1Oh Panginoon, huwag mo akong sawayin sa iyong pag-iinit: ni parusahan mo man ako sa iyong mahigpit na sama ng loob.
1大衛的記念詩。耶和華啊！求你不要在忿怒中責備我，也不要在烈怒中管教我。
2Sapagka't ang iyong mga pana ay nagsitimo sa akin, at pinipisil akong mainam ng iyong kamay.
2因為你的箭射入我身，你的手壓住我。
3Walang kagalingan sa aking laman dahil sa iyong pagkagalit; ni may kaginhawahan man sa aking mga buto dahil sa aking kasalanan.
3因你的忿怒，我體無完膚；因我的罪惡，我的骨頭都不安妥。
4Sapagka't ang aking mga kasamaan ay nagsidaan sa ibabaw ng aking ulo: gaya ng isang pasang mabigat ay napakabigat sa akin.
4我的罪孽高過我的頭，如同重擔，使我擔當不起。
5Ang aking mga sugat ay mabaho, at putokputok, dahil sa aking kamangmangan.
5因為我的愚昧，我的傷口發臭流膿。
6Ako'y nahirapan at ako'y nahukot; ako'y tumatangis buong araw.
6我屈身彎腰，彎到極低，整天哀痛，到處行走。
7Sapagka't ang aking mga balakang ay lipos ng hirap; at walang kagalingan sa aking laman.
7我的兩腰灼痛，我體無完膚。
8Ako'y nanglalata, at bugbog na mainam: ako'y umangal dahil sa kaba ng aking loob.
8我已經疲乏無力，被壓得粉碎了；我因心裡痛苦而唉哼。
9Panginoon, lahat ng aking nais ay nasa harap mo; at ang aking hibik ay hindi lingid sa iyo.
9主啊！我的心願都在你面前，我不向你隱瞞我的歎息。
10Ang aking loob ay kakabakaba, ang aking kalakasan ay nanglalata: tungkol sa liwanag ng aking mga mata, ay napawi rin ito sa akin.
10我的心劇烈跳動，我的力量衰退；連我眼中的光彩也消逝了。
11Ang mga mangliligaw at mga kaibigan ko ay nangatayong malayo sa aking paghihirap; at ang aking mga kamaganak ay nakalayo.
11我的良朋密友因我的災禍，都站到一旁去；我的親人也都站得遠遠的。
12Sila namang nangaguusig ng aking buhay ay nangaglagay ng mga silo na ukol sa akin; at silang nagsisihanap ng aking ikapapahamak ay nangagsasalita ng mga masasamang bagay, at nangagiisip ng pagdaraya buong araw.
12那些尋索我命的，設下網羅；那些想要害我的，口說威嚇的話，他們整天思想詭計。
13Nguni't ako'y gaya ng binging tao, na hindi nakakarinig; at ako'y gaya ng piping tao, na hindi ibinubuka ang kaniyang bibig.
13至於我，像個聾子，不能聽見；像個啞巴，不能開口。
14Oo, ako'y gaya ng tao na hindi nakakarinig, at sa kaniyang bibig ay walang mga kasawayan.
14我竟變成了一個像是不能聽見的人，變成了一個口中不能反駁的人。
15Sapagka't sa iyo, Oh Panginoon ay umaasa ako: ikaw ay sasagot, Oh Panginoon kong Dios.
15耶和華啊！我等候你；主我的 神啊！你必應允我。
16Sapagka't aking sinabi: Baka ako'y kagalakan nila: pagka ang aking paa ay nadudulas, ay nagsisipagmataas sila laban sa akin.
16因為我曾說：“你要讓他們向我誇耀；我的腳滑跌的時候，不要讓他們向我誇口。”
17Sapagka't ako'y madali ng mahulog, at ang aking kapanglawan ay laging nasa harap ko.
17我隨時會跌倒，我的痛苦常在我面前。
18Sapagka't aking ipahahayag ang aking kasamaan; aking ikamamanglaw ang aking kasalanan.
18我要承認我的罪孽，我要因我的罪憂傷。
19Nguni't ang aking mga kaaway ay buhay at malalakas: at silang nangagtatanim sa akin na may kamalian ay dumami.
19但我強悍的仇敵眾多，無理憎恨我的不斷增加。
20Sila namang nangagbabayad ng kasamaan sa mabuti ay mga kaaway ko, sapagka't aking sinunod ang bagay na mabuti.
20那些以惡報善的都與我作對，因為我追求良善。
21Huwag mo akong pabayaan, Oh Panginoon: Oh Dios ko, huwag kang lumayo sa akin.
21耶和華啊！求你不要離棄我；我的 神啊，求你不要遠離我。
22Magmadali kang tulungan mo ako, Oh Panginoon na aking kaligtasan.
22拯救我的主啊！求你快來幫助我。