1แต่ข้าพเจ้าได้ตั้งใจไว้ว่า เมื่อมีความทุกข์อยู่ จะไม่มาหาพวกท่านอีก
1我自己决定了，到你们那里去的时候，不再是忧愁的。
2เพราะถ้าข้าพเจ้าทำให้พวกท่านเป็นทุกข์ ใครเล่าจะทำให้ข้าพเจ้ามีความยินดี ก็คือคนที่ข้าพเจ้าทำให้มีความทุกข์นั่นแหละ
2如果我使你们忧愁，除了那因我而忧愁的人以外，谁能使我快乐呢？
3และข้าพเจ้าได้เขียนข้อความนั้นมาถึงท่าน เพื่อว่าเมื่อข้าพเจ้ามา ข้าพเจ้าจะไม่ได้รับความทุกข์จากคนเหล่านั้น ที่ควรจะทำให้ข้าพเจ้ามีความชื่นชมยินดี ข้าพเจ้าไว้ใจในพวกท่านว่า ความยินดีของข้าพเจ้าก็เป็นความยินดีของท่านด้วย
3我写了这样的信，免得我来的时候，应该使我快乐的人反而使我忧愁；我深信你们众人都以我的喜乐为你们的喜乐。
4เพราะว่าข้าพเจ้าเขียนถึงท่านเพราะข้าพเจ้ามีความทุกข์ระทมใจมาก และน้ำตาไหลมากมาย มิใช่เพื่อจะทำให้ท่านเป็นทุกข์ แต่เพื่อจะให้ท่านรู้จักความรักอย่างมากมายซึ่งข้าพเจ้ามีต่อท่านทั้งหลาย
4我从前心里痛苦难过，流着眼泪写信给你们，并不是要使你们忧愁，而是要你们知道我是多么爱你们。
5ถ้าผู้ใดเป็นต้นเหตุทำให้เกิดความทุกข์ ผู้นั้นก็มิได้ทำให้ข้าพเจ้าเป็นทุกข์แต่คนเดียว แต่ได้ทำให้พวกท่านเป็นทุกข์บ้างด้วย เพราะข้าพเจ้าไม่อยากจะปรักปรำพวกท่านจนเหลือเกิน
5饶恕犯罪的弟兄如果有人使人忧愁，他不是使我忧愁，而是使你们众人都有一点忧愁；我只说有一点，是避免说得过分。
6ที่คนส่วนมากได้ลงโทษคนเช่นนั้นก็พอสมควรแล้ว
6这样的人受了许多人的责备，也就够了，
7ฉะนั้นท่านทั้งหลายควรจะยกโทษให้ผู้นั้น และปลอบประโลมใจเขาต่างหาก กลัวว่าคนเช่นนั้นจะจมลงในความทุกข์เหลือล้น
7倒不如饶恕他，安慰他，免得他因忧愁过度而受不了。
8ดังนั้นข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านให้ยืนยันความรักต่อคนนั้นใหม่
8所以，我劝你们要向他确实显明你们的爱心。
9นี่คือเหตุที่ข้าพเจ้าได้เขียนถึงท่าน หวังจะลองใจท่านดูว่า ท่านจะยอมเชื่อฟังทุกประการหรือไม่
9为这缘故，我写了那封信，要考验你们是不是凡事都顺从。
10ถ้าพวกท่านจะยกโทษให้ผู้ใด ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้ผู้นั้นด้วย ถ้าข้าพเจ้ายกโทษให้คนใดๆ ข้าพเจ้าได้ยกโทษให้ผู้นั้นเพราะเห็นแก่ท่านทั้งหลายต่อพระพักตร์พระคริสต์
10你们饶恕谁，我也饶恕谁；我所饶恕了的（如果我饶恕过什么），是为了你们在基督面前饶恕的，
11เพื่อไม่ให้ซาตานมีชัยเหนือเรา เพราะเรารู้กลอุบายของมันแล้ว
11免得撒但有机可乘，因为我们并不是不晓得他的诡计。
12นอกจากนี้เมื่อข้าพเจ้าไปถึงเมืองโตรอัสเพื่อประกาศข่าวประเสริฐของพระคริสต์นั้น มีประตูเปิดให้แก่ข้าพเจ้าโดยองค์พระผู้เป็นเจ้า
12基督的馨香从前我为基督的福音到了特罗亚，虽然主给我开了门，
13ข้าพเจ้ายังไม่มีความสบายใจเลย เพราะข้าพเจ้าไม่ได้พบทิตัสน้องของข้าพเจ้าที่นั่น ข้าพเจ้าจึงลาพวกนั้นเดินทางไปยังแคว้นมาซิโดเนีย
13我心里仍然没有安宁，因为见不到提多弟兄。于是我辞别了那里的人，到马其顿去了。
14แต่ขอบพระคุณพระเจ้าผู้ทรงให้เรามีชัยเสมอโดยพระคริสต์ และทรงโปรดประทานกลิ่นหอมแห่งความรู้ของพระองค์ให้ปรากฏด้วยตัวเราทุกแห่ง
14感谢 神，他常常在基督里，使我们这些作俘虏的，列在凯旋的队伍当中，又借着我们在各地散播香气，就是使人认识基督。
15เพราะว่าเราเป็นกลิ่นอันหอมหวานของพระคริสต์จำเพาะพระเจ้า ในหมู่คนที่รอด และในหมู่คนที่พินาศ
15因为无论在得救的人或灭亡的人中间，我们都是基督的馨香，是献给 神的。
16ฝ่ายหนึ่งเป็นกลิ่นแห่งความตายซึ่งนำไปสู่ความตาย และอีกฝ่ายหนึ่งเป็นกลิ่นหอมแห่งชีวิตซึ่งนำไปสู่ชีวิต ใครเล่าจะมีความสามารถเหมาะสมกับพันธกิจเหล่านี้
16对于灭亡的人，这是死亡的气味叫人死；对于得救的人，这却是生命的香气使人活。这些事谁够资格作呢？
17เพราะว่า เราไม่เหมือนคนเป็นอันมากที่ทำให้พระวจนะของพระเจ้าเสื่อมเสีย แต่ว่าเราประกาศโดยอาศัยพระคริสต์ด้วยความจริงใจ อย่างคนที่มาจากพระเจ้าและอยู่ในสายพระเนตรของพระเจ้า
17我们不像那许多的人，为了图利而谬讲 神的道。相反地，我们讲话，是出于真诚，出于 神，是在 神面前、在基督里的。