¹Ang mangmang ay nagsabi sa kaniyang puso, walang Dios: sila'y nangapapahamak, sila'y nagsigawa ng kasuklamsuklam na mga gawa; walang gumagawa ng mabuti,

¹大衛的詩，交給詩班長。愚頑人心裡說：“沒有　神。”他們都是敗壞，行了可憎的事，沒有一個行善的。（本節在《馬索拉抄本》包括細字標題）

²Tinutunghan ng Panginoon ang mga anak ng mga tao mula sa langit, upang tingnan, kung may sinomang nakakaunawa, na hinahanap ng Dios.

²耶和華從天上察看世人，要看看有明慧的沒有，有尋求　神的沒有。

³Silang lahat ay nagsihiwalay; sila'y magkakasama na naging kahalayhalay; walang gumagawa ng mabuti, wala, wala kahit isa.

³人人都偏離了正道，一同變成污穢；沒有行善的，連一個也沒有。

⁴Wala bang kaalaman ang lahat na manggagawa ng kasamaan? na siyang nagsisikain sa aking bayan na tila nagsisikain ng tinapay, at hindi nagsisitawag sa Panginoon.

⁴所有作惡的都是無知的嗎？他們吞吃我的子民好像吃飯一樣，並不求告耶和華。

⁵Doo'y nangapasa malaking katakutan sila: sapagka't ang Dios ay nasa lahi ng matuwid.

⁵他們必大大震驚，因為　神在義人的群體中。

⁶Inyong inilalagay sa kahihiyan ang payo ng dukha, sapagka't ang Panginoon ang kaniyang kanlungan.

⁶你們要使困苦人的計劃失敗，但耶和華是他的避難所。

⁷Oh kung ang kaligtasan ng Israel ay nanggagaling sa Sion! Kung ibabalik ng Panginoon ang nangabihag ng kaniyang bayan, magagalak nga ang Jacob, at masasayahan ang Israel.

⁷但願以色列的救恩從錫安而出；耶和華給他子民帶來復興的時候（“耶和華給他子民帶來復興的時候”或譯：“耶和華把他被擄的子民帶回來的時候”），雅各要快樂，以色列要歡喜。