1แล้วบรรดาชุมนุมชนนั้นก็ร้องลั่นขึ้นมา ประชาชนร้องไห้ในคืนวันนั้น
1以色列人发怨言
2บรรดาคนอิสราเอลได้บ่นว่าโมเสสและอาโรน ชุมนุมชนทั้งหมดกล่าวแก่ท่านว่า "ให้เราตายเสียที่แผ่นดินอียิปต์ หรือให้เราตายเสียที่ถิ่นทุรกันดารนี้ก็ดีกว่า
2以色列人向摩西和亚伦发怨言；全体会众都对他们说：“但愿我们早死在埃及地，或死在这旷野。
3พระเยโฮวาห์นำเราเข้ามาในประเทศนี้ให้ตายด้วยดาบทำไมเล่า ลูกเมียของเราต้องตกเป็นเหยื่อ ที่เราจะกลับไปอียิปต์ไม่ดีกว่าหรือ"
3耶和华为什么把我们领到这地来，死在刀剑之下呢？我们的妻子和孩子要被掳掠。我们回埃及去，岂不更好吗？”
4เขาพูดแก่กันและกันว่า "ให้เราตั้งคนหนึ่งขึ้นเป็นหัวหน้าแล้วกลับไปยังอียิปต์เถิด"
4于是他们彼此说：“我们另立一个首领，回埃及去吧。”
5โมเสสกับอาโรนได้ซบหน้าลงถึงพื้นดินต่อหน้าที่ประชุมทั้งหมดของชุมนุมชนอิสราเอล
5摩西和亚伦就俯伏在以色列全体会众面前。
6และโยชูวาบุตรชายนูนกับคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ เป็นผู้ที่ได้ร่วมไปสอดแนมที่แผ่นดินนั้น ได้ฉีกเสื้อผ้าของตน
6窥探那地的人中，有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒；他们撕裂衣服，
7และกว่าวแก่บรรดาชุมนุมชนอิสราเอลว่า "แผ่นดินที่เราได้เที่ยวสอดแนมดูตลอดนั้นเป็นแผ่นดินที่ดีเหลือเกิน
7对以色列全体会众说：“我们去窥探的那地，是十分美好的地方。
8ถ้าพระเยโฮวาห์พอพระทัยในพวกเรา พระองค์จะทรงนำเราเข้าไปในแผ่นดินนี้ และทรงประทานแก่เรา เป็นแผ่นดินที่มีน้ำนมและน้ำผึ้งไหลบริบูรณ์
8耶和华若是喜悦我们，就必把我们领进那地，把那地赐给我们，那地原是流奶与蜜的地。
9ขอแต่อย่าให้พวกเรากบฏต่อพระเยโฮวาห์เท่านั้น อย่ากลัวชาวแผ่นดินนั้น เพราะเขาทั้งหลายเป็นขนมของเราแล้ว ร่มฤทธิ์ของเขาก็ศูนย์ไปแล้ว พระเยโฮวาห์สถิตฝ่ายเรา อย่ากลัวเขาเลย"
9只要你们不背叛耶和华，就不必怕那地的人，因为他们是我们的食物；荫庇他们的，已经离开他们了，耶和华却与我们同在；不要怕他们。”
10แต่ชุมนุมชนทั้งหมดนั้นพูดกันว่าให้เอาก้อนหินขว้างเขาเสีย ขณะนั้นสง่าราศีของพระเยโฮวาห์ปรากฏที่พลับพลาแห่งชุมนุมต่อหน้าบรรดาคนอิสราเอล
10全体会众都说要用石头打死他们二人。这时，耶和华的荣光在会幕中向以色列众人显现。
11และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า "ชนชาตินี้จะสบประมาทเรานานสักเท่าใด แม้ว่าเราได้กระทำหมายสำคัญต่างๆท่ามกลางเขามาแล้ว เขาทั้งหลายจะไม่เชื่อเรานานเท่าใด
11摩西为他们代求耶和华对摩西说：“这民藐视我要到几时呢？我虽然在他们中间行了这些神迹，他们还是不信我要到几时呢？
12เราจะประหารเขาเสียด้วยโรคร้ายและตัดเขาเสียจากการสืบมรดก เราจะกระทำให้เจ้าเป็นประเทศใหญ่โตและแข็งแรงกว่าเขาอีก"
12我要用瘟疫击杀他们，除灭他们；我要使你成为大国，比他们还强。”
13แต่โมเสสได้กราบทูลพระเยโฮวาห์ว่า "ชาวอียิปต์จะได้ยินเรื่องนี้ (เพราะพระองค์ทรงพาชาตินี้ออกมาจากท่ามกลางเขาด้วยฤทธานุภาพของพระองค์)
13摩西对耶和华说：“这样埃及人必听见这事，因为你曾用大能，把这民从他们中间领上来；
14ชาวอียิปต์จะเล่าความนั้นแก่ชาวประเทศนี้ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาทั้งหลายได้ยินว่าพระองค์สถิตท่ามกลางชนชาตินี้ ข้าแต่พระเยโฮวาห์ เขาได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ เมฆของพระองค์ตั้งอยู่เหนือเขาทั้งหลาย พระองค์ทรงนำเขาในเวลากลางวันด้วยเสาเมฆ และในกลางคืนด้วยเสาเพลิง
14埃及人也必告诉那地的居民。那地的居民也曾听见你耶和华是在这人民中间，你耶和华曾面对面的向人显现，你的云彩常停在他们上面；日间你在云柱中，夜间你在火柱中，走在他们前面。
15ถ้าพระองค์จะทรงประหารชนชาตินี้ดุจคนๆเดียว ประเทศทั้งหลายที่ได้ยินกิตติศัพท์ถึงพระองค์จะพูดกันว่า
15现在如果你把这人民杀死，像杀死一人，那些听见你名声的万国就必议论说：
16`เพราะพระเยโฮวาห์ไม่สามารถพาชนชาตินี้ไปถึงแผ่นดินที่พระองค์ทรงปฏิญาณไว้แก่เขานั้นไม่ได้ พระองค์จึงทรงประหารเขาเสียที่ในถิ่นทุรกันดาร'
16‘因为耶和华不能把这民领进他向他们起誓应许的地，所以在旷野把他们杀了。’
17บัดนี้ข้าพระองค์ทูลวิงวอน ขอพระองค์ทรงบันดาลให้ฤทธิ์อำนาจขององค์พระผู้เป็นเจ้าให้ใหญ่ยิ่งดังพระสัญญาที่ว่า
17现在求主大发能力，照着你说过的话：
18`พระเยโฮวาห์ทรงพระพิโรธช้า ทรงอุดมในความเมตตา ทรงโปรดยกโทษความชั่วช้าและให้อภัยการละเมิด แต่ถือว่าไม่มีโทษหามิได้ ให้โทษเพราะความชั่วช้าของบิดาตกทอดไปถึงลูกหลานสามชั่วสี่ชั่วอายุ'
18‘耶和华不轻易发怒，且有丰盛的慈爱；他赦免罪孽和过犯；绝不以有罪的为无罪，必追讨罪孽，自父到子，直到三四代。’
19ขอทรงประทานอภัยความชั่วช้าของชนชาตินี้ตามความยิ่งใหญ่แห่งความเมตตาของพระองค์ ดังที่พระองค์ทรงประทานอภัยชนชาตินี้ตั้งแต่อียิปต์จนบัดนี้"
19求你照着你的大慈爱，饶恕这人民的罪孽，好像你从埃及直到现在，常赦免这人民一样。”
20แล้วพระเยโฮวาห์จึงตรัสว่า "เราให้อภัยตามคำของเจ้า
20耶和华说：“我就照着你的话，赦免他们；
21แต่แท้จริง เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด และบรรดาโลกจะเต็มไปด้วยสง่าราศีของพระเยโฮวาห์แน่ฉันใด
21但是，我指着我的永生起誓，全地要被耶和华的荣耀充满。
22คนทั้งหลายที่ได้เห็นสง่าราศีของเรา และได้เห็นการอัศจรรย์ต่างๆที่เราได้กระทำในอียิปต์และในถิ่นทุรกันดาร และยังได้ทดลองเรามาตั้งสิบครั้ง และยังมิได้ฟังเสียงของเรา
22这些见过我的荣耀，和我在埃及与旷野所行的神迹的人，仍然试探了我这十次，不听从我的话；
23คนเหล่านี้จะมิได้เห็นแผ่นดินที่เราปฏิญาณไว้กับปู่ยาตายายของเขาฉันนั้น คนทั้งปวงที่สบประมาทเราจะไม่ได้เห็นแผ่นดินนั้นสักคนเดียว
23他们决不得看见我向他们的祖宗起誓应许之地；藐视我的，一个也不能看见那地。
24แต่ส่วนคาเลบผู้รับใช้ของเรา เพราะมีจิตใจต่างกันและได้ตามเรามาอย่างเต็มที่ เราก็จะได้นำเขาไปถึงแผ่นดินที่เขาได้ไปมาและเชื้อสายของเขาจะได้กรรมสิทธิ์เมืองนั้น
24但是我的仆人迦勒，因他另有一个心志，专心跟从我，我必把他领进他去过的那地；他的子孙也必得着那地为业。
25(พวกอามาเลขและพวกคานาอันอยู่ที่หว่างเขา) พรุ่งนี้เจ้าจงกลับไปในถิ่นทุรกันดารตามทางถึงทะเลแดง"
25现在亚玛力人和迦南人住在山谷中，明天你们要回转，从到红海路上，起行到旷野去。”
26พระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสและอาโรนว่า
26耶和华惩罚以色列人（申1:34-40）耶和华吩咐摩西和亚伦说：
27"เราจะทนชุมนุมชนชั่วร้ายนี้บ่นต่อเรานานสักเท่าใด เราได้ยินเสียงบ่นของคนอิสราเอลซึ่งเขาบ่นว่าเรา
27“这恶会众向我发怨言要到几时呢？以色列人向我所发的怨言，我都听见了。
28เจ้าจงกล่าวแก่เขาว่า พระเยโฮวาห์ตรัสว่า `เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เราจะกระทำสิ่งที่เจ้าทั้งหลายบ่นให้เราได้ยินแก่เจ้าฉันนั้น
28你要对他们说：‘耶和华说，我指着我的永生起誓，我必照着你们所说给我听的，对待你们：
29ซากศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุรกันดารนี้ จำนวนคนทั้งหมดของเจ้านับตั้งแต่อายุยี่สิบปีขึ้นไป ผู้ใดที่บ่นว่าเรา
29你们的尸体必倒在这旷野；你们中间被数点过的，就是按着你们的数目，从二十岁以上，向我发过怨言的，
30จะไม่มีสักคนหนึ่งที่มาถึงแผ่นดินที่เราปฏิญาณว่าจะให้เจ้าอาศัยอยู่ เว้นแต่คาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์และโยชูวาบุตรชายนูน
30都不得进入我起誓给你们居住的那地；只有耶孚尼的儿子迦勒和嫩的儿子约书亚才可以进去。
31แต่ลูกเล็กที่เจ้าทั้งหลายว่าจะเป็นเหยื่อนั้นเราจะพาเขาทั้งหลายเข้าไป และเขาจะรู้จักแผ่นดินที่เจ้าทั้งหลายได้สบประมาท
31但是你们的孩子，就是你们所说他们必被掳掠的，我要把他们领进去，他们必得着你们厌弃的那地。
32ส่วนเจ้าทั้งหลาย ศพของเจ้าจะตกหล่นอยู่ในถิ่นทุรกันดารนี้
32至于你们，你们的尸体必倒在这旷野。
33ลูกหลานของเจ้าทั้งหลายจะพเนจรอยู่ในถิ่นทุรกันดารถึงสี่สิบปี เขาจะทนโทษการเล่นชู้ของเจ้า จนกว่าจำนวนซากศพของเจ้าจะอยู่ในถิ่นทุรกันดารนี้ครบ
33你们的儿女必在旷野飘流四十年，担当你们背信之罪，直到你们的尸体在旷野都灭尽了。
34ตามจำนวนวันที่เจ้าเข้าไปสอดแนมในแผ่นดินนั้นซึ่งมีสี่สิบวัน วันหนึ่งจะเป็นปีหนึ่ง เจ้าทั้งหลายจะรับโทษความชั่วช้าของเจ้าอยู่สี่สิบปี เจ้าทั้งหลายจะทราบถึงการฝ่าฝืนคำสัญญาของเรา
34照着你们窥探那地的日数共四十天，一天算一年，你们要担当罪孽四十年，你们就知道我为什么与你们作对。’
35เราผู้เป็นพระเยโฮวาห์ได้ลั่นวาจาแล้ว เราจะกระทำดังนั้นแก่บรรดาชุมนุมชนที่ชั่วร้ายซึ่งร่วมกันคิดต่อสู้เรา เขาจะสิ้นสุดลงในถิ่นทุรกันดาร เขาจะตายอยู่ที่นั่น"
35我耶和华已经说了，我必要这样对待这聚集反抗我的恶会众；他们要在这旷野灭尽，在这里死亡。”
36คนที่โมเสสใช้ไปสอดแนมที่แผ่นดิน ผู้ที่กลับมาเล่าความใส่ร้ายแผ่นดินนั้น ซึ่งกระทำให้บรรดาชุมนุมชนบ่นว่าโมเสส
36摩西派去窥探那地的人回来，因为带回有关那地的恶信，以致全体会众都向摩西发怨言，
37คนที่มารายงานความร้ายเรื่องแผ่นดินนั้นได้ตายเสียด้วยโรคภัยต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์
37这些带回有关那地的恶信的人，都遭受瘟疫死在耶和华面前。
38แต่โยชูวาบุตรชายนูน และคาเลบบุตรชายเยฟุนเนห์ในหมู่คนที่ไปสอดแนมที่แผ่นดินยังมีชีวิตอยู่
38只有嫩的儿子约书亚和耶孚尼的儿子迦勒，仍然活着。
39และโมเสสเล่าข้อความนี้ให้คนอิสราเอลทั้งหมดฟัง ประชาชนก็ร้องไห้โศกเศร้ายิ่งนัก
39擅自出击，大败而逃（申1:41-46）摩西把这些话告诉以色列众人，他们就非常悲哀。
40และคนทั้งปวงได้ลุกขึ้นแต่เช้า ขึ้นไปยังที่สูงบนภูเขากล่าวว่า "ดูเถิด เราทั้งหลายมาอยู่ที่นี่แล้ว เราจะเข้าไปยังที่ซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงสัญญาไว้ เพราะเราได้กระทำผิดแล้ว"
40他们清早起来，上山顶去，说：“我们在这里；我们要上耶和华应许的地方去，因为我们犯了罪。”
41แต่โมเสสกล่าวว่า "เหตุไฉนท่านขัดขืนพระดำรัสของพระเยโฮวาห์ การนี้จะไม่สำเร็จ
41摩西说：“你们为什么又违背耶和华的命令呢？这事必不能成功。
42อย่าขึ้นไปเลย เพราะพระเยโฮวาห์มิได้อยู่ท่ามกลางท่าน เกลือกว่าท่านทั้งหลายจะล้มตายอยู่ต่อหน้าศัตรู
42你们不要上去，因为耶和华不在你们中间，免得你们在仇敌面前被杀败。
43เพราะคนอามาเลขและคนคานาอันอยู่ข้างหน้าท่าน ท่านจะล้มลงด้วยดาบ เพราะท่านได้หันกลับจากการตามพระเยโฮวาห์ พระเยโฮวาห์จะไม่สถิตท่ามกลางท่านทั้งหลาย"
43因为亚玛力人和迦南人都在那里，在你们面前，你们必倒在刀下；因为你们转离不跟随耶和华，耶和华不与你们同在。”
44แต่เขาทั้งหลายยังบังอาจขึ้นไปที่ยังที่สูงบนเนินเขา แต่หีบพันธสัญญาแห่งพระเยโฮวาห์และโมเสสมิได้ออกจากค่าย
44他们却擅自上山顶去，但是耶和华的约柜和摩西并没有离开营地。
45แล้วคนอามาเลขและคนคานาอันที่อยู่บนเนินเขานั้นได้ลงมาขับไล่เขาให้พ่ายแพ้จนไปถึงตำบลโฮรมาห์
45于是，亚玛力人和住在那山上的迦南人就下来，击杀他们，粉碎他们，直到何珥玛。