Thai King James Version

聖經新譯本 (Simplified)

Zechariah

7

1ต่อมาในปีที่สี่ของรัชกาลกษัตริย์ดาริอัส พระวจนะของพระเยโฮวาห์มายังเศคาริยาห์ ณ วันที่สี่เดือนที่เก้า ซึ่งเป็นเดือนคิสลิว
1禁食问题
2เมื่อพวกเขาได้ใช้ให้ชาเรเซอร์และเรเกมเมเลค พร้อมกับพรรคพวกของเขา ไปยังพระนิเวศของพระเจ้า ทูลขอจำเพาะพระพักตร์พระเยโฮวาห์
2那时,伯特利人差派了沙利色、利坚米勒和他的随从,去恳求耶和华施恩。
3และร้องขอต่อบรรดาปุโรหิตที่พระนิเวศแห่งพระเยโฮวาห์จอมโยธา และต่อผู้พยากรณ์ว่า "ควรที่ข้าพเจ้าจะไว้ทุกข์และปลีกตัวออกในเดือนที่ห้า อย่างที่ข้าพเจ้าได้กระทำมาแล้วเป็นหลายปีนั้นหรือไม่"
3他们询问万军之耶和华殿里的众祭司,以及众先知说:“我们还要在五月哭泣和禁食,像我们这许多年来所行的吗?”
4แล้วพระวจนะของพระเยโฮวาห์จอมโยธามายังข้าพเจ้าว่า
4万军之耶和华的话临到我,说:
5"จงกล่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินและแก่บรรดาปุโรหิตว่า เมื่อเจ้าทั้งหลายอดอาหารและไว้ทุกข์ในเดือนที่ห้าและในเดือนที่เจ็ด ตั้งเจ็ดสิบปีนั้น เจ้าได้อดอาหารเพื่อเราคือเราเองหรือ
5“你要告诉这地的人民和祭司说:‘这七十年来,你们在五月和七月禁食哀哭,岂是真的为我禁食呢?
6และเมื่อเจ้ารับประทานแและเมื่อเจ้าดื่ม เจ้าก็รับประทานเพื่อตัวเจ้าเอง และดื่มเพื่อตัวเจ้าเองมิใช่หรือ
6你们吃,你们喝,岂不是为你们自己吃,为你们自己喝吗?
7ในเมื่อเยรูซาเล็มมีคนอยู่และมั่งคั่ง มีหัวเมืองล้อมรอบ ภาคใต้และแดนที่ราบก็มีคนอยู่ เจ้าน่าจะฟังพระวจนะซึ่งพระเยโฮวาห์ทรงประกาศโดยผู้พยากรณ์รุ่นก่อนๆ มิใช่หรือ"
7这些话耶和华不是曾借着从前的先知宣告了吗?那时,耶路撒冷和四围的城镇都有人居住,很是兴旺,南地和高地都有人居住。’”
8และพระวจนะของพระเยโฮวาห์มาถึงเศคาริยาห์ว่า
8被掳是因为悖逆 神耶和华的话又临到撒迦利亚说:
9"พระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า จงพิพากษาตามความจริง ทุกคนจงแสดงความเมตตากรุณาและความสงสารต่อพี่น้องของตน
9“万军之耶和华曾这样告诉你们的列祖说:‘你们要执法公正,各人要以慈爱和怜悯待自己的兄弟。
10อย่าบีบบังคับหญิงม่าย ลูกกำพร้าพ่อ คนต่างด้าวหรือคนยากจน และอย่าคิดอุบายชั่วในใจต่อพี่น้องของตน"
10寡妇、孤儿、寄居的和贫穷人,你们都不可欺压,也不可各自心里图谋恶事,陷害自己的兄弟。’
11แต่เขาปฏิเสธไม่ยอมฟังและหันบ่าดื้อเข้าใส่ และอุดหูของเขาเสียเพื่อเขาจะไม่ได้ยิน
11但他们不肯听从,反而硬着颈项,充耳不闻。
12เออ เขาได้กระทำใจของเขาเหมือนหินแข็ง เกรงว่าเขาจะได้ยินพระราชบัญญัติและพระวจนะ ซึ่งพระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงส่งไปทางผู้พยากรณ์รุ่นก่อนโดยพระวิญญาณของพระองค์ เหตุฉะนั้นพระพิโรธอันยิ่งใหญ่จึงได้มาจากพระเยโฮวาห์จอมโยธา
12他们使自己的心刚硬如金钢石,不肯听从律法和万军之耶和华借着他的灵、透过从前的先知所说的话。因此,万军之耶和华非常忿怒。
13ดังนั้นต่อมาพระเยโฮวาห์จอมโยธาตรัสว่า "เมื่อเราร้องเรียก เขาไม่ฟังฉันใด เมื่อเขาร้องทูล เราก็ไม่ฟังฉันนั้น
13我曾呼唤他们,他们不听;照样,将来他们呼求我,我也不听。这是万军之耶和华说的。
14และเราก็ให้เขากระจัดกระจายไปด้วยลมบ้าหมูท่ามกลางประชาชาติทั้งสิ้นซึ่งเขาไม่รู้จัก ดังนั้นแผ่นดินจึงรกร้างอยู่เบื้องหลังเขา ไม่มีใครผ่านไปหรือกลับเข้าไป เพราะเขาได้ปล่อยให้แผ่นดินที่น่าพึงพอใจนั้นรกร้างไปเสียแล้ว"
14我用旋风把他们吹散到他们不认识的列国去,他们留下的地就荒凉了,以致无人来往经过,因为他们使这美好之地变为荒凉了。”