1การกันดารอาหารในแผ่นดินร้ายแรงยิ่ง
1雅各再差遣众子往埃及买粮
2และต่อมาเมื่อครอบครัวยาโคบกินข้าวที่ได้มาจากประเทศอียิปต์หมดแล้ว บิดาเขาจึงบอกแก่บุตรชายว่า "ไปซื้ออาหารมาอีกหน่อย"
2他们把从埃及带回来的粮食都吃完了。他们的父亲就对他们说：“你们再去替我们买些粮食回来吧。”
3แต่ยูดาห์ตอบบิดาว่า "ท่านกำชับพวกลูกอย่างเด็ดขาดว่า `ถ้าไม่ได้พาน้องชายมาด้วย พวกเจ้าจะไม่เห็นหน้าเราอีก'
3犹大对他说：“那人认真地警告我们说：‘如果你们的弟弟不与你们一起来，你们就不得见我的面。’
4ถ้าพ่อใช้ให้น้องชายไปกับพวกลูก ลูกจะลงไปซื้ออาหารให้พ่อ
4如果你让我们的弟弟与我们同去，我们就下去替你买粮食。
5แต่ถ้าแม้พ่อไม่ให้น้องไป พวกลูกจะไม่ลงไป เพราะเจ้านายท่านบัญชาแก่พวกลูกว่า `ถ้าไม่ได้พาน้องชายมาด้วย พวกเจ้าจะไม่เห็นหน้าเราอีก'"
5如果你不让他去，我们也不下去，因为那人对我们说：‘如果你们的弟弟不与你们一起来，你们就不得见我的面。’”
6อิสราเอลจึงว่า "เหตุไฉนเจ้าจึงไปบอกท่านว่ามีน้องชายอีกคนหนึ่ง ทำให้เราได้รับความช้ำใจเช่นนี้"
6以色列说：“你们为什么这样害我，告诉那人你们还有个弟弟呢？”
7เขาจึงตอบว่า "เจ้านายท่านซักไซ้ไต่ถามถึงพวกลูก และญาติพี่น้องของพวกลูกว่า `บิดายังอยู่หรือ เจ้ามีน้องชายอีกหรือเปล่า' พวกลูกก็ตอบตามคำถามนั้น จะล่วงรู้ได้อย่างไรว่าท่านจะสั่งว่า `พาน้องชายของเจ้ามา'"
7他们回答：“那人确实查问有关我们和我们亲属的事，说：‘你们的父亲还活着吗？你们还有其他的兄弟吗？’我们就照着这些话回答他。我们怎么知道他会说：‘你们必要把你们的弟弟带下来’呢？”
8ยูดาห์จึงพูดกับอิสราเอลบิดาของเขาว่า "ขอพ่อให้เด็กนั้นไปกับข้าพเจ้า เราจะได้ลุกขึ้นออกเดินทางไปเพื่อจะได้มีชีวิตและไม่ตาย ทั้งพวกลูกและพ่อกับลูกอ่อนทั้งหลายของเราด้วย
8犹大对他父亲以色列说：“你若打发那孩子与我同去，我们就立刻起程，好叫我们和你，以及我们的孩子都可以存活，不至饿死。
9ลูกรับประกันน้องคนนี้ พ่อจะเรียกร้องให้ลูกรับผิดชอบได้ ถ้าลูกไม่นำเขากลับมาหาพ่อและส่งเขาต่อหน้าพ่อ ก็ขอให้ลูกรับผิดต่อพ่อตลอดไปเป็นนิตย์
9我愿意亲自担保他的安全，你可以从我手里追回他。如果我不把他带回来给你，交在你面前，我愿终生承担这罪。
10ด้วยว่าถ้าพวกลูกไม่ช้าอยู่เช่นนี้ ก็จะได้กลับมาเป็นครั้งที่สองแล้วเป็นแน่"
10要不是我们耽延，现在第二次也回来了。”
11ฝ่ายอิสราเอลบิดาของพวกเขาจึงบอกบุตรชายทั้งหลายว่า "ถ้าอย่างนั้นให้ทำดังนี้ คือเอาผลิตผลอย่างดีที่สุดที่มีในแผ่นดินนี้ คือพิมเสนบ้าง น้ำผึ้งบ้าง ยางไม้และมดยอบ ลูกนัทและลูกอัลมันด์ ใส่ภาชนะไปเป็นของกำนัลแก่ท่าน
11他们的父亲以色列对他们说：“如果必须如此，你们就这样作：你们把本地最好的出产放在袋里，带下去给那人作礼物，就是一点乳香、一点蜂蜜、香料、没药、粟子和杏仁。
12เอาเงินติดมือเจ้าไปสองเท่า คือเงินที่ติดมาในปากกระสอบของเจ้านั้นก็ให้ติดมือกลับไปด้วย เพราะบางทีเขาเผลอไป
12你们手里要多带一倍银子，因为你们要把那放回在你们袋口里的银子带回去，那可能是弄错了的。
13จงพาน้องชายของเจ้าด้วย แล้วลุกขึ้นกลับไปหาท่านนั้นอีก
13你们带着你们的弟弟，起程再到那人那里去吧。
14ขอพระเจ้าผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์โปรดกรุณาพวกเจ้าต่อหน้าท่านนั้น เพื่อท่านจะปล่อยพี่ชายกับเบนยามินกลับมา หากว่าเราจะต้องพลัดพรากจากบุตรไปก็ตามเถิด"
14愿全能的 神使那人怜悯你们，给你们释放你们那个兄弟和便雅悯。至于我，如果要丧失儿子，就丧失了吧。”
15คนเหล่านั้นก็เอาของกำนัลและเงินสองเท่าติดมือไปพร้อมกับเบนยามิน แล้วลุกขึ้นพากันเดินทางลงไปยังประเทศอียิปต์ และเข้าเฝ้าโยเซฟ
15于是，他们带着这些礼物，手里拿着多一倍的银子，并且带着便雅悯，起程下到埃及去，站在约瑟面前。
16เมื่อโยเซฟเห็นเบนยามินมากับพี่ชาย ท่านจึงสั่งคนต้นเรือนว่า "จงพาคนเหล่านี้เข้าไปในบ้าน ให้ฆ่าสัตว์และจัดโต๊ะไว้ เพราะคนเหล่านี้จะมารับประทานด้วยกันกับเราในเวลาเที่ยง"
16约瑟为兄弟摆设筵席约瑟见便雅悯与他们同来，就对管家说：“把这些人带到我家里，要宰杀牲畜，预备筵席，因为在正午的时候，这些人要与我一起吃饭。”
17คนต้นเรือนก็ทำตามคำโยเซฟสั่ง และพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านโยเซฟ
17管家就照着约瑟所吩咐的去作，把这些人带到约瑟的家里。
18คนเหล่านั้นก็กลัวเพราะเขาพาเข้าไปในบ้านโยเซฟ จึงพูดกันว่า "เพราะเหตุเงินที่ติดมาในกระสอบของเราครั้งก่อนนั้น เขาจึงพาพวกเรามาที่นี่ เพื่อท่านจะหาเหตุใส่เราจับกุมเรา จับเราเป็นทาส ทั้งจะริบเอาลาด้วย"
18他们因为被领到约瑟的家里，就害怕起来，说：“我们被领到这里来，必定是为了头一次放回在我们袋里的银子，现在他们想攻击我们，制伏我们，逼我们作奴仆，又夺去我们的驴。”
19พวกเขาเข้าไปหาคนต้นเรือนของโยเซฟ และพูดกับเขาที่ประตูบ้าน
19他们于是走近约瑟的管家，在屋门口与他说话。
20และกล่าวว่า "นายเจ้าข้า ข้าพเจ้าทั้งหลายลงมาครั้งก่อนเพื่อซื้ออาหาร
20他们说：“先生啊，我们头一次下来，实在是要买粮食的。
21และต่อมาครั้นข้าพเจ้าทั้งหลายไปถึงที่พัก เราเปิดกระสอบของเราออก และดูเถิด เงินของแต่ละคนก็อยู่ในปากกระสอบของตน เงินนั้นยังอยู่ครบน้ำหนัก ข้าพเจ้าจึงได้นำเงินนั้นติดมือกลับมา
21后来我们来到住宿的地方，打开布袋的时候，不料各人的银子仍然在各人的袋口里，分文不少；现在我们手里又带回来了。
22ข้าพเจ้าเอาเงินอีกส่วนหนึ่งติดมือมาเพื่อจะซื้ออาหารอีก เงินที่อยู่ในกระสอบของเรานั้นผู้ใดใส่ไว้ข้าพเจ้าไม่ทราบเลย"
22我们手里又另外带来银子，是买粮食用的。我们不知道头一次谁把我们的银子放在我们的布袋里。”
23คนต้นเรือนจึงตอบว่า "จงเป็นสุขเถิด อย่ากลัวเลย พระเจ้าของท่านและพระเจ้าของบิดาท่านบันดาลให้มีทรัพย์อยู่ในกระสอบเพื่อท่าน เงินของท่านนั้นเราได้รับแล้ว" คนต้นเรือนก็พาสิเมโอนออกมาหาเขา
23管家说：“你们可以放心，不要害怕，是你们的 神，你们父亲的 神，把财宝赐给你们，放在你们的布袋里。你们的银子我早已收到了。”接着他把西缅带出来交给他们。
24คนต้นเรือนพาคนเหล่านั้นเข้าไปในบ้านของโยเซฟ แล้วเอาน้ำให้เขา เขาก็ล้างเท้าและคนต้นเรือนจัดหญ้าฟางให้ลาเขากิน
24管家把他们领到约瑟的家里，给他们水洗脚，又给他们饲料喂驴。
25พวกพี่ชายก็จัดเตรียมของกำนัลไว้คอยท่าโยเซฟซึ่งจะมาในเวลาเที่ยง เพราะเขาได้ยินว่าเขาจะรับประทานอาหารกันที่นั่น
25于是，他们预备好了礼物，等候约瑟中午到来，因为他们听说他们要在那里吃饭。
26เมื่อโยเซฟกลับมาบ้าน เขาก็ยกของกำนัลที่ติดมือนั้นมาให้โยเซฟในบ้านแล้วกราบลงถึงดินต่อท่าน
26约瑟回到家里，他们就把手中的礼物带进屋里送给他，又俯伏在地向他下拜。
27โยเซฟถามถึงทุกข์สุขของเขาและกล่าวว่า "บิดาของเจ้าผู้ชราที่พวกเจ้ากล่าวถึงครั้งก่อนนั้นสบายดีหรือ บิดายังมีชีวิตอยู่หรือ"
27约瑟先向他们问安，然后又问：“你们的父亲，就是你们所说的那老人家平安吗？他还在吗？”
28เขาตอบว่า "บิดาของข้าพเจ้าผู้รับใช้ของท่านอยู่สบายดี ท่านยังมีชีวิตอยู่" แล้วเขาก็น้อมลงกราบไหว้อีก
28他们回答：“你仆人我们的父亲平安，他还在。”于是他们低头下拜。
29โยเซฟเงยหน้าดูเห็นเบนยามินน้องชายมารดาเดียวกัน แล้วถามว่า "คนนี้เป็นน้องชายสุดท้องที่พวกเจ้าบอกแก่เราครั้งก่อนหรือ" โยเซฟกล่าวว่า "ลูกเอ๋ย ขอให้พระเจ้าทรงเมตตาแก่เจ้า"
29约瑟举目观看，看见自己同母所生的弟弟便雅悯，就问：“这就是你们向我提过那最小的弟弟吗？”又说：“我儿啊，愿 神赐恩给你。”
30แล้วโยเซฟรีบไป เพราะรักน้องจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ ท่านก็หาที่ที่จะร้องไห้ ท่านจึงเข้าไปในห้องร้องไห้อยู่ที่นั่น
30约瑟爱弟弟之情激动起来，就急忙去找个可哭的地方。于是他进了自己的内室，在那里哭了一阵。
31โยเซฟล้างหน้าแล้วกลับออกมาแข็งใจกลั้นน้ำตาสั่งว่า "ยกอาหารมาเถิด"
31他洗了面，然后出来，抑制着自己的感情，吩咐人说：“开饭吧。”
32พวกคนใช้ก็ยกส่วนของโยเซฟมาตั้งไว้เฉพาะท่าน ส่วนของพี่น้องก็เฉพาะพี่น้อง ส่วนของคนอียิปต์ที่จะมารับประทานด้วยนั้นก็เฉพาะเขา เพราะคนอียิปต์จะไม่รับประทานอาหารร่วมกับคนฮีบรู ด้วยว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่พึงรังเกียจสำหรับคนอียิปต์
32他们就给约瑟单独摆了一席，给那些人另外摆了一席，又给那些与约瑟一同吃饭的埃及人摆了一席，因为埃及人不能与希伯来人一同吃饭，这是埃及人所厌恶的。
33พวกพี่น้องก็นั่งตรงหน้าโยเซฟ เรียงตั้งแต่พี่ใหญ่ผู้มีสิทธิบุตรหัวปี ลงมาจนถึงน้องสุดท้องตามวัย พี่น้องทั้งหลายมองดูตากันด้วยความประหลาดใจ
33约瑟使众兄弟在他面前排列坐下，都是照着他们长幼的次序。众兄弟就彼此对望，惊奇不已。
34แล้วโยเซฟก็ส่งของรับประทานให้พี่น้องเหล่านั้นต่อหน้าท่าน แต่ของที่ส่งให้เบนยามินนั้นมากกว่าของพี่ชายถึงห้าเท่า พวกเขาก็กินดื่มกับโยเซฟจนสำราญใจ
34约瑟拿起自己面前的食物，分给他们，但是便雅悯分得的食物，比别人多五倍。他们就与约瑟一同喝酒宴乐。