¹Ang mga salita ng Mangangaral, na anak ni David, hari sa Jerusalem.

¹以下是传道者，就是在耶路撒冷作王、大卫的儿子所说的话。

²Walang kabuluhan ng mga walang kabuluhan, sabi ng Mangangaral; walang kabuluhan ng mga walang kabuluhan, lahat ay walang kabuluhan.

²万事令人厌倦都是虚空传道者说：虚空的虚空。虚空的虚空，一切都是虚空。

³Anong pakinabang mayroon ang tao sa lahat ng kaniyang gawa, na kaniyang ginagawa sa ilalim ng araw?

³人的一切劳碌，就是他在日光之下的劳碌，对自己有什么益处呢？

⁴Isang salin ng lahi ay yumayaon, at ibang salin ng lahi ay dumarating; nguni't ang lupa ay nananatili magpakailan man.

⁴一代过去，一代又来，地却永远存在。

⁵Ang araw naman ay sumisikat, at ang araw ay lumulubog, at nagmamadali sa dakong sinisikatan nito.

⁵太阳升起，太阳落下，匆忙回到它上升之处。

⁶Ang hangin ay yumayaon sa dakong timugan, at pumipihit sa hilagaan: at laging pumipihit na patuloy, at ang hangin ay bumabalik uli ayon sa kaniyang pihit.

⁶风向南刮，又往北转，循环周行，旋转不息。

⁷Lahat ng mga ilog ay humuhugos sa dagat, gayon may hindi napupuno ang dagat; sa dakong hinuhugusan ng mga ilog, doon din nagsisihugos uli ang mga yaon.

⁷江河向海里流，海却不满溢；江河之水归回本源，循环流转。

⁸Lahat ng mga bagay ay puspos ng pagaalapaap; hindi maisasaysay ng tao: ang mata ay hindi nasisiyahan ng pagtingin, ni ang tainga man ay nasisiyahan sa pakikinig.

⁸万事都令人厌倦，人说，说不尽；眼看，看不饱；耳听，听不足。

⁹Yaong nangyari ay siyang mangyayari; at yaong nagawa ay siyang magagawa: at walang bagong bagay sa ilalim ng araw.

⁹已有的事必再有，作过的事必再作；日光之下并无新事。

¹⁰May bagay ba na masasabi ang mga tao, Tingnan mo, ito'y bago? nayari nga sa mga panahon na una sa atin.

¹⁰有什么事人可以说：“看啊！这是新的”？其实，很久之前已经有了，在我们之前早就有了。

¹¹Walang alaala sa mga dating lahi; ni magkakaroon man ng alaala sa mga huling salin ng lahi na darating, sa mga yaon na darating pagkatapos.

¹¹以前的事，无人记念；将来的事，后来的人也不追忆。

¹²Akong Mangangaral ay naging hari sa Israel sa Jerusalem.

¹²智慧知识都是虚空那时，我传道者在耶路撒冷作以色列的王。

¹³At inihilig ko ang aking puso na hanapin at siyasatin sa pamamagitan ng karunungan ang lahat na nagawa sa silong ng langit: mahirap na pagdaramdam na ito ang ibinigay ng Dios sa mga anak ng mga tao, upang pagsanayan.

¹³我曾用智慧专心寻求查究天下所发生的一切事；原来　神给予世人的，是劳苦的担子，叫他们为此烦恼。

¹⁴Aking nakita ang lahat na gawa, na nagawa sa ilalim ng araw; at, narito, lahat ay walang kabuluhan at nauuwi sa wala.

¹⁴我看过日光之下所发生的一切事，不料，一切都是虚空，都是捕风。

¹⁵Ang baluktot ay hindi matutuwid: at ang kulang ay hindi mabibilang.

¹⁵弯曲的，不能弄直；缺少的，不能数算。

¹⁶Ako'y sumangguni sa aking sariling puso, na sinasabi ko, Narito, nagtamo ako sa akin ng malaking karunungan ng higit kay sa lahat na nauna sa akin sa Jerusalem: oo, ang puso ko'y nagtaglay ng malaking kabihasnan sa karunungan at kaalaman.

¹⁶我自己心里说：“我得了极大的智慧，胜过所有在我以前统治耶路撒冷的人；我见识了许多智慧与知识。”

¹⁷At inihilig ko ang aking puso na makaalam ng karunungan, at makaalam ng kaululan at ng kamangmangan: aking nahalata na ito man ay nauuwi sa wala.

¹⁷我又专心究察智慧和知识，狂妄和愚昧，才知道这也是捕风。

¹⁸Sapagka't sa maraming karunungan at maraming kapanglawan: at siyang nananagana sa kaalaman ay nananagana sa kapanglawan.

¹⁸因为多有智慧，就多有烦恼；加增知识，就加增痛苦。