¹Ang salita ng Panginoon na dumating kay Jeremias tungkol sa pagkakatuyo.

¹预言旱灾

²Ang Juda ay tumatangis, at ang mga pintuang-bayan niya ay nagsisihapay, mga bagsak na nangingitim sa lupa; at ang daing ng Jerusalem ay umilanglang.

²“犹大悲哀，她的城镇（“城镇”原文作“城门”）衰落，人人都坐在地上悲伤痛哭；耶路撒冷的哀声上达于天。

³At sinugo ng mga mahal na tao ang kanilang mga bata sa tubig: sila'y nagsisiparoon sa mga balon, at hindi nangakasumpong ng tubig; sila'y nagsisibalik na may mga sisidlang walang laman; sila'y nangapapahiya at nangalilito, at nangagtatakip ng kanilang mga ulo.

³他们的显贵差派童仆去打水；童仆来到池边，却找不到水，就拿着空的器皿回来；他们失望难过，蒙着自己的头。

⁴Dahil sa lupa na pumuputok, palibhasa't hindi nagkaroon ng ulan sa lupain, ang mga mangbubukid ay nangapahiya, kanilang tinatakpan ang kanilang mga ulo.

⁴土地干裂，因为地上没有雨水；农夫失望，都蒙着自己的头。

⁵Oo, ang usa sa parang naman ay nanganganak, at pinababayaan ang anak, sapagka't walang damo.

⁵甚至母鹿在田野生产了小鹿，也得把它丢弃，因为没有青草。

⁶At ang mga mailap na asno ay nagsisitayo sa mga luwal na kaitaasan, sila'y humihingal na parang mga chakal; sila ay nangangalumata, sapagka't walang pastulan.

⁶野驴站在光秃的高冈上，像野狗喘着气；它们双目发呆，因为没有青草。”

⁷Bagaman ang aming mga kasamaan ay sumasaksi laban sa amin, gumawa ka alangalang sa iyong pangalan, Oh Panginoon; sapagka't ang aming mga pagtalikod ay marami; kami ay nangagkasala laban sa iyo.

⁷“耶和华啊！即使我们的罪孽指证我们，还求你因你名的缘故施行拯救。我们实在多次背道，得罪了你。

⁸Oh ikaw na pagasa ng Israel, na Tagapagligtas sa kaniya sa panahon ng kabagabagan, bakit ka magiging parang nakikipamayan sa lupain, at parang gala na lumiliko na nagpaparaan ng gabi?

⁸以色列的盼望啊！以色列遭难时的拯救者啊！你为什么在本地像一个寄居的人，又像个只住宿一夜的旅客呢？

⁹Bakit ka magiging parang taong natigilan, parang makapangyarihan na hindi makapagligtas? gayon man ikaw, Oh Panginoon, ay nasa gitna namin, at kami ay tinatawag sa iyong pangalan; huwag mo kaming iwan.

⁹你为什么像个受惊的人，又像个不能拯救人的勇士呢？耶和华啊！你是在我们中间，我们是称为你名下的人，求你不要离弃我们。”

¹⁰Ganito ang sabi ng Panginoon sa bayang ito, Yamang kanilang inibig ang paglaboy; hindi nila pinigil ang kanilang mga paa: kaya't hindi sila tinatanggap ng Panginoon; ngayo'y aalalahanin niya ang kanilang kasamaan, at dadalawin ang kanilang mga kasalanan.

¹⁰耶和华论到这人民这样说：“他们喜爱这样流荡，不约束自己的脚；因此耶和华不悦纳他们，现在就要记念他们的罪孽，并要惩罚他们的罪恶。”

¹¹At sinabi ng Panginoon sa akin, Huwag mong idalangin ang bayang ito sa kanilang ikabubuti.

¹¹耶和华对我说：“不要为这人民祈求好处；

¹²Pagka sila'y nangagaayuno, hindi ko didinggin ang kanilang daing; at pagka sila'y nangaghahandog ng handog na susunugin at ng alay, hindi ko tatanggapin; kundi aking lilipulin sila ng tabak, at ng kagutom, at ng salot.

¹²即使他们禁食，我也不会听他们的呼求；即使他们献上燔祭和素祭，我也不会悦纳；我却要用刀剑、饥荒和瘟疫去灭尽他们。”

¹³Nang magkagayo'y sinabi ko, Ah Panginoong Dios! narito, sinasabi ng mga propeta sa kanila, Kayo'y hindi makakakita ng tabak, o magkakaroon man kayo ng kagutom; kundi bibigyan ko kayo ng talagang kapayapaan sa dakong ito.

¹³假先知的收场我就说：“唉，主耶和华啊！你看，那些先知常对他们说：‘你们必不会看见刀剑，也必不会有饥荒；因为我耶和华要在这地方赐给你们恒久的平安。’”

¹⁴Nang magkagayo'y sinabi ng Panginoon sa akin, Ang mga propeta ay nanghuhula ng kasinungalingan sa aking pangalan; hindi ko sila sinugo, o inutusan ko man sila, o nagsalita man ako sa kanila: sila'y nanganghuhula sa iyo ng sinungaling na pangitain, at ng panghuhula, at ng bagay na wala, at ng daya ng kanilang sariling puso.

¹⁴耶和华对我说：“那些先知借我的名说假预言；我并没有差遣他们，没有吩咐他们，也没有向他们说话。他们对你们所预言的，是虚假的异象、占卜的预兆、虚无的事，和他们自己心里的诡诈。”

¹⁵Kaya't ganito ang sabi ng Panginoon tungkol sa mga propeta na nanghuhula sa aking pangalan, at hindi ko sila sinugo, na gayon ma'y nagsasabi sila, Tabak at kagutom ay hindi sasapit sa lupaing ito: Sa pamamagitan ng tabak at ng kagutom ay malilipol ang mga propetang yaon.

¹⁵因此，耶和华这样说：“关于那些借我名说预言的先知，我并没有差遣他们，他们竟说：‘这地必不会有刀剑和饥荒。’那些先知必被刀剑和饥荒灭绝。

¹⁶At ang bayan na kanilang pinanghuhulaan ay ihahagis sa mga lansangan ng Jerusalem dahil sa kagutom at sa tabak; at walang maglilibing sa kanila-sa kanila, sa kanilang mga asawa, o sa kanilang mga anak na lalake man, o babae man: sapagka't aking ibubuhos sa kanila ang kanilang kasamaan.

¹⁶至于那些听他们说预言的人民，必因刀剑和饥荒被拋弃在耶路撒冷的街上，没有人埋葬他们，也没有人埋葬他们的妻子和儿女。我必要把他们作恶应得的报应倒在他们身上。

¹⁷At iyong sasabihin ang salitang ito sa kanila, Daluyan ang aking mga mata ng mga luha gabi at araw, at huwag maglikat; sapagka't ang anak na dalaga ng aking bayan ay nasira ng malaking pagkasira, na may totoong mabigat na sugat.

¹⁷耶利米为人民哀痛“你要对他们说这话：‘愿我的眼泪直流，日夜不停；因为我的同胞（“同胞”原文作“人民的处女”）遭受极大的毁灭，受到很严重的打击。

¹⁸Kung ako'y lumabas sa parang, narito, ang mga pinatay ng tabak! at kung ako'y pumasok sa bayan, narito, sila na mga may sakit ng pagkagutom! sapagka't ang propeta at gayon din ang saserdote ay lumilibot sa lupain at walang kaalaman.

¹⁸如果我出到田间，就看见那些被刀剑所杀的人；如果我走进城里，就看见因饥荒而来的各种疾病。连先知和祭司也流亡到他们素不认识的地方。’”

¹⁹Iyo bagang lubos na itinakuwil ang Juda? kinapootan baga ng iyong kaluluwa ang Sion? bakit mo sinaktan kami, at walang kagalingan sa amin? Kami ay nangaghihintay ng kapayapaan, nguni't walang kabutihang dumating; at ng panahon ng kagalingan, at, narito, panglulupaypay!

¹⁹你真的弃绝犹大吗？你真的讨厌锡安吗？你为什么击打我们，使我们无法医治呢？我们期待平安，却得不到好处；期待得医治的时候，不料，只有惊慌。

²⁰Aming kinikilala, Oh Panginoon, ang aming kasamaan, at ang kasamaan ng aming mga magulang; sapagka't kami ay nangagkasala laban sa iyo.

²⁰耶和华啊！我们承认我们的罪恶，和我们列祖的罪孽；我们实在得罪了你。

²¹Huwag mo kaming kayamutan, alangalang sa iyong pangalan; huwag mong hamakin ang luklukan ng iyong kaluwalhatian: iyong alalahanin, huwag mong sirain ang iyong tipan sa amin.

²¹求你为你名的缘故，不要厌弃我们！不要叫你荣耀的宝座蒙羞！求你记念你和我们所立的约，不要废除！

²²Mayroon bagang sinoman sa gitna ng mga walang kabuluhan ng mga bansa na makapagpapaulan? o makapagpapaambon baga ang mga langit? Hindi baga ikaw ay siya, Oh Panginoon naming Dios? kaya't kami ay mangaghihintay sa iyo; sapagka't iyong ginawa ang lahat na bagay na ito.

²²列国虚无的偶像中，有可以降雨的吗？天能自降甘霖吗？耶和华我们的　神啊！能够这样作的，不是只有你吗？所以我们仰望你，因为这一切都是你所作的。