таъкид мекард, ки Ӯро шӯҳрат надиҳанд.
12Но Он строго запрещал им, чтобы не делали Его известным.
13Пас аз он бар фарози кӯҳе баромада, ҳар киро, ки хост, назди Худ даъват намуд, онҳо назди Ӯ омаданд.
13Потом взошел на гору и позвал к Себе, кого Сам хотел; и пришли к Нему.
14Ва дувоздаҳ нафарро таъин кард, ки ҳамроҳи Ӯ бошанд, то ки онҳоро барои мавъиза фиристад,
14И поставил из них двенадцать, чтобы с Ним были и чтобы посылать их на проповедь,
15Ва онҳоро қудрати он бошад, ки беморонро шифо диҳанд ва девҳоро берун кунанд.
15и чтобы они имели власть исцелять от болезней и изгонять бесов;
16Ва таъин кард Шимъӯнро, ки Петрус ном ниҳод;
16поставил Симона, нарекши ему имя Петр,
17Ва Яъқуб ибни Забдой ва Юҳанно бародари Яъқубро, ки ба онҳо Бӯнарҷис, яъне «писарони раъд» ном ниҳод;
17Иакова Зеведеева и Иоанна, брата Иакова, нарекши им имена Воанергес, то есть „сыны громовы",
18Ва Андриёс ва Филиппус ва Барталмо ва Матто ва Тумо ва Яъкуб ибни Ҳалфой ва Таддо ва Шимъӯни Қанно
18Андрея, Филиппа, Варфоломея, Матфея, Фому, Иакова Алфеева, Фаддея, Симона Кананита
19Ва Яхудои Исқарьютро, ки Ӯро таслим кард.
19и Иуду Искариотского, который и предал Его.
20Ва чун ба хонае даромаданд, боз мардум фароҳам омаданд, ба дараҷае ки онҳо фурсати нон хӯрдан ҳам надощтанд.
20Приходят в дом; и опять сходится народ, так что им невозможно было и хлеба есть.
21Ва хешони Ӯ, чун шуниданд, барои дастгир кардани Ӯ омаданд, зеро мегуфтанд, ки Ӯ бехуд шудааст.
21И, услышав, ближние Его пошли взять Его, ибо говорили, что Он вышел из себя.
22Китобдононе ки аз Ерусалим омада буданд, мегуфтанд, ки Ӯ Баал-Забул дорад ва ба воситаи калони девҳо девҳоро берун мекунад.
22А книжники, пришедшие из Иерусалима, говорили, что Он имеет в Себе веельзевула и что изгоняет бесов силою бесовского князя.
23Пас онҳоро наздаш талабида, ба онҳо бо масалҳо сухан гуфт: «Чӣ гуна метавонад шайтон шайтонро берун кунад?
23И, призвав их, говорил им притчами: как может сатана изгонять сатану?
24«Агар салтанате бар зидди худ аз ҳам ҷудо шавад, он салтанат устувор истода наметавонад;
24Если царство разделится само в себе, неможет устоять царство то;
25«Ва агар хонае бар зидди худ аз ҳам ҷудо шавад, он хона устувор истода наметавонад;
25и если дом разделится сам в себе, не может устоять дом тот;
26«Ва агар шайтон бар зидди худ ба қиём бархоста, аз ҳам ҷудо шуда бошад, вай устувор истода наметавонад, балки ҳалок мешавад.
26и если сатана восстал на самого себя и разделился, не может устоять, но пришел конец его.
27«Ҳеҷ кас наметавонад ба хонаи шахси зӯроваре даромада, чизҳои вайро ғорат кунад, бе он ки аввал он зӯроварро бибандад, - ва пас аз он хонаи ваиро ғорат мекунад.
27Никто, войдя в дом сильного, не может расхитить вещей его, если прежде не свяжет сильного, итогда расхитит дом его.
28«Ба ростй ба шумо мегӯям: ҳамаи гуноҳҳои фарзандони одам ва ҳар гуна куфр, ки гуфта бошанд, омурзида мешавад;
28Истинно говорю вам: будут прощены сынам человеческим все грехи и хуления, какими бы ни хулили;
29«Лекин ҳар кӣ ба Рӯҳулкудс куфр гӯяд, то абад омурзида нашавад, балки ба азоби абадӣ маҳкум гардад».
29но кто будет хулить Духа Святаго, тому не будет прощения вовек, но подлежит он вечному осуждению.
30Зеро ки гуфтанд: «Ӯ рӯхи палид дорад».
30Сие сказал Он , потому что говорили: в Нем нечистый дух.
31Модар ва бародарони Ӯ омада, дар берун истоданд ва ба Ӯ касеро фиристода, Ӯро талаб намуданд.
31И пришли Матерь и братья Его и, стоя вне дома, послали к Нему звать Его.
32Дар гирди Ӯ мардум нишаста буданд. Ва ба Ӯ гуфтанд: «Инак модари Ту ва бародарони Ту дар берун истода, Туро металабанд».
32Около Него сидел народ. И сказали Ему: вот, Матерь Твоя и братья Твои и сестры Твои, вне дома, спрашивают Тебя.
33Ва ба онҳо ҷавоб дода, гуфт: «Кист модари Ман ва бародарони Ман?»
33И отвечал им: кто матерь Моя и братья Мои?
34Ва ба онҳое ки гирди Ӯ нишаста буданд, назар афканда, гуфт: «Инак модари Ман ва бародарони Ман;
34И обозрев сидящих вокруг Себя, говорит: вот матерь Моя и братья Мои;
35«Зеро ҳар кӣ хости Худоро ба ҷо оварад, ҳамон кас бародару хоҳару модари Ман аст».
35ибо кто будет исполнять волю Божию, тот Мне брат, и сестра, и матерь.