1Sa panahong yaon, sabi ng Panginoon, ay ilalabas nila ang mga buto ng mga hari sa Juda, at ang mga buto ng kaniyang mga prinsipe, at ang mga buto ng mga saserdote, at ang mga buto ng mga propeta, at ang mga buto ng mga nananahan sa Jerusalem, mula sa kanilang mga libingan;
1犹大全国昏庸必遭灾祸
2At kanilang ikakalat sa liwanag ng araw, at ng buwan, at ng lahat na natatanaw sa langit na kanilang inibig, at kanilang pinaglingkuran, at siya nilang sinundan, at siyang kanilang hinanap, at siyang kanilang sinamba: hindi mangapipisan, o mangalilibing man, sila'y magiging pinakasukal sa ibabaw ng lupa.
2拋散在太阳、月亮和天上的万象之下,就是他们从前所爱慕、服事、跟随、求问、敬拜的。这些骸骨必不再被收殓埋葬,必在地面上成为粪肥。
3At ang kamatayan ay pipiliin na higit kay sa kabuhayan ng lahat ng naiwang nalabi rito sa masamang angkan, na nalabi sa lahat ng dako na aking pinagtabuyan sa kanila, sabi ng Panginoon ng mga hukbo.
3这邪恶的家族剩下的余民,在我驱逐他们到的各地,宁可选择死,也不要存活。”这是万军之耶和华的宣告。
4Bukod dito'y sasabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon. Mangabubuwal baga ang mga tao, at hindi magsisibangon uli? maliligaw baga ang isa, at hindi babalik?
4“你要对他们说:‘耶和华这样说:人跌倒了,不再起来吗?人偏离了,不再回转吗?
5Bakit nga ang bayang ito na Jerusalem ay tumatalikod ng walang hanggang pagtalikod? sila'y nagsisihawak na mahigpit ng karayaan, sila'y nagsisitangging bumalik.
5这人民为什么背道,耶路撒冷为什么长久偏离?他们定意行诡诈,不肯回转。
6Aking pinakinggan at narinig ko, nguni't hindi sila nagsalita ng matuwid: walang nagsisisi ng kaniyang kasamaan, na nagsasabi, Anong aking ginawa? bawa't isa'y lumilihis sa kaniyang lakad, gaya ng kabayo na dumadaluhong sa pagbabaka.
6我留心听,但他们都不说真实的话。没有人为自己的恶行后悔,说:“我究竟作了什么?”他们各人继续走自己偏差的路,像战马直冲入战场。
7Oo, nalalaman ng ciguena sa himpapawid ang kaniyang mga takdang kapanahunan; at ang bato bato at ang langaylangayan at ang tagak ay nangagmamalas ng panahon ng pagdating ng mga yaon; nguni't hindi nalalaman ng aking bayan ang alituntunin ng Panginoon.
7连空中的鹳鸟也知道自己来去的季候;斑鸠、燕子和白鹤也谨守迁移的时令;我的子民却不晓得耶和华的法则。
8Paano ninyo sinasabi, Kami ay pantas, at ang kautusan ng Panginoon ay sumasaamin? Nguni't, narito, ang sinungaling na pangsulat ng mga escriba ay sumulat na may kasinungalingan.
8你们怎可以说:“我们是智慧人,我们有耶和华的律法”呢?事实上,经学家虚假的笔已把律法变成谎言了。
9Ang mga pantas ay nangapapahiya, sila'y nanganglulupaypay at nangahuhuli: narito, kanilang itinakuwil ang salita ng Panginoon: at anong uri ng karunungan ang nasa kanila?
9智慧人必蒙羞,惊惶失措。看哪!他们弃绝了耶和华的话,他们还有什么智慧呢?
10Kaya't ibibigay ko ang kanilang mga asawa sa mga iba, at ang kanilang mga parang sa mga magaari sa mga yaon: sapagka't bawa't isa mula sa kaliitliitan hanggang sa kalakilakihan, ay ibinigay sa kasakiman; mula sa propeta hanggang sa saserdote bawa't isa'y gumagawang may kasinungalingan.
10因此,我必把他们的妻子给别人,把他们的田地给别的主人,因为他们从最小的到最大的,个个都贪图不义之财;从先知到祭司,全都行事诡诈。
11At kanilang pinagaling ng kaunti ang sugat ng anak na babae ng aking bayan, na sinasabi, Kapayapaan, kapayapaan; gayon ma'y walang kapayapaan.
11他们草率地医治我子民(“我子民”原文作“我子民的女子”)的损伤,说:“平安了!平安了!”其实没有平安。’
12Nangahiya baga sila nang sila'y gumawa ng kasuklamsuklam? hindi, hindi sila nangahiya sa anoman, ni nangamula man sila: kaya't sila'y mangabubuwal sa gitna niyaong nangabubuwal; sa panahon ng pagdalaw sa kanila ay mahahagis sila, sabi ng Panginoon.
12耶和华说:‘他们行了可憎的事,本应觉得羞愧,可是他们一点羞愧都没有,恬不知耻。因此他们必仆倒在倒下的人中间;我惩罚他们的时候,他们必倒下来。
13Aking lubos na lilipulin sila, sabi ng Panginoon: hindi magkakaroon ng mga ubas sa puno ng ubas, o ng mga higos man sa mga puno ng higos, at ang dahon ay malalanta; at ang mga bagay na aking naibigay sa kanila ay mapapawi sa kanila.
13我要彻底除掉他们的庄稼;葡萄树上必没有葡萄,无花果树上必没有无花果,叶子也必枯干。我赐给他们的,都离开他们过去了。’”这是耶和华的宣告。
14Bakit tayo'y nagsisitigil na nakaupo? kayo'y magkatipon, at tayo'y magsipasok sa mga bayang nakukutaan, at tayo'y magsitahimik doon; sapagka't tayo'y pinatahimik ng Panginoon nating Dios, at binigyan tayo ng inuming mapait upang inumin, sapagka't tayo'y nangagkasala laban sa Panginoon.
14我们为什么坐着不动呢?你们要集合起来,我们要进入坚固的城里去,在那里灭亡吧!因为耶和华我们的 神要我们灭亡,又把毒水给我们喝,因我们得罪了耶和华。
15Tayo'y nangaghihintay ng kapayapaan, nguni't walang dumating na mabuti; at ng panahon ng kagalingan, at narito panglulupaypay!
15我们期待平安,却得不到好处;期待得医治的时候,不料,只有惊慌。
16Ang singasing ng kaniyang mga kabayo ay naririnig mula sa Dan: sa tinig ng halinghing ng kaniyang mga malakas ay nayayanig ang buong lupain; sapagka't sila'y nagsidating, at nilamon ang lupain at lahat ng naroon; ang bayan at yaong mga nagsisitahan doon.
16从但那里听见敌人战马的喷气声,全地因听见壮马的嘶鸣声震动。他们来是要吞灭土地和地上所有的,要吞灭城和城中的居民。
17Sapagka't, narito, ako'y magsusugo ng mga ahas, ng mga ulupong sa gitna ninyo, na hindi maeenkanto, at kakagatin nila kayo, sabi ng Panginoon.
17“看哪!我要打发毒蛇到你们中间,是没有法术能制伏的,它们必咬你们。”这是耶和华的宣告。
18Oh kung ako'y makapagaaliw laban sa kapanglawan! ang puso ko ay nanglulupaypay.
18我的愁苦无法医治(本句按照《马索拉抄本》意思难确定;现参照《七十士译本》翻译),我的心在我里面悲痛欲绝。
19Narito, ang tinig ng hiyaw ng anak na babae ng aking bayan na mula sa lupain na totoong malayo: Hindi baga ang Panginoon ay nasa Sion? hindi baga ang kaniyang Hari ay nandoon? Bakit minungkahi nila ako sa galit ng kanilang mga larawang inanyuan, at ng mga walang kabuluhan ng iba?
19听啊!我同胞(“同胞”原文作“人民的女子”)的呼救声,从遥远之地传来:“耶和华不在锡安吗?锡安的王不在其中吗?”“他们为什么以自己雕刻的偶像,和列国虚无的偶像,来惹我发怒呢?”
20Ang pagaani ay nakaraan, ang taginit ay lipas na, at tayo'y hindi ligtas.
20“收割期已过,夏天也结束;但我们仍未获救。”
21Dahil sa sugat ng anak na babae ng aking bayan ay nasasakitan ako; ako'y luksa; ako'y natigilan.
21因着我的同胞(“同胞”原文作“人民的女子”)被压碎,我的心破碎了;我悲伤痛哭,惊慌抓住了我。
22Wala bagang balsamo sa Galaad? wala bagang manggagamot doon? bakit nga hindi gumaling ang anak na babae ng aking bayan?
22难道基列没有乳香吗?难道那里没有医生吗?我的同胞(“同胞”原文作“人民的女子”)为什么总不痊愈呢?