1ยาโคบก็เดินทางไปแล้วเหล่าทูตสวรรค์ของพระเจ้าพบเขา
1雅各作好准备与以扫相见
2เมื่อยาโคบเห็นทูตสวรรค์เหล่านั้นเขาจึงว่า "นี่เป็นกองทัพของพระเจ้า" เขาจึงเรียกสถานที่นั้นว่า มาหะนาอิม
2雅各看见他们，就说：“这是 神的军队。”于是给那地方起名叫玛哈念。
3ยาโคบส่งผู้สื่อสารหลายคนล่วงหน้าไปหาเอซาวพี่ชายของตนที่แผ่นดินเสอีร์ที่เมืองเอโดมตั้งอยู่
3雅各先派使者到西珥地，就是以东的地区，他的哥哥以扫那里去，
4และสั่งเขาว่า "จงไปบอกเอซาวนายของเราว่า ยาโคบผู้รับใช้ของท่านกล่าวดังนี้ `ข้าพเจ้าไปอาศัยอยู่กับลาบันจนบัดนี้
4吩咐他们说：“你们要对我主以扫这样说：‘你的仆人雅各这样说：我在拉班那里寄居，一直到现在。
5ข้าพเจ้ามีฝูงวัว ฝูงลา ฝูงแพะแกะ มีคนใช้ชายหญิง ข้าพเจ้าใช้คนมาเรียนนายของข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะได้รับความกรุณาในสายตาของท่าน'"
5我拥有牛、驴、羊群、仆婢，现在派人来报告我主，希望得到你的欢心。’”
6ผู้สื่อสารนั้นกลับมาบอกยาโคบว่า "ข้าพเจ้าไปพบเอซาวพี่ชายของท่านแล้ว เขากำลังจะมาพบท่านด้วย มีพวกผู้ชายมากับเขาสี่ร้อยคน"
6使者回到雅各那里说：“我们到了你哥哥以扫那里，他带着四百人，正迎着你来。”
7ยาโคบมีความกลัวและเป็นทุกข์ยิ่งนัก เขาจึงแบ่งคนทั้งหลายที่มาด้วยเขา และฝูงแพะแกะ ฝูงวัว ฝูงอูฐ ออกเป็นสองพวก
7雅各感到非常惧怕和焦虑，就把随行的人、羊群、牛群和骆驼，分成两队，
8คิดว่า "ถ้าเอซาวมาตีพวกหนึ่ง อีกพวกหนึ่งที่เหลือจะหนีไปได้"
8心里想：“即使以扫来击杀这一队，余下的一队还可以逃脱。”
9ยาโคบอธิษฐานว่า "โอพระเจ้าของอับราฮัมปู่ของข้าพระองค์ และพระเจ้าของอิสอัคบิดาของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ผู้ตรัสสั่งข้าพระองค์ไว้ว่า `กลับไปยังแผ่นดินและยังญาติพี่น้องของเจ้า และเราจะกระทำการดีแก่เจ้านั้น'
9雅各说：“耶和华，我祖亚伯拉罕的 神，我父以撒的 神啊，你曾经对我说过：‘回到你自己的故乡，到你的亲族那里去，我必厚待你。’
10ข้าพระองค์ไม่สมควรจะรับบรรดาพระกรุณาและความจริงแม้เล็กน้อยที่สุด ที่พระองค์ได้ทรงโปรดสำแดงแก่ผู้รับใช้ของพระองค์ ด้วยว่าข้าพระองค์ข้ามแม่น้ำจอร์แดนนี้เมื่อมีแต่ไม้เท้า และบัดนี้ข้าพระองค์มีผู้คนเป็นสองพวก
10你向你仆人所施的一切慈爱和信实，我实在不配得。从前我只拿着我的手杖过这约旦河；现在我却拥有这两队人马了。
11ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นจากเงื้อมมือพี่ชายข้าพระองค์ คือจากเงื้อมมือของเอซาว เพราะข้าพระองค์กลัวเขา เกรงว่าเขาจะมาตีข้าพระองค์ ทั้งมารดากับลูกด้วย
11求你救我脱离我哥哥以扫的手，因为我怕他来击杀我，连母亲和孩子也击杀了。
12แต่พระองค์ตรัสไว้แล้วว่า `เราจะกระทำการดีแก่เจ้าและทำให้เชื้อสายของเจ้าดุจเม็ดทรายที่ทะเล ซึ่งจะมากมายจนนับไม่ถ้วน'"
12你曾经说过：‘我必厚待你，使你的后裔好像海边的沙一样，多到不可胜数。’”
13คืนวันนั้นยาโคบพักอยู่ที่นั่นและคัดเอาของที่มีอยู่นั้นให้เป็นของกำนัลแก่เอซาวพี่ชายของตน
13那天晚上，雅各在那里过夜。然后从他所拥有的牲畜中，取出一部分，作为给他哥哥以扫的礼物，
14คือแพะตัวเมียสองร้อย แพะตัวผู้ยี่สิบ แกะตัวเมียสองร้อย และแกะตัวผู้ยี่สิบ
14就是母山羊二百只、公山羊二十只、母绵羊二百只、公绵羊二十只、
15อูฐแม่ลูกอ่อนสามสิบกับลูกวัวตัวเมียสี่สิบ วัวตัวผู้สิบ ลาตัวเมียยี่สิบ และลูกลาสิบ
15哺乳的母骆驼三十匹，各带着驹子，母牛四十头、公牛十头、母驴二十头、公驴十头。
16ยาโคบมอบสิ่งเหล่านี้ไว้ในความดูแลของคนใช้ แต่ละฝูงอยู่ต่างหาก และสั่งพวกคนใช้ว่า "ล่วงหน้าไปก่อนเรา และให้หมู่สัตว์นี้เว้นระยะห่างกันหน่อย"
16雅各把这些分成一队一队，交在仆人的手里，又对仆人说：“你们先过去，每队之间要留一段距离。”
17ยาโคบสั่งหมู่ที่ขึ้นหน้าว่า "เมื่อเอซาวพี่ชายของเรามาพบเจ้าและถามเจ้าว่า `เจ้าเป็นคนของใคร เจ้าไปไหน และของที่อยู่ข้างหน้าเจ้านี้เป็นของใคร'
17他又吩咐走在最前的仆人说：“我哥哥以扫遇见你的时候，如果问你：‘你的主人是谁？你要到哪里去？在你前面的这些牲畜是谁的？’
18เจ้าจงตอบว่า `ของเหล่านี้เป็นของยาโคบผู้รับใช้ของท่าน เป็นของกำนัลส่งมาให้เอซาวนายของข้าพเจ้า และดูเถิด ยาโคบตามมาข้างหลัง'"
18你就要回答：‘是你仆人雅各的，是送给我主以扫的礼物，他自己也在我们后面。’”
19ยาโคบสั่งหมู่ที่สองและหมู่ที่สาม และบรรดาผู้ที่ติดตามหมู่เหล่านั้นทำนองเดียวกันว่า "เมื่อเจ้าพบเอซาว จงกล่าวแก่เขาเช่นเดียวกัน
19他又吩咐第二个、第三个和所有跟在队伍后面的人说：“你们遇见以扫的时候，都要这样对他说。
20และเสริมว่า `ดูเถิด ยาโคบผู้รับใช้ของท่านกำลังตามมาข้างหลังพวกเรา'" เพราะยาโคบคิดว่า "ข้าจะระงับความโกรธของเอซาวได้ด้วยของกำนัลที่ส่งล่วงหน้าไป และภายหลังข้าจะเห็นหน้าเขา บางทีเขาจะยอมรับข้า"
20你们还要说：‘你的仆人雅各在我们后面。’”因为他心里想：“我先送礼物去，借此与他和解，然后再与他见面，或者他会原谅我。”
21ดังนั้น ของกำนัลต่างๆจึงล่วงหน้าไปก่อนเขา ส่วนตัวเขาคืนนั้นยังค้างอยู่ในค่าย
21于是礼物先过去了；那天晚上雅各在营中过夜。
22กลางคืนนั้นเอง ยาโคบก็ลุกขึ้น พาภรรยาทั้งสอง สาวใช้ทั้งสองและบุตรชายสิบเอ็ดคนข้ามลำธารชื่อยับบอกไป
22雅各那夜起来，带着他的两个妻子、两个婢女和十一个孩子，都过了雅博渡口。
23ยาโคบส่งครอบครัวข้ามลำธารไป และส่งของทั้งหมดของตนข้ามไปด้วย
23雅各与天使摔角他带着他们，先打发他们过河，然后又打发他所有的都过去。
24ยาโคบอยู่ที่นั่นแต่ผู้เดียว มีบุรุษผู้หนึ่งมาปล้ำกับเขาจนเวลารุ่งสาง
24只留下雅各一人，有一个人来与他摔角，直到天快亮的时候。
25เมื่อบุรุษผู้นั้นเห็นว่าจะเอาชนะยาโคบไม่ได้ ก็ถูกต้องที่ข้อต่อตะโพกของยาโคบ ข้อต่อตะโพกของยาโคบก็เคล็ด เมื่อปล้ำสู้กันอยู่นั้น
25那人见自己不能胜过他，就在他的大腿窝上打了一下。于是，雅各与那人摔角的时候，大腿窝脱了节。
26บุรุษนั้นจึงว่า "ปล่อยให้เราไปเถิดเพราะใกล้สว่างแล้ว" แต่ยาโคบตอบว่า "ข้าพเจ้าไม่ยอมให้ท่านไป นอกจากท่านจะอวยพรแก่ข้าพเจ้า"
26那人说：“天快亮了，让我走吧。”雅各说：“如果你不给我祝福，我就不让你走。”
27บุรุษผู้นั้นจึงถามยาโคบว่า "เจ้าชื่ออะไร" ยาโคบตอบว่า "ข้าพเจ้าชื่อยาโคบ"
27雅各获胜之后改名以色列那人问他：“你叫什么名字？”他回答：“雅各。”
28บุรุษนั้นจึงว่า "เขาจะไม่เรียกเจ้าว่ายาโคบต่อไป แต่จะเรียกว่า อิสราเอล เพราะเจ้าเหมือนเจ้าชายได้สู้กับพระเจ้าและมนุษย์ และได้ชัยชนะ"
28那人说：“你的名字不要再叫雅各，要叫以色列，因为你与 神与人较力，都得了胜。”
29ยาโคบจึงถามบุรุษผู้นั้นว่า "ขอท่านบอกข้าพเจ้าว่าท่านชื่ออะไร" แต่บุรุษนั้นกล่าวว่า "เหตุไฉนเจ้าจึงถามชื่อเรา" แล้วก็อวยพรยาโคบที่นั่น
29雅各问他，说：“请把你的名告诉我。”那人回答：“为什么问我的名呢？”他就在那里给雅各祝福。
30ยาโคบจึงเรียกสถานที่นั้นว่า เปนีเอล กล่าวว่า "เพราะข้าพเจ้าได้เห็นพระพักตร์พระเจ้า แล้วยังมีชีวิตอยู่"
30于是，雅各给那地方起名叫毗努伊勒，意思说：“我面对面看见了 神，我的性命仍得保全。”
31เมื่อยาโคบผ่านเปนูเอล ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้วเขาเดินโขยกเขยกไป
31雅各经过毗努伊勒的时候，太阳刚刚出来，照在他身上。他因为大腿的伤，跛脚行走。
32เหตุฉะนี้ คนอิสราเอลจึงไม่กินเส้นเอ็นที่ตะโพก ซึ่งอยู่ที่ข้อต่อตะโพกนั้นจนทุกวันนี้ เพราะพระองค์ทรงถูกต้องข้อต่อตะโพกของยาโคบตรงเส้นเอ็นที่ตะโพก
32因此，以色列人直到现在都不吃大腿窝上的筋，因为那人在雅各的大腿窝上的筋打了一下。