¹Noong taong mamatay ang haring Uzzias ay nakita ko ang Panginoon na nakaupo sa isang luklukan, matayog at mataas; at pinuno ang templo ng kaniyang kaluwalhatian.

¹以赛亚见异象

²Sa itaas niya ay nangakatayo ang mga serapin: bawa't isa'y may anim na pakpak: na may dalawa na nagsisitakip ng kaniyang mukha, at may dalawa na nagsisitakip ng kaniyang mga paa, at may dalawa na naglilipad sa kaniya.

²在他上面有撒拉弗侍立，各有六个翅膀；用两个翅膀遮脸，两个翅膀遮脚，两个翅膀飞翔。

³At nagsisigawang isa't isa, at nagsasabi, Banal, banal, banal ang Panginoon ng mga hukbo: ang buong lupa ay napuno ng kaniyang kaluwalhatian.

³他们彼此高呼着说：“圣哉！圣哉！圣哉！万军之耶和华！他的荣光充满全地。”

⁴At ang mga patibayan ng mga pintuan ay nakilos sa tinig ng sumisigaw, at ang bahay ay napuno ng usok.

⁴因呼叫者的声音，门槛的根基震撼，殿也充满了烟云。

⁵Nang magkagayo'y sinabi ko, Sa aba ko! sapagka't ako'y napahamak; sapagka't ako'y lalaking may maruming mga labi, at ako'y tumatahan sa gitna ng bayan na may maruming mga labi: sapagka't nakita ng aking mga mata ang Hari, ang Panginoon ng mga hukbo.

⁵那时我说：“我有祸了，我灭亡了！因为我是个嘴唇不洁的人，又住在嘴唇不洁的人民中间，又因为我亲眼看见了大君王万军之耶和华。”

⁶Nang magkagayo'y nilipad ako ng isa sa mga serapin, na may baga sa kaniyang kamay, na kaniyang kinuha ng mga pangipit mula sa dambana:

⁶有一个撒拉弗飞到我面前，手里拿着烧红的炭，是用火钳从祭坛上取来的。

⁷At hinipo niya niyaon ang aking bibig, at nagsabi, Narito, hinipo nito ang iyong mga labi; at ang iyong kasamaan ay naalis, at ang iyong kasalanan ay naalis.

⁷他用炭沾我的口，说：“看哪！这炭沾了你的嘴唇，你的罪孽就除掉，你的罪恶就赦免了。”

⁸At narinig ko ang tinig ng Panginoon, na nagsasabi, Sinong susuguin ko, at sinong yayaon sa ganang amin? Nang magkagayo'y sinabi ko: Narito ako; suguin mo ako.

⁸以赛亚的使命我又听见主的声音说：“我可以差遣谁呢？谁肯为我们去呢？”我说：“我在这里，请差遣我。”

⁹At sinabi niya, Ikaw ay yumaon, at saysayin mo sa bayang ito, inyong naririnig nga, nguni't hindi ninyo nauunawa; at nakikita nga ninyo, nguni't hindi ninyo namamalas.

⁹他说：“你去告诉这子民，说：‘你们听了又听，却不明白；看了又看，却不晓得。’

¹⁰Patabain mo ang puso ng bayang ito, at iyong pabigatin ang kanilang mga pakinig, at iyong ipikit ang kanilang mga mata; baka sila'y mangakakita ng kanilang mga mata; at mangakarinig ng kanilang mga pakinig, at mangakaunawa ng kanilang puso, at mangagbalik loob, at magsigaling.

¹⁰你要使这子民的心思迟钝，耳朵不灵，眼睛昏暗，免得他们眼睛看见，耳朵听见，心里明白，回转过来，得到医治。”

¹¹Nang magkagayo'y sinabi ko, Panginoon, hanggang kailan? At siya'y sumagot, Hanggang sa ang mga bayan ay mangagiba na walang tumahan, at ang mga bahay ay mangawalan ng tao, at ang lupain ay maging lubos na giba,

¹¹于是我说：“主啊，这要到几时为止呢？”他回答说：“直到城镇荒凉，无人居住；房屋空置无人，地土废弃荒凉。

¹²At ilayo ng Panginoon ang mga tao, at ang mga nilimot na dako ay magsidami sa gitna ng lupain.

¹²耶和华要把人迁到远方，在这境内必有很多被撇下的地土。

¹³At kung magkaroon ng ikasangpung bahagi roon, mapupugnaw uli: gaya ng isang roble, at gaya ng isang encina, na ang puno ay naiiwan, pagka pinuputol; gayon ang banal na lahi ay siyang puno niyaon.

¹³境内剩下的人，虽然只有十分之一，也必被消灭。但正如栗树和橡树，虽然被砍下，树的余干还存留在那里。这圣洁的苗裔，就是这国的余干。”