¹คนโง่รำพึงในใจของตนว่า "ไม่มีพระเจ้า" เขาทั้งหลายก็เลวทรามลง และกระทำความชั่วช้าที่น่าสะอิดสะเอียน ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี

¹大卫的训诲诗，交给诗班长，调用“麻拉”。愚顽人心里说：“没有　神。”他们都是败坏，行了可憎的不义；没有一个行善的。

²พระเจ้าทรงมองลงมาจากฟ้าสวรรค์ ดูบุตรทั้งหลายของมนุษย์ว่าจะมีคนใดบ้างที่เข้าใจที่เสาะแสวงหาพระเจ้า

²　神从天上察看世人，要看看有明慧的没有，有寻求　神的没有，

³เขาทั้งหลายก็ถดถอยไปหมด เขาทั้งหลายก็เลวทรามลงเหมือนกันสิ้น ไม่มีสักคนเดียวที่ทำดี ไม่มีเลย

³他们各人都偏离了正道，一同变成污秽；没有行善的，连一个也没有。

⁴บรรดาผู้ที่กระทำความชั่วช้าไม่มีความรู้หรือ คือผู้ที่กินประชาชนของเราอย่างกินขนมปัง และไม่ร้องทูลพระเจ้า

⁴作恶的都是无知的吗？他们吞吃我的子民好像吃饭一样，并不求告　神。

⁵เขาทั้งหลายอยู่ที่นั่นอย่างน่าสยดสยองยิ่งนัก ในที่ซึ่งไม่น่ามีความสยดสยอง เพราะพระเจ้าทรงกระจายกระดูกของคนที่ตั้งค่ายสู้เจ้า พระองค์ทรงให้เขาทั้งหลายได้อาย เพราะพระเจ้าทรงชังเขา

⁵他们在无可惊惧的时候，必大大震惊；因为　神把那些扎营攻击你的人的骨头击散了；他们蒙羞受辱，因为　神弃绝了他们。

⁶ขอการช่วยให้รอดเพื่ออิสราเอลมาจากศิโยนเสียทีเถิด เมื่อพระเจ้าทรงให้พวกเชลยแห่งประชาชนของพระองค์กลับสู่สภาพเดิม ยาโคบจะปลาบปลื้ม อิสราเอลจะยินดี

⁶但愿以色列的救恩从锡安而出；　神给他子民带来复兴的时候（“　神给他子民带来复兴的时候”或译：“　神把他被掳的子民带回来的时候”），雅各要快乐，以色列要欢喜。