1Kung ikaw ay manunumbalik, Oh Israel, sabi ng Panginoon, kung ikaw ay manunumbalik sa akin, at kung iyong aalisin ang iyong mga kasuklamsuklam sa aking paningin; hindi ka nga makikilos;
1呼召以色列和犹大悔改
2At ikaw ay susumpa, Buhay ang Panginoon, sa katotohanan, sa kahatulan, at sa katuwiran; at ang mga bansa ay magiging mapalad sa kaniya, at sa kaniya luluwalhati sila.
2如果你凭真理、公正、公义，指着永活的耶和华起誓；列国就必因耶和华蒙福，也必以他为荣。”
3Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, sa mga tao ng Juda at ng Jerusalem, Inyong bungkalin ang inyong binabayaang bukiran, at huwag kayong maghasik sa gitna ng mga tinik.
3耶和华对犹大和耶路撒冷的人这样说：“你们要为自己开垦未经耕耘之地，却不要撒种在荆棘中！
4Magsipagtuli kayo para sa Panginoon, at inyong alisin ang mga kasamaan ng inyong puso, ninyong mga tao ng Juda at mga nananahan sa Jerusalem; baka ang aking kapootan ay sumigalbo na parang apoy, at magningas na walang makapatay, dahil sa kasamaan ng inyong mga gawa.
4犹大人和耶路撒冷的居民哪！你们要为了耶和华的缘故自行割礼，除去心里的污秽；不然，我的忿怒必因你们的恶行，如火一般发出来，无人能熄灭！”
5Ipahayag ninyo sa Juda, at ibalita ninyo sa Jerusalem; at inyong sabihin, Inyong hipan ang pakakak sa lupain: magsihiyaw kayo ng malakas, at inyong sabihin, Magpisan kayo, at tayo'y magsipasok sa mga bayang nakukutaan.
5“你们应当在犹大宣告，在耶路撒冷传扬，说：‘要在境内吹号。’高声呼叫，说：‘你们要集合起来，我们要进到坚固的城里去！’
6Kayo'y mangagtaas ng watawat sa dako ng Sion: kayo'y magsitakas sa ikatitiwasay, huwag kayong magsitigil: sapagka't ako'y magdadala ng kasamaan mula sa hilagaan, at ng malaking paglipol.
6要向锡安竖起旗号，赶快逃命，不可停留，因为我必使灾祸与严重的毁灭，从北方而来。”
7Ang isang leon ay sumampa mula sa kaniyang kagubatan, at ang manglilipol ng mga bansa; siya'y nasa kaniyang paglalakad, siya'y lumabas mula sa kaniyang dako, upang sirain ang iyong lupain, upang ang iyong mga bayan ay mangalagay na sira na walang mananahan.
7狮子从它的密林中上来了，毁坏列国的已经动身，从他的本处出发，为要使你的地荒凉，使你的城市破毁，无人居住。
8Dahil dito ay mangagbigkis kayo ng kayong magaspang, kayo'y magsipanaghoy at magsipanangis; sapagka't ang mabangis na galit ng Panginoon ay hindi humihiwalay sa atin.
8因此，你们应当披上麻布，痛哭哀号，因为耶和华的烈怒，还没有离开我们。
9At mangyayari sa araw na yaon, sabi ng Panginoon, na ang puso ng hari ay mapapahamak, at ang puso ng mga prinsipe: at ang mga saserdote ay mangatitigilan, at ang mga propeta ay mangamamangha.
9“到那日，君王和首领的勇气消失，祭司也要惊惶，先知都必诧异。”这是耶和华的宣告。
10Nang magkagayo'y sinabi ko, Ah Panginoong Dios: tunay na iyong dinayang lubha ang bayang ito at ang Jerusalem, na iyong sinabi, Kayo'y mangagkakaroon ng kapayapaan: gayon man ang tabak ay tumatalab sa buhay.
10于是我说：“噢！主耶和华啊！你真的欺骗了这人民，也欺骗了耶路撒冷，说：‘你们必平安无事’，其实刀剑已经架在颈项上了！”
11Sa panahong yaon ay sasabihin sa bayang ito at sa Jerusalem, Isang mainit na hangin na mula sa mga luwal na kaitaasan sa ilang ay dumating sa anak ng aking bayan, hindi upang sumimoy, o maglinis man:
11到那时，必有话对这人民和耶路撒冷说：“有一阵热风从旷野光秃的高冈，刮向我的子民（“我的子民”原文作“我子民的女子”），不是为簸散，也不是为扬净；
12Isang malakas na hangin na mula sa mga ito ay darating sa akin: ngayo'y magsasalita naman ako ng mga kahatulan laban sa kanila.
12这过强的风要为我刮来，我就要向他们宣告我的判词。”
13Narito, siya'y sasagupang parang mga ulap, at ang kaniyang mga karo ay magiging parang ipoipo ang kaniyang mga kabayo ay lalong matulin kay sa mga aguila. Sa aba natin! sapagka't tayo'y nangapahamak.
13看哪！我必如密云涌聚，他的战车如旋风，他的马比鹰还快。我们有祸了，我们灭亡了！
14Oh Jerusalem, hugasan mo ang iyong puso sa kasamaan, upang ikaw ay maligtas. Hanggang kailan titigil sa loob mo ang iyong mga masamang pagiisip?
14耶路撒冷啊！洗净你心中的邪恶，使你可以得救！你心存恶念，要到几时呢？
15Sapagka't isang tinig ay nagpapahayag mula sa Dan, at nagbabalita ng kasamaan, mula sa mga burol ng Ephraim.
15因为有声音从但宣告，从以法莲山传出灾祸的警报。
16Inyong banggitin sa mga bansa: narito, inyong ibalita laban sa Jerusalem, na ang mga bantay ay nanggagaling sa malayong lupain, at inihihiyaw nila ang kanilang tinig laban sa mga bayan ng Juda.
16“要向列国提说，向耶路撒冷宣扬：‘围攻的人从远地而来，向犹大的各城镇大声吶喊。
17Sila'y gaya ng mga bantay sa parang, laban sa kaniya sa palibot, sapagka't siya'y naging mapanghimagsik laban sa akin, sabi ng Panginoon.
17他们四面包围耶路撒冷，好像看守田地的人一样，因为耶路撒冷背叛了我。’”这是耶和华的宣告。
18Ang iyong lakad at ang iyong mga gawa ay nagsikap ng mga bagay na ito sa iyo: ito ang iyong kasamaan; sapagka't napakasama, sapagka't tinataglay ng iyong puso.
18“你这一切灾祸是你的所作所为作成的，这就是你的恶果，实在是苦，直透心底。”
19Ang hirap ko, ang hirap ko! Ako'y nagdaramdam sa aking puso; ang dibdib ko ay kakabakaba, hindi ako matahimik; sapagka't iyong narinig, Oh kaluluwa ko, ang tunog ng pakakak, ang hudyat ng pakikipagdigma.
19先知为 神的子民悲哀我的肺腑，我的肺腑啊！我绞痛欲绝。我的心哪！我的心在我里面颤抖，我不能缄默不语。我的灵啊！我听见了号角的声音，也听见了战争的吶喊。
20Kagibaan at kagibaan ang inihihiyaw; sapagka't ang buong lupain ay nasira: biglang nangasira ang aking mga tolda, at ang aking mga tabing sa isang sandali.
20毁灭的消息频传，因为全国尽都毁坏，我的帐棚忽然毁坏，我的幔子转瞬破裂。
21Hanggang kailan makikita ko ang watawat, at maririnig ang tunog ng pakakak?
21我看见旗号要到几时呢？我听见号角的声音要到几时呢？
22Sapagka't ang bayan ko ay hangal, hindi nila ako nakikilala; sila'y mga mangmang na anak, at sila'y walang unawa; sila'y pantas sa paggawa ng masama, nguni't sa paggawa ng mabuti ay wala silang kaalaman.
22“我的子民愚妄，他们连我都不认识，是无知的儿女，没有悟性；他们有智慧行恶，却没有知识行善。”
23Aking minasdan ang lupa, at, narito, sira at walang laman; at ang langit ay walang liwanag.
23我观看地，地是空虚混沌；我仰视天，天上也全然无光。
24Aking minasdan ang mga bundok, at narito, nagsisiyanig, at ang lahat na burol ay nagsisiindayon.
24我观看大山，它们尽都震动，小山也都摇来摇去。
25Ako'y nagmasid, at, narito, walang tao, at lahat ng mga ibon sa himpapawid ay nangakatakas.
25我观看，毫无人迹；空中的飞鸟也逃掉了。
26Ako'y nagmasid, at, narito, ang mainam na parang ay ilang, at, lahat ng mga bayan niyaon ay nangasira sa harapan ng Panginoon, at sa harap ng kaniyang mabangis na galit.
26我观看，肥美田园变为荒野；在耶和华面前，就是在他烈怒之下，所有的城市都被拆毁。
27Sapagka't ganito ang sabi ng Panginoon, Ang buong lupain ay magiging sira; gayon ma'y hindi ako gagawa ng lubos na kawakasan.
27因为耶和华这样说：“全国都必荒凉，我却不尽行毁灭。
28Dahil dito ay tatangis ang lupa, at ang langit sa itaas ay magiging maitim: sapagka't aking sinalita, aking pinanukala, at hindi ako nagsisi, o akin mang tatalikuran.
28因此，地要悲哀，天必昏暗。因为我说过，就不后悔；我定了意，决不改变。”
29Ang buong bayan ay tumakas dahil sa hugong ng mga mangangabayo at ng mga mamamana; sila'y nagsipasok sa mga kagubatan, at nangagukyabit sa mga malaking bato; bawa't bayan ay napabayaan, at walang tao na tumatahan doon.
29因着骑兵和弓箭手的响声，各城的人尽都逃跑。他们进入密林，爬上岩穴；各城都被撇下，无人住在其中。
30At ikaw, pagka ikaw ay napahamak, anong iyong gagawin? Bagaman ikaw ay nananamit ng mainam na damit na mapula; bagaman ikaw ay gumagayak ng mga kagayakang ginto, bagaman iyong pinalalaki ang iyong mga mata ng pinta, sa walang kabuluhan nagpapakaganda ka; hinahamak ka ng mga mangingibig sa iyo, pinagsisikapan nila ang iyong buhay.
30你这被毁坏的啊！你在干什么？即使你穿上朱红色的服装，佩戴黄金饰物，用颜料画大你的眼睛，你自炫漂亮，也是白费的。爱你的人仍然鄙视你，他们都在寻索你的命！
31Sapagka't ako'y nakarinig ng tinig na gaya ng sa babaing nagdaramdam, ng daing ng gaya ng sa nanganganak sa panganay, ng tinig ng anak na babae ng Sion, na nagsisikip ang hininga, na naguunat ng kaniyang mga kamay, na nagsasabi, Sa aba ko ngayon! sapagka't ang kaluluwa ko ay nanglulupaypay sa harap ng mga mamamatay tao.
31我听到好像妇人产痛的叫声，正像生头胎孩子的妇人疼痛的叫声，就是锡安居民（“居民”原文作“女子”）的声音，他们喘着气，伸开双手，说：“哎！我有祸了！在那些杀人者跟前，我发昏了！”