1ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกว่ามีอะไรตกถึงข้าพระองค์ ขอทรงพิจารณาและทอดพระเนตรความอดสูของข้าพระองค์
1向耶和华祷告诉苦
2มรดกของพวกข้าพระองค์ได้ไปตกอยู่กับพวกต่างประเทศ บ้านเรือนของพวกข้าพระองค์เป็นของคนต่างด้าว
2我们的产业转归外人，我们的房屋归给异族。
3พวกข้าพระองค์เป็นคนกำพร้าและคนกำพร้าพ่อ และเหล่ามารดาของข้าพระองค์เป็นดั่งหญิงม่าย
3我们成为孤儿，没有父亲，我们的母亲好像寡妇一样。
4น้ำก็ต้องซื้อเขาดื่ม ฟืนก็ต้องซื้อเขาใช้
4我们所喝的水要用银子买，我们的柴也付代价而得。
5ผู้ข่มขี่ได้ขี่คอพวกข้าพระองค์ไว้ พวกข้าพระองค์ทำงานหนักและไม่มีเวลาพักเลย
5我们被人追赶，颈项带上重轭；我们疲乏，得不着歇息。
6พวกข้าพระองค์พนมมือให้คนอียิปต์และคนอัสซีเรีย เพื่อจะได้อาหารรับประทานอิ่มหนึ่ง
6我们臣服埃及和亚述，为要得着粮食充饥。
7บรรพบุรุษของพวกข้าพระองค์ได้กระทำบาป และก็ตายหมดแล้ว พวกข้าพระองค์ต้องถูกโทษเพราะความชั่วช้าของเขา
7我们的先祖犯了罪，现在他们不在了；我们却要担负他们的罪孽。
8ทาสกลับปกครองพวกข้าพระองค์ ไม่มีผู้ใดช่วยข้าพระองค์ให้พ้นมือของเขาได้
8奴仆辖制我们；没有人救我们脱离他们的手。
9ข้าพระองค์ทั้งหลายได้อาหารมาโดยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงเพราะดาบแห่งถิ่นทุรกันดาร
9因为旷野有刀剑的威胁，我们要冒生命的危险才得到粮食。
10ผิวหนังของพวกข้าพระองค์ก็ร้อนปานเตาอบ เพราะความเดือดร้อนของทุพภิกขภัย
10我们因饥饿而发烧，我们的皮肤好像火炉一般的热。
11เขาทั้งหลายขืนใจพวกผู้หญิงในกรุงศิโยน และข่มใจสาวพรหมจารีในหัวเมืองแห่งยูดาห์
11妇女在锡安被污辱，处女在犹大的城镇被强暴。
12พวกเจ้านายต้องถูกผูกมือแขวน ไม่มีใครแสดงความนับถือต่อหน้าพวกผู้ใหญ่
12众领袖被敌人吊起来；长老也不受人尊敬。
13พวกคนหนุ่มถูกบังคับให้โม่แป้ง และพวกเด็กต้องแบกฟืนหนักล้มลุกคลุกคลาน
13青年人推磨吃苦；孩童因背木柴而跌倒。
14พวกผู้ใหญ่หายตัวไปจากประตูเมือง พวกคนหนุ่มได้หยุดดีดสีตีเป่าแล้ว
14众长老不再坐在城门口；青年人不再唱歌作乐。
15ความปลาบปลื้มก็ประลาตไปจากใจของพวกข้าพระองค์สิ้น การเต้นรำของพวกข้าพระองค์กลายเป็นการร่ำไห้
15我们心里不再欢乐；我们的舞蹈变为哀哭。
16มงกุฎได้ร่วงหล่นจากศีรษะข้าพระองค์แล้ว วิบัติแก่พวกข้าพระองค์ เพราะพวกข้าพระองค์กระทำบาปไว้
16冠冕从我们的头上掉下来。我们有祸了；因为我们犯了罪。
17เหตุนี้เองใจพวกข้าพระองค์จึงอ่อนกำลัง เพราะการเหล่านี้เองนัยน์ตาข้าพระองค์จึงมัวไป
17为了这事，我们心里愁烦；为了这事，我们的眼睛昏花；
18เหตุด้วยภูเขาศิโยนซึ่งรกร้างไป พวกสุนัขจิ้งจอกจึงมาเดินเพ่นพ่านอยู่บนนั้น
18因为锡安山荒凉，野狗就在山上到处出没。
19ข้าแต่พระเยโฮวาห์ แต่พระองค์ทรงสถิตอยู่เป็นนิตย์ พระที่นั่งของพระองค์ดำรงอยู่ทุกชั่วอายุ
19祈求复兴但耶和华啊，你永远坐着为王；你的宝座代代长存。
20เป็นไฉนพระองค์ทรงลืมพวกข้าพระองค์เสียเป็นนิตย์ เป็นไฉนได้ทรงทอดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียนานดังนี้
20你为什么永远忘记我们？为什么长久离弃我们？
21ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงช่วยข้าพระองค์ให้กลับสู่พระองค์เถิด แล้วพวกข้าพระองค์จะกลับสู่พระองค์ ขอทรงฟื้นเดือนปีของข้าพระองค์ให้เหมือนดังก่อน
21耶和华啊！除非你真的弃绝我们，你向我们所发的怒气难收，不然，求你使我们归向你，好使我们回转过来；求你更新我们的日子，像古时一样。
22เว้นเสียแต่พระองค์ทรงสลัดทิ้งพวกข้าพระองค์เสียแล้ว และพระองค์ทรงกริ้วพวกข้าพระองค์อย่างล้นพ้น
22