1ปัญญามิได้ร้องเรียกหรือ ความเข้าใจมิได้เปล่งเสียงของเธอหรือ
1지혜가 부르지 아니하느냐 명철이 소리를 높이지 아니하느냐
2ณ ที่สูงที่ข้างทาง ที่กลางถนนเธอก็ยืนอยู่
2그가 길가의 높은 곳과 사거리에 서며
3ข้างประตู หน้าเมือง ที่ทางเข้ามุข เธอก็ร้องเสียงดังว่า
3성문 곁과 문 어귀와 여러 출입하는 문에서 불러 가로되
4"โอ บรรดาผู้ชายเอ๋ย เราเรียกเจ้า และเสียงเรียกของเราไปถึงบุตรชายของมนุษย์
4사람들아 내가 너희를 부르며 내가 인자들에게 소리를 높이노라
5โอ คนเขลา จงเข้าใจสติปัญญา โอ คนโง่ จงมีใจที่เข้าใจ
5어리석은 자들아 너희는 명철할지니라 미련한 자들아 너희는 마음이 밝을지니라 너희는 들을지어다
6ฟังซี เพราะเราจะพูดถึงสิ่งยอดเยี่ยม เพราะสิ่งที่ชอบจะมาจากริมฝีปากของเรา
6내가 가장 선한 것을 말하리라 내 입술을 열어 정직을 내리라
7เพราะปากของเราจะกล่าวความจริง ความชั่วร้ายเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนต่อริมฝีปากของเรา
7내 입은 진리를 말하며 내 입술은 악을 미워하느니라
8บรรดาคำปากของเรานั้นชอบธรรม ในนั้นไม่มีคำบิดหรือคำคด
8내 입의 말은 다 의로운즉 그 가운데 굽은 것과 패역한 것이 없나니
9คำเหล่านั้นสำหรับผู้ที่เข้าใจก็ตรงหมด สำหรับผู้พบความรู้ก็ถูกต้อง
9이는 다 총명 있는 자의 밝히 아는 바요 지식 얻은 자의 정직히 여기는 바니라
10จงรับคำสั่งสอนของเราแทนเงิน และความรู้แทนทองคำอย่างดี
10너희가 은을 받지 말고 나의 훈계를 받으며 정금보다 지식을 얻으라
11เพราะปัญญาดีกว่าทับทิม และสิ่งที่เจ้าปรารถนาทั้งหมดจะเปรียบเทียบกับปัญญาไม่ได้
11대저 지혜는 진주보다 나으므로 무릇 원하는 것을 이에 비교할 수 없음이니라
12เราคือปัญญา อยู่ในความหยั่งรู้ และเราพบความรู้แห่งความเฉลียวฉลาด
12나 지혜는 명철로 주소를 삼으며 지식과 근신을 찾아 얻나니
13ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นความเกลียดชังความชั่วร้าย เราเกลียดความเย่อหยิ่งและความจองหอง และทางของความชั่วร้ายกับปากตลบตะแลง
13여호와를 경외하는 것은 악을 미워하는 것이라 나는 교만과 거만과 악한 행실과 패역한 입을 미워하느니라
14เรามีคำหารือและสติปัญญา เรามีความเข้าใจ เรามีกำลัง
14내게는 도략과 참 지식이 있으며 나는 명철이라 내게 능력이 있으므로
15โดยเรานี่แหละกษัตริย์จึงปกครอง และผู้ครอบครองจึงตรากฎหมายที่ยุติธรรม
15나로 말미암아 왕들이 치리하며 방백들이 공의를 세우며
16โดยเรานี่แหละเจ้านายและขุนนางได้ครอบครอง คือบรรดาผู้พิพากษาของแผ่นดินโลก
16나로 말미암아 재상과 존귀한 자 곧 세상의 모든 재판관들이 다스리느니라
17เรารักบรรดาผู้ที่รักเรา และบรรดาผู้ที่แสวงเราอย่างขยันขันแข็งก็พบเรา
17나를 사랑하는 자들이 나의 사랑을 입으며 나를 간절히 찾는 자가 나를 만날 것이니라
18ความมั่งคั่งและเกียรติอยู่กับเรา เออ ทั้งทรัพย์ศฤงคารที่ทนทานและความชอบธรรม
18부귀가 내게 있고 장구한 재물과 의도 그러하니라
19ผลของเราดีกว่าทองคำ แม้ทองคำเนื้อดี และผลได้ของเราดีกว่าเงินเนื้อบริสุทธิ์
19내 열매는 금이나 정금보다 나으며 내 소득은 천은보다 나으니라
20เรานำในทางแห่งความชอบธรรม ในวิถีทั้งหลายของความยุติธรรม
20나는 의로운 길로 행하며 공평한 길 가운데로 다니나니
21ประสาททรัพย์ศฤงคารแก่บรรดาผู้ที่รักเรา บรรจุคลังทรัพย์ทั้งหลายของเขาให้เต็ม
21이는 나를 사랑하는 자로 재물을 얻어서 그 곳간에 채우게 하려함이니라
22พระเยโฮวาห์ทรงเป็นเจ้าของเราในเมื่อพระองค์ทรงเริ่มงานของพระองค์ ก่อนบรรดาพระราชกิจโบราณของพระองค์
22[사37:26]
23เราถูกสถาปนาไว้ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์มาแล้ว ตั้งแต่แรก ก่อนปฐมกาลของแผ่นดินโลก
23여호와께서 그 조화의 시작 곧 태초에 일하시기 전에 나를 가지셨으며
24เราถือกำเนิดมาเมื่อก่อนมีมหาสมุทร เมื่อไม่มีน้ำพุที่มีน้ำมากมาย
24만세 전부터 상고부터, 땅이 생기기 전부터, 내가 세움을 입었나니
25ก่อนการเนรมิตสร้างภูเขา ก่อนเนินเขา เราก็ถือกำเนิดมาแล้ว
25아직 바다가 생기지 아니하였고 큰 샘들이 있기 전에 내가 이미났으며
26ก่อนที่พระองค์ทรงสร้างแผ่นดินโลก ทั้งไร่นา หรือก่อนผงคลีแรกของพิภพ
26산이 세우심을 입기 전에 언덕이 생기기 전에 내가 이미 났으니
27เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าสวรรค์ เราอยู่ที่นั่นแล้ว เมื่อพระองค์ทรงลากเส้นรอบวงบนพื้นมหาสมุทร
27하나님이 아직 땅도 들도 세상 진토의 근원도 짓지 아니하셨을 때에라
28เมื่อพระองค์ทรงสถาปนาฟ้าเบื้องบน เมื่อพระองค์ทรงกระทำน้ำพุของน้ำบาดาลให้มั่นไว้
28그가 하늘을 지으시며 궁창으로 해면에 두르실 때에 내가 거기 있었고
29เมื่อพระองค์ทรงกำหนดเขตจำกัดให้แก่ทะเล เพื่อว่าน้ำจะไม่ละเมิดพระบัญชาของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงปักผังรากฐานของพิภพ
29그가 위로 구름 하늘을 견고하게 하시며 바다의 샘들을 힘 있게하시며
30เราอยู่ข้างพระองค์แล้ว เหมือนผู้ที่พระองค์ทรงเลี้ยงดู เราเป็นความปีติยินดีประจำวันของพระองค์ เปรมปรีดิ์อยู่ต่อพระพักตร์พระองค์เสมอ
30바다의 한계를 정하여 물로 명령을 거스리지 못하게 하시며 또 땅의 기초를 정하실 때에
31เปรมปรีดิ์ในพิภพที่มีคนอาศัยของพระองค์ และปีติยินดีในบุตรทั้งหลายของมนุษย์
31내가 그 곁에 있어서 창조자가 되어 날마다 그 기뻐하신 바가 되었으며 항상 그 앞에서 즐거워하였으며
32บุตรทั้งหลายเอ๋ย บัดนี้จงฟังเรา บรรดาผู้ที่รักษาทางของเราก็อยู่สุขสงบ
32사람이 거처할 땅에서 즐거워하며 인자들을 기뻐하였었느니라
33จงฟังคำสั่งสอน และจงฉลาด และอย่าเพิกเฉยเสีย
33아들들아 이제 내게 들으라 내 도를 지키는 자가 복이 있느니라
34ผู้ใดที่ฟังเราก็เป็นสุข คือเฝ้าอยู่ที่ประตูรั้วของเราทุกวัน และคอยอยู่ข้างประตูบ้านของเรา
34훈계를 들어서 지혜를 얻으라 그것을 버리지 말라
35เพราะผู้ใดที่พบเราก็พบชีวิต และได้รับความพอพระทัยจากพระเยโฮวาห์
35누구든지 내게 들으며 날마다 내 문 곁에서 기다리며 문설주 옆에서 기다리는 자는 복이 있나니
36แต่ผู้ที่พลาดขาดเราก็กระทำจิตใจตัวเองให้เจ็บ บรรดาผู้ที่เกลียดชังเราก็รักความมรณา"
36대저 나를 얻는 자는 생명을 얻고 여호와께 은총을 얻을 것임이니라 [ (Proverbs 8:37) 그러나 나를 잃는 자는 자기의 영혼을 해하는 자라 무릇 나를 미워하는 자는 사망을 사랑하느니라 ]