1ครั้งนั้นบรรดาคนเก็บภาษีและพวกคนบาปก็เข้ามาใกล้เพื่อจะฟังพระองค์
1失羊的比喻（太18:12-14）
2ฝ่ายพวกฟาริสีและพวกธรรมาจารย์บ่นว่า "คนนี้ต้อนรับคนบาปและกินด้วยกันกับเขา"
2法利赛人和经学家，纷纷议论说：“这个人接待罪人，又和他们一起吃饭。”
3พระองค์จึงตรัสคำอุปมาให้เขาฟังดังต่อไปนี้ว่า
3耶稣就对他们讲了这个比喻，说：
4"ในพวกท่านมีคนใดที่มีแกะร้อยตัว และตัวหนึ่งหายไป จะไม่ละเก้าสิบเก้าตัวนั้นไว้ที่กลางทุ่งหญ้า และไปเที่ยวหาตัวที่หายไปนั้นจนกว่าจะได้พบหรือ
4“你们中间谁有一百只羊，失去一只，不把九十九只留下在旷野，去寻找那失落的，直到找着呢？
5เมื่อพบแล้วเขาก็ยกขึ้นใส่บ่าแบกมาด้วยความเปรมปรีดิ์
5既找着了，就欢欢喜喜地放在肩上，
6เมื่อมาถึงบ้านแล้ว จึงเชิญพวกมิตรสหายและเพื่อนบ้านให้มาพร้อมกัน พูดกับเขาว่า `จงยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบแกะของข้าพเจ้าที่หายไปนั้นแล้ว'
6回到家里，请朋友邻舍来，对他们说：‘请大家和我一同欢乐，因为我失去的羊已经找到了！’
7เราบอกท่านทั้งหลายว่า เช่นนั้นแหละ จะมีความปรีดีในสวรรค์เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเพราะคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ต้องการกลับใจใหม่
7我告诉你们，因为一个罪人悔改，天上也要这样为他欢乐，比为九十九个不用悔改的义人欢乐更大。
8หญิงคนใดที่มีเหรียญเงินสิบเหรียญ และเหรียญหนึ่งหายไป จะไม่จุดเทียนกวาดเรือนค้นหาให้ละเอียดจนกว่าจะพบหรือ
8失银币的比喻“或是一个女人，有十个银币，失去一个，哪能不点上灯，打扫屋子，细细地找，直到找着呢？
9เมื่อพบแล้ว จึงเชิญเหล่ามิตรสหายและเพื่อนบ้านให้มาพร้อมกัน พูดว่า `จงยินดีกับข้าพเจ้าเถิด เพราะข้าพเจ้าได้พบเหรียญเงินที่หายไปนั้นแล้ว'
9既找着了，就请朋友邻舍来，说：‘请大家和我一同欢乐，因为我失去的那个银币，已经找到了。’
10เช่นนั้นแหละ เราบอกท่านทั้งหลายว่า จะมีความปรีดีในพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้า เพราะคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่"
10我告诉你们，因为一个罪人悔改， 神的使者也必这样为他欢乐。”
11พระองค์ตรัสว่า "ชายคนหนึ่งมีบุตรชายสองคน
11浪子的比喻耶稣又说：“某人有两个儿子。
12บุตรคนน้อยพูดกับบิดาว่า `บิดาเจ้าข้า ขอทรัพย์ที่ตกเป็นส่วนของข้าพเจ้าเถิด' บิดาจึงแบ่งสมบัติให้แก่บุตรทั้งสอง
12小儿子对父亲说：‘爸爸，请把我应得的家业给我。’父亲就把财产分给他们两兄弟。
13ต่อมาไม่กี่วัน บุตรคนน้อยนั้นก็รวบรวมทรัพย์ทั้งหมดแล้วไปเมืองไกล และได้ผลาญทรัพย์ของตนที่นั่นด้วยการเป็นนักเลง
13过了不多几天，小儿子收拾一切，到远方去了，在那里生活放荡，浪费钱财。
14เมื่อใช้ทรัพย์หมดแล้วก็เกิดกันดารอาหารยิ่งนักทั่วเมืองนั้น เขาจึงเริ่มขัดสน
14他花尽了一切所有的，那地方又遇上了严重的饥荒，就穷困起来；
15เขาไปอาศัยอยู่กับชาวเมืองนั้นคนหนึ่ง และคนนั้นก็ใช้เขาไปเลี้ยงหมูที่ทุ่งนา
15于是他去投靠当地的一个居民。那人打发他到田里去放猪，
16เขาใคร่จะได้อิ่มท้องด้วยฝักถั่วที่หมูกินนั้น แต่ไม่มีใครให้อะไรเขากิน
16他恨不得吃猪所吃的豆荚，可是没有人给他。
17เมื่อเขารู้สำนึกตัวแล้วจึงพูดว่า `ลูกจ้างของบิดาเรามีมาก ยังมีอาหารกินอิ่มและเหลืออีก ส่วนเราจะมาตายเสียเพราะอดอาหาร
17他醒悟过来，说：‘我父亲有那么多雇工，又有丰富的食物，我却要在这里饿死吗？
18จำเราจะลุกขึ้นไปหาบิดาเรา และพูดกับท่านว่า "บิดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้ผิดต่อสวรรค์และผิดต่อหน้าท่านด้วย
18我要起来，到我父亲那里去，对他说：爸爸，我得罪了天，也得罪了你，
19ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านต่อไป ขอท่านให้ข้าพเจ้าเป็นเหมือนลูกจ้างของท่านคนหนึ่งเถิด"'
19不配再称为你的儿子，把我当作一个雇工吧！’
20แล้วเขาก็ลุกขึ้นไปหาบิดาของตน แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาแลเห็นเขาก็มีความเมตตา จึงวิ่งออกไปกอดคอจุบเขา
20于是他起来往父亲那里去。他还在远处时，他父亲看见了他，就动了慈心，跑过去抱着他，连连与他亲嘴。
21ฝ่ายบุตรนั้นจึงกล่าวแก่บิดาว่า `บิดาเจ้าข้า ข้าพเจ้าได้บาปต่อสวรรค์และต่อสายตาของท่านด้วย ข้าพเจ้าไม่สมควรจะได้ชื่อว่าเป็นลูกของท่านอีกต่อไป'
21儿子说：‘爸爸，我得罪了天，也得罪了你，不配再称为你的儿子。’
22แต่บิดาสั่งผู้รับใช้ของตนว่า `จงรีบไปเอาเสื้ออย่างดีที่สุดมาสวมให้เขา และเอาแหวนมาสวมนิ้วมือ กับเอารองเท้ามาสวมให้เขา
22父亲却吩咐仆人说：‘快把那最好的袍子拿来给他穿，把戒指戴在他手上，把鞋穿在他脚上，
23จงเอาลูกวัวอ้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน เพื่อความรื่นเริงยินดีเถิด
23把肥牛犊牵来宰了，我们要吃喝快乐，
24เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว แต่กลับเป็นอีก หายไปแล้ว แต่ได้พบกันอีก' เขาทั้งหลายต่างก็เริ่มมีความรื่นเริงยินดี
24因为我这儿子是死而复活、失而又得的。’他们就欢乐起来。
25ฝ่ายบุตรคนใหญ่นั้นกำลังอยู่ที่ทุ่งนา เมื่อเขากลับมาใกล้บ้านแล้วก็ได้ยินเสียงมโหรีและเต้นรำ
25“那时，大儿子正在田里。他回来离家不远的时候，听见音乐跳舞的声音，
26เขาจึงเรียกผู้รับใช้คนหนึ่งมาถามว่า เขาทำอะไรกัน
26就叫了一个仆人来，问他这是怎么一回事。
27ผู้รับใช้จึงตอบเขาว่า `น้องของท่านกลับมาแล้ว และบิดาได้ให้ฆ่าลูกวัวอ้วนพี เพราะได้ลูกกลับมาโดยสวัสดิภาพ'
27仆人说：‘你弟弟回来了，你父亲因为他平安无恙地回来，就宰了肥牛犊。’
28ฝ่ายพี่ชายก็โกรธไม่ยอมเข้าไป บิดาจึงออกมาชักชวนเขา
28大儿子就生气，不肯进去；父亲出来劝他。
29แต่เขาบอกบิดาว่า `ดูเถิด ข้าพเจ้าได้ปรนนิบัติท่านกี่ปีมาแล้ว และมิได้ละเมิดคำบัญชาของท่านสักข้อหนึ่งเลย แม้แต่เพียงลูกแพะสักตัวหนึ่งท่านก็ยังไม่เคยให้ข้าพเจ้า เพื่อจะเลี้ยงกันเป็นที่รื่นเริงยินดีกับเพื่อนฝูงของข้าพเจ้า
29他对父亲说：‘你看，我服事你这么多年，从来没有违背过你的命令，可是你没有给我一只山羊羔，叫我和朋友一同欢乐。
30แต่เมื่อลูกคนนี้ของท่าน ผู้ได้ผลาญสิ่งเลี้ยงชีพของท่านโดยคบหญิงโสเภณีมาแล้ว ท่านยังได้ฆ่าลูกวัวอ้วนพีเลี้ยงเขา'
30但你这个儿子，常常跟娼妓在一起，花尽了你的财产，他一回来，你倒为他宰杀肥牛犊！’
31บิดาจึงตอบเขาว่า `ลูกเอ๋ย เจ้าอยู่กับเราเสมอ และสิ่งของทั้งหมดของเราก็เป็นของเจ้า
31父亲对他说：‘孩子，你常跟我在一起，我的一切都是你的。
32แต่สมควรที่เราจะรื่นเริงและยินดี เพราะน้องของเจ้าคนนี้ตายแล้ว แต่กลับเป็นขึ้นอีก หายไปแล้วแต่ได้พบกันอีก'"
32只是因为你这个弟弟是死而复活、失而又得的，我们应该欢喜快乐。’”