¹At napakita ang Panginoon sa kaniya sa mga punong encina ni Mamre, habang siya'y nakaupo sa pintuan ng tolda, ng kainitan ng araw.

¹亞伯拉罕接待天使耶和華在幔利橡樹那裡，向亞伯拉罕顯現。那時，是一天中最熱的時候，亞伯拉罕正坐在帳棚門口；

²At itiningin ang kaniyang mga mata at nagmalas, at, narito't tatlong lalake ay nakatayo sa tabi niya: at pagkakita niya sa kanila, ay tinakbo niya upang sila'y salubungin mula sa pintuan ng tolda, at yumukod siya sa lupa.

²他舉目觀看，忽然看見三個人在他對面站著；亞伯拉罕看見了，就從帳棚門口跑去迎接他們，俯伏在地，

³At nagsabi, Panginoon ko, kung ngayo'y nakasumpong ako ng biyaya sa iyong paningin, ay ipinamamanhik ko sa iyo, na huwag mong lagpasan ang iyong lingkod.

³說：“我主啊，我若在你眼前蒙恩，求你不要離開你的僕人。

⁴Itulot mong dalhan kayo rito ng kaunting tubig, at maghugas kayo ng inyong mga paa, at mangagpahinga kayo sa lilim ng kahoy.

⁴讓我叫人拿點水來，你們可以洗洗腳，然後在樹下歇一歇。

⁵At magdadala ako ng isang subong tinapay at inyong palakasin ang inyong puso; at pagkatapos ay magsisipagtuloy kayo: yamang kayo'y naparito sa inyong lingkod, At nagsipagsabi, Mangyari ang ayon sa iyong sinabi.

⁵讓我拿點餅來給你們吃，使你們可以恢復精力，然後再走，因為你們既然到了僕人這裡來，就應該這樣。”他們說：“就照著你所說的去作。”

⁶At si Abraham ay nagmadaling napasa tolda ni Sara, at sinabi, Maghanda ka agad ng tatlong takal ng mainam na harina, iyong tapayin at gawin mong mga munting tinapay.

⁶亞伯拉罕趕快進帳棚，到撒拉那裡，說：“你快拿三斗細麵調和，作些餅。”

⁷At tumakbo si Abraham sa bakahan at nagdala ng isang bata at mabuting guya, at ibinigay sa alipin; at siya'y nagmadali, upang lutuin.

⁷亞伯拉罕又跑到牛群裡，牽了一頭又嫩又好的牛犢，交給僕人；僕人就趕快去預備。

⁸At siya'y kumuha ng mantekilla, at ng gatas, at ng guyang niluto niya, at inihain sa harapan nila; at siya'y tumayo sa siping nila sa lilim ng punong kahoy; at sila'y nagsikain.

⁸亞伯拉罕又拿了乳酪、奶和預備好的牛犢肉來，擺在他們面前。他們吃的時候，亞伯拉罕在樹下侍候他們。

⁹At sinabi nila sa kaniya, Saan naroon si Sara na iyong asawa? At sinabi niya Narito, nasa tolda.

⁹應許撒拉生子他們問亞伯拉罕：“你的妻子撒拉在哪裡？”他回答：“在帳棚裡。”

¹⁰At sinabi niya, Walang salang di ako babalik sa iyo sa ganitong panahon ng taong darating; at narito't si Sara na iyong asawa ay magkakaanak ng isang lalake. At narinig ni Sara sa pintuan ng tolda, na nasa likod niya.

¹⁰其中一位說：“到明年這個時候，我必回到你這裡來。那時，你的妻子撒拉必生一個兒子。”撒拉在那人後面的帳棚門口，也聽見了這話。

¹¹Si Abraham at si Sara nga'y matatanda na, at lipas na sa panahon; at tinigilan na si Sara ng kaugalian ng mga babae.

¹¹當時，亞伯拉罕和撒拉都老了，撒拉的月經也停止了。

¹²At nagtawa si Sara sa kaniyang sarili, na sinasabi, Pagkatapos na ako'y tumanda ay magtatamo ako ng kaligayahan, at matanda na rin pati ng panginoon ko?

¹²撒拉心裡暗笑，說：“現在我已經衰老了，我的丈夫也老了，我還有房事的樂趣嗎？”

¹³At sinabi ng Panginoon kay Abraham, Bakit tumawa si Sara, na sinasabi, Tunay kayang ako'y manganganak, na matanda na ako?

¹³耶和華對亞伯拉罕說：“撒拉為甚麼暗笑說：‘我已經老了，真的還能生育嗎？’

¹⁴May anomang bagay kayang napakahirap sa Panginoon? Sa tadhanang panahon ay babalik ako sa iyo, sa taong darating, at si Sara ay magkakaanak ng isang lalake.

¹⁴耶和華豈有難成的事嗎？到明年這個時候，我要回到你這裡來，那時，撒拉必生一個兒子。”

¹⁵Nang magkagayo'y nagkaila si Sara, na sinasabi, Hindi ako tumawa, sapagka't siya'y natakot. Nguni't sinabi niya, Hindi gayon; kundi ikaw ay tumawa.

¹⁵撒拉害怕起來，就否認，說：“我沒有笑。”但那位說：“不，你實在笑了。”

¹⁶At nangagtindig doon ang mga lalake, at nangagsitingin sa dakong Sodoma; at sinamahan sila ni Abraham, upang ihatid sila sa daan.

¹⁶三人就從那裡起身，向著所多瑪觀望。亞伯拉罕與他們同行，要送他們一程。

¹⁷At sinabi ng Panginoon, Ililihim ko ba kay Abraham ang aking gagawin;

¹⁷耶和華說：“我要作的事，豈可瞞著亞伯拉罕呢？

¹⁸Dangang si Abraham ay tunay na magiging isang bansang malaki at matibay, at pagpapalain sa kaniya ang lahat ng bansa sa lupa?

¹⁸亞伯拉罕必要成為強大興盛的國，地上的萬國，都必因他得福。

¹⁹Sapagka't siya'y aking kinilala, upang siya'y magutos sa kaniyang mga anak at sa kaniyang sangbahayan pagkamatay niya, na maingatan nila ang daan ng Panginoon, na gumawa ng kabanalan, at kahatulan; upang padatnin ng Panginoon, kay Abraham ang kaniyang ipinangako tungkol sa kaniya.

¹⁹我揀選了他，是要他吩咐子孫，和他的家屬，遵守我耶和華的道，秉公行義，好叫我耶和華應許亞伯拉罕的話都可實現。”

²⁰At sinabi ng Panginoon, Sapagka't ang sigaw ng Sodoma at Gomorra ay malakas, at sapagka't ang kasalanan nila ay napakalubha;

²⁰　神要毀滅所多瑪和蛾摩拉耶和華說：“控告所多瑪和蛾摩拉的聲音甚大，他們的罪惡極重。

²¹Ay bababa ako ngayon at titingnan ko kung ginawa nga ang ayon sa sigaw na dumarating hanggang sa akin; at kung hindi ay aking malalaman.

²¹我現在要下去，看看他們所行的，是不是全像那聲聞於我的控告；如果不是，我也會知道的。”

²²At ang mga lalake ay nagsilayo roon at nagsitungo sa Sodoma datapuwa't si Abraham ay nakatayo pa sa harapan ng Panginoon.

²²亞伯拉罕為所多瑪祈求其中二人從那裡動身，向所多瑪走去，亞伯拉罕卻仍然站在耶和華面前。

²³At lumapit si Abraham, at nagsabi, Ang mga banal ba ay iyong lilipuling kasama ng mga masama?

²³亞伯拉罕上前說：“你真的要把義人和惡人一同除滅嗎？

²⁴Kung sakaling may limang pung banal sa loob ng bayan: lilipulin mo ba, at di mo patatawarin ang dakong yaon, alangalang sa limang pung banal na nasa loob niyaon?

²⁴假如城中有五十個義人，你還真的要除滅那地方，不為城裡的五十個義人而赦免那地方嗎？

²⁵Malayo nawa sa iyo ang paggawa ng ganito, na ang banal ay iyong pataying kasama ng masama, anopa't ang banal ay mapara sa masama; malayo nawa ito sa iyo: di ba gagawa ng matuwid ang Hukom ng buong lupa?

²⁵你絕不會作這樣的事：把義人與惡人一同殺死，把義人和惡人一樣看待，你絕不會這樣！審判全地的主，豈可不行公義嗎？”

²⁶At sinabi ng Panginoon, Kung makasumpong ako sa Sodoma ng limang pung banal sa loob ng bayan, patatawarin ko ang buong dakong yaon, alangalang sa kanila.

²⁶耶和華說：“我若在所多瑪城中找到五十個義人，我就因他們的緣故，赦免那地方所有的人。”

²⁷At sumagot si Abraham, at nagsabi, Narito, ngayo'y nangahas akong magsalita sa Panginoon, akong alabok at abo lamang:

²⁷亞伯拉罕回答，說：“我雖然是灰塵，還大膽地對我主說話。

²⁸Kung sakaling magkukulang ng lima sa limang pung banal: lilipulin mo ba, dahil sa limang kulang, ang buong bayan? At sinabi niya, Hindi ko lilipulin kung makasumpong ako roon ng apat na pu't lima.

²⁸假如這五十個義人中缺少了五個，你會因為缺少了五個就毀滅全城嗎？”他說：“我若在那裡找到四十五個，我也不會毀滅那城。”

²⁹At siya'y muling nagsalita pa sa kaniya, at nagsabi, Marahil ay may masusumpungang apat na pu. At sinabi niya, Hindi ko gagawin, alangalang sa apat na pu.

²⁹亞伯拉罕再問他說：“假如在那裡找到四十個呢？”他回答：“我因這四十個的緣故，也不這樣作。”

³⁰At sinabi niya, Oh huwag magalit ang Panginoon, at ako'y magsasalita: kung sakaling may masusumpungan doong tatlong pu. At sinabi niya, Hindi ko gagawin kung makakasumpong ako roon ng tatlong pu.

³⁰亞伯拉罕說：“請我主不要動怒，容我再問：‘假如在那裡找到三十個呢？’”他回答：“我若在那裡找到三十個，也不這樣作。”

³¹At kaniyang sinabi, Narito ngayon, ako'y nangahas na magsalita sa Panginoon: kung sakaling may masusumpungan doong dalawang pu. At sinabi niya, Hindi ko lilipulin, alangalang sa dalawang pu.

³¹亞伯拉罕說：“我再大膽地對我主說，假如在那裡找到二十個呢？”他回答：“我因這二十個的緣故，也不毀滅那城。”

³²At sinabi niya, Oh huwag magalit ang Panginoon at magsasalita na lamang akong minsan: kung sakaling may masusumpungan doong sangpu: at sinabi niya, Hindi ko lilipulin, alangalang sa sangpu.

³²亞伯拉罕說：“請我主不要動怒，容我問這最後的一次，假如在那裡找到十個呢？”他回答：“我因這十個的緣故，也不毀滅那城。”

³³At ang Panginoon ay nagpatuloy, pagkatapos na makipagusap kay Abraham: at si Abraham ay nagbalik sa kaniyang dako.

³³耶和華與亞伯拉罕說完了話，就走了；亞伯拉罕也回到自己的地方去了。