¹Ang mangmang ay nagsabi sa puso niya, Walang Dios. Nangapahamak sila, at nagsigawa ng kasuklamsuklam na kasamaan; walang gumawa ng mabuti.

¹大衛的訓誨詩，交給詩班長，調用“麻拉”。愚頑人心裡說：“沒有　神。”他們都是敗壞，行了可憎的不義；沒有一個行善的。

²Tinunghan ng Dios ang mga anak ng mga tao mula sa langit, upang tignan kung may sinomang nakakaunawa, na humanap sa Dios.

²　神從天上察看世人，要看看有明慧的沒有，有尋求　神的沒有，

³Bawa't isa sa kanila ay tumalikod: sila'y magkakasamang naging mahahalay; walang gumawa ng mabuti, wala, wala kahit isa.

³他們各人都偏離了正道，一同變成污穢；沒有行善的，連一個也沒有。

⁴Wala bang kaalaman ang mga manggagawa ng kasamaan? na siyang kumakain ng aking bayan na tila kumakain ng tinapay, at hindi nagsisitawag sa Dios.

⁴作惡的都是無知的嗎？他們吞吃我的子民好像吃飯一樣，並不求告　神。

⁵Doo'y nangapasa malaking katakutan sila na hindi kinaroroonan ng takot: sapagka't pinangalat ng Dios ang mga buto niya na humahantong laban sa iyo; iyong inilagay sila sa kahihiyan, sapagka't itinakuwil sila ng Dios.

⁵他們在無可驚懼的時候，必大大震驚；因為　神把那些紮營攻擊你的人的骨頭擊散了；他們蒙羞受辱，因為　神棄絕了他們。

⁶Oh kung ang kaligtasan ng Israel ay lumabas sa Sion. Pagka ibabalik ng Dios ang nangabihag ng kaniyang bayan, magagalak nga ang Jacob at matutuwa ang Israel.

⁶但願以色列的救恩從錫安而出；　神給他子民帶來復興的時候（“　神給他子民帶來復興的時候”或譯：“　神把他被擄的子民帶回來的時候”），雅各要快樂，以色列要歡喜。