1Narinig namin ng aming mga pakinig, Oh Dios, isinaysay sa amin ng aming mga magulang, kung anong gawa ang iyong ginawa sa kanilang mga kaarawan, ng mga kaarawan ng una.
1可拉子孫的訓誨詩，交給詩班長。 神啊！你在古時，在我們列祖的日子所作的事，我們親耳聽見了，我們的列祖也給我們述說過。
2Iyong itinaboy ng iyong kamay ang mga bansa, nguni't itinatag mo sila; iyong dinalamhati ang mga bayan, nguni't iyong pinangalat sila.
2你曾親手把列國趕出去，卻栽培了我們的列祖；你曾苦待眾民，卻使我們的列祖昌盛。
3Sapagka't hindi nila tinamo ang lupain na pinakaari sa pamamagitan ng kanilang sariling tabak, ni iniligtas man sila ng kanilang sariling kamay: kundi ng iyong kanan, at ng iyong bisig, at ng liwanag ng iyong mukha, sapagka't iyong nilingap sila.
3因為他們取得那地，不是靠自己的刀劍；他們得勝，也不是靠自己的膀臂；而是靠你的右手、你的膀臂和你臉上的光，因為你喜悅他們。
4Ikaw ang aking Hari, Oh Dios: magutos ka ng kaligtasan sa Jacob.
4 神啊！你是我的王；求你出令，使雅各得勝。
5Dahil sa iyo'y itutulak namin ang aming mga kaaway: sa iyong pangalan ay yayapakan namin sila na nagsisibangon laban sa amin.
5我們靠著你，必打倒我們的敵人；靠著你的名，必踐踏那些起來攻擊我們的。
6Sapagka't hindi ako titiwala sa aking busog, ni ililigtas man ako ng aking tabak.
6因為我不是倚靠我的弓，我的刀劍也不能使我得勝。
7Nguni't iniligtas mo kami sa aming mga kaaway, at inilagay mo sila sa kahihiyan na nangagtatanim sa amin.
7但你使我們勝過了我們的敵人，使憎恨我們的人都羞愧。
8Sa Dios ay naghahambog kami buong araw, at mangagpapasalamat kami sa iyong pangalan magpakailan man. (Selah)
8我們整天因 神誇耀，我們要永遠稱讚你的名。（細拉）
9Nguni't ngayo'y itinakuwil mo kami, at inilagay mo kami sa kasiraang puri; at hindi ka lumalabas na kasama ng aming mga hukbo.
9現在，你卻棄絕我們，使我們受辱，不再和我們的軍隊一同出征。
10Iyong pinatatalikod kami sa kaaway: at silang nangagtatanim sa amin ay nagsisisamsam ng sa ganang kanilang sarili.
10你使我們在敵人面前轉身後退；憎恨我們的人都任意搶掠。
11Iyong ibinigay kaming gaya ng mga tupa na pinaka pagkain; at pinangalat mo kami sa mga bansa.
11你使我們像給人宰吃的羊，把我們分散在列國中。
12Iyong ipinagbibili ang iyong bayan na walang bayad, at hindi mo pinalago ang iyong kayamanan sa pamamagitan ng kanilang halaga.
12你把你的子民廉價出售；他們的售價並沒有使你得到利益。
13Ginawa mo kaming katuyaan sa aming mga kapuwa, isang kasabihan at kadustaan nila na nangasa palibot namin.
13你使我們成為鄰居的羞辱，成為我們四周的人譏笑和諷刺的對象。
14Iyong ginawa kaming kawikaan sa gitna ng mga bansa, at kaugaan ng ulo sa gitna ng mga bayan.
14你使我們在列國中成為話柄，在萬民中使人搖頭。
15Buong araw ay nasa harap ko ang aking kasiraang puri, at ang kahihiyan ng aking mukha ay tumakip sa akin,
15我的羞辱整天在我面前，我臉上的羞愧把我遮蓋了；
16Dahil sa tinig niya na dumuduwahagi at tumutungayaw; dahil sa kaaway at sa manghihiganti.
16都因那辱罵和毀謗的人的聲音，並因仇敵和報仇者的緣故。
17Lahat ng ito'y dumating sa amin; gayon ma'y hindi namin kinalimutan ka, ni gumawa man kami na may karayaan sa iyong tipan.
17這一切臨到我們身上，我們卻沒有忘記你，也沒有違背你的約。
18Ang aming puso ay hindi tumalikod, ni ang amin mang mga hakbang ay humiwalay sa iyong daan;
18我們的心沒有退後，我們的腳步也沒有偏離你的路。
19Na kami ay iyong lubhang nilansag sa dako ng mga chakal, at tinakpan mo kami ng lilim ng kamatayan.
19但你竟在野狗之地把我們壓傷了，又以死亡的陰影籠罩我們。
20Kung aming nilimot ang pangalan ng aming Dios, O aming iniunat ang aming mga kamay sa ibang dios;
20如果我們忘記了我們 神的名，或是向別神伸手禱告；
21Hindi ba sisiyasatin ito ng Dios? Sapagka't nalalaman niya ang mga lihim ng puso.
21 神不會查究這事嗎？因為他知道人心的隱祕。
22Oo, dahil sa iyo ay pinapatay kami buong araw; kami ay nabilang na parang mga tupa sa patayan.
22為你的緣故，我們終日被置於死地；人看我們如同將宰的羊。
23Ikaw ay gumising, bakit ka natutulog, Oh Panginoon? Ikaw ay bumangon, huwag mo kaming itakuwil magpakailan man.
23主啊！求你醒來，為甚麼還睡著呢？求你起來，不要永遠棄絕我們。
24Bakit mo ikinukubli ang iyong mukha, at kinalilimutan mo ang aming kadalamhatian at aming kapighatian?
24你為甚麼掩面，忘記了我們的苦難和壓迫呢？
25Sapagka't ang aming kaluluwa ay nakasubsob sa alabok: ang aming katawan ay nadidikit sa lupa.
25我們俯伏在塵土之上；我們的身體緊貼地面。
26Ikaw ay bumangon upang kami ay tulungan, at tubusin mo kami dahil sa iyong kagandahang-loob.
26求你起來幫助我們，為了你慈愛的緣故救贖我們。