1อะไรเป็นสาเหตุของสงครามและการทะเลาะวิวาทกันในพวกท่าน มิใช่ราคะตัณหาของท่านหรือที่ต่อสู้กันในอวัยวะของท่าน
1与世俗为友就是与 神为敌
2ท่านทั้งหลายอยากได้ แต่ไม่ได้ ท่านก็ฆ่ากัน ท่านโลภแต่ไม่ได้ ท่านก็ทะเลาะและทำสงครามกัน ที่ท่านไม่มีเพราะท่านไม่ได้ขอ
2你们放纵贪欲，如果得不到，就杀人；你们嫉妒，如果一无所得，就打斗争执。你们得不到，因为你们不求；
3ท่านขอและไม่ได้รับ เพราะท่านขอผิด หวังได้ไปเพื่อสนองราคะตัณหาของท่าน
3你们求也得不到，因为你们的动机不良，要把所得的耗费在你们的私欲上。
4ท่านทั้งหลายผู้ล่วงประเวณีชายหญิงเอ๋ย ท่านไม่รู้หรือว่า การเป็นมิตรกับโลกนั้นคือการเป็นศัตรูกับพระเจ้า เหตุฉะนั้นผู้ใดใคร่เป็นมิตรกับโลก ผู้นั้นก็ตั้งตัวเป็นศัตรูกับพระเจ้า
4淫乱的人哪，你们不知道与世俗为友，就是与 神为敌吗？所以与世俗为友的，就成了 神的仇敌。
5หรือท่านคิดว่าเป็นสิ่งไร้ประโยชน์หรือที่พระคัมภีร์กล่าวว่า `พระวิญญาณที่ดำรงอยู่ในเราทั้งหลายมีความรู้สึกหึงหวง'
5圣经说：“ 神爱他那安置在我们里面的灵，爱到嫉妒的地步”（或译：“ 神安置在我们里面的灵，爱到嫉妒的地步”），你们想这话是徒然的吗？
6แต่พระองค์ได้ทรงประทานพระคุณเพิ่มขึ้นอีก เหตุฉะนั้นพระองค์จึงตรัสว่า `พระเจ้าทรงต่อสู้ผู้ที่หยิ่งจองหอง แต่พระองค์ทรงประทานพระคุณแก่คนที่ใจถ่อม'
6但 神所赐的恩更大；所以圣经上说：“ 神抵挡骄傲的人，赐恩给谦卑的人。”
7เหตุฉะนั้น ท่านทั้งหลายจงน้อมใจยอมฟังพระเจ้า จงต่อสู้กับพญามาร และมันจะหนีไปจากท่าน
7你们应当顺服 神，抵挡魔鬼，魔鬼就逃避你们。
8ท่านทั้งหลายจงเข้าใกล้พระเจ้า และพระองค์จะสถิตอยู่ใกล้ท่าน คนบาปทั้งหลายเอ๋ย จงชำระมือให้สะอาด และคนสองใจเอ๋ย จงชำระใจของตนให้บริสุทธิ์
8你们应当亲近 神， 神就亲近你们。罪人啊，要洁净你们的手；三心两意的人哪，要清洁你们的心。
9จงเป็นทุกข์โศกเศร้าและร้องไห้ จงให้การหัวเราะของตนกลับกลายเป็นการโศกเศร้า และความปีติยินดีของตนกลับกลายเป็นความเศร้าสลด
9你们要愁苦、悲哀、哭泣，把欢笑变为伤痛，把快乐变为忧愁。
10ท่านทั้งหลายจงถ่อมใจลงในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะทรงยกชูท่านขึ้น
10你们务要在主面前谦卑，他就使你们高升。
11พี่น้องทั้งหลาย อย่าใส่ร้ายซึ่งกันและกัน ผู้ใดที่พูดใส่ร้ายพี่น้องและตัดสินพี่น้องของตน ผู้นั้นก็กล่าวร้ายต่อพระราชบัญญัติ และตัดสินพระราชบัญญัติ แต่ถ้าท่านตัดสินพระราชบัญญัติ ท่านก็ไม่ใช่ผู้ที่ประพฤติตามพระราชบัญญัติ แต่เป็นผู้ตัดสิน
11不可彼此批评弟兄们，不要互相毁谤；人若毁谤弟兄，或判断弟兄，就是毁谤律法、判断律法了。如果你判断律法，就不是实行律法的人，而是审判官了。
12มีผู้ทรงตั้งพระราชบัญญัติแต่เพียงองค์เดียว คือพระองค์ผู้ทรงสามารถช่วยให้รอดได้ และทรงสามารถทำลายเสียได้ แต่ท่านเป็นผู้ใดเล่า ท่านจึงตัดสินผู้อื่น
12立法的，审判的，只有一位，就是那能拯救人，也能毁灭人的 神；你这判断邻舍的，你是谁呢？
13ดูเถิด ท่านที่พูดว่า "วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะเข้าไปในเมืองนี้เมืองนั้น และจะอยู่ที่นั่นปีหนึ่ง และจะค้าขายได้กำไร"
13不可自夸自恃你们说：“今天或明天，我们要到某城去，在那里住一年，作生意赚钱。”
14แต่ว่าท่านทั้งหลายไม่รู้ว่าจะมีเหตุอะไรเกิดขึ้นในพรุ่งนี้ ชีวิตของท่านเป็นอะไรเล่า ก็เป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่แต่ประเดี๋ยวหนึ่งแล้วก็หายไป
14其实明天怎样，你们并不知道。你们的生命是什么呢？你们本来是过眼云烟，转瞬之间就消逝了。
15ท่านทั้งหลายควรจะพูดว่า "ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงโปรด เราจะมีชีวิตอยู่ และจะกระทำสิ่งนี้หรือสิ่งนั้น"
15你们倒不如说：“主若愿意，我们就可以活着，作这事或作那事。”
16แต่เดี๋ยวนี้ท่านทั้งหลายภูมิใจในการอวดอ้างของตน ความภูมิใจอย่างนี้เป็นความชั่วทั้งนั้น
16但现在你们竟然张狂自夸；这一切自夸，都是邪恶的。
17เหตุฉะนั้น คนใดที่รู้จักกระทำการดี และไม่ได้กระทำ บาปจึงมีแก่คนนั้น
17人若知道该行善事，却不去行，这就是他的罪了。