1Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,
1 神的智慧与能力
2Sa katotohanan ay nalalaman kong ito'y gayon: nguni't paanong makapaggaganap ang tao sa Dios?
2“我实在知道是这样,但是,人在 神面前怎能算为公义呢?
3Kung kalugdan niyang makipagtalo sa kaniya, siya'y hindi makasasagot sa kaniya ng isa sa isang libo.
3人若愿意与他辩论,连千分之一也答不出来。
4Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa?
4他心里有智慧,而且有极大的能力,有谁对他刚硬而平安无事呢?
5Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit.
5他在怒中移山翻冈;山冈却不知道;
6Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig.
6他使大地震动离开本处,大地的柱子就摇撼;
7Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin.
7他吩咐太阳,太阳就不上升,又封闭众星;
8Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat.
8他独自铺开苍天,步行在海浪之上;
9Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan.
9他造北斗与参星,昴星和南方的星座;
10Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang.
10他所行的大事无法测度,所行的奇事不可胜数。
11Narito, siya'y dumaraan sa siping ko, at hindi ko siya nakikita: siya'y nagpapatuloy rin naman, nguni't hindi ko siya namamataan.
11他行过我身边,我却看不见;他掠过去,我竟不觉察。
12Narito, siya'y nangangagaw sinong makasasansala sa kaniya? Sinong magsasabi sa kaniya: Anong ginagawa mo?
12他夺取,谁能拦阻他?谁敢问他:‘你干什么?’
13Hindi iuurong ng Dios ang kaniyang galit; ang mga manunulong sa Rahab ay nagsisiyukod sa ilalim niya.
13人受苦难不一定因为罪 神必不抑制他的怒气,海怪拉哈伯的助手都俯伏在他以下。
14Gaano pa nga kaya kaliit ang maisasagot ko sa kaniya, at mapipiling aking mga salita na maimamatuwid ko sa kaniya?
14何况我呢?我怎敢回答他,措辞与他辩论呢?
15Na kahiman ako'y matuwid, gayon may hindi ako sasagot sa kaniya; ako'y mamamanhik sa aking hukom.
15即使我有理,也不敢回答,只向那审判我的求怜悯;
16Kung ako'y tumawag, at siya'y sumagot sa akin; gayon ma'y hindi ako maniniwala na kaniyang dininig ang aking tinig.
16即使我呼求,他也回答我,我还是不信他会垂听我的声音。
17Sapagka't ako'y ginigiba niya sa pamamagitan ng isang bagyo, at pinararami ang aking mga sugat ng walang kadahilanan.
17他用暴风伤害我,无缘无故加添我的创伤。
18Hindi niya ako tutulutang ako'y huminga, nguni't nililipos niya ako ng hirap.
18他不让我喘一口气,却使我饱尝苦楚。
19Kung kami ay magsalita tungkol sa kalakasan, narito, siya'y may kapangyarihan! At kung sa kahatulan, sino, sinasabi niya ay magtatakda sa akin ng panahon?
19若论力量,他多么强大,若论诉讼,他说:‘谁能把我传来?’
20Kahiman ako'y matuwid, ang aking sariling bibig ay hahatol sa akin: kahiman ako'y sakdal patototohanan niya akong masama.
20即使我有理,我的口还是定我有罪;即使我完全,我的口还是判我乖谬。
21Ako'y sakdal; hindi ko talos ang aking sarili; aking niwalang kabuluhan ang aking buhay.
21我虽然完全,却不顾我自己,倒厌恶我的生命。
22Lahat ay isa; kaya't aking sinasabi: kaniyang ginigiba ang sakdal at ang masama.
22所以我说,善恶都是一样,完全人和恶人,他都灭尽。
23Kung ang panghampas ay pumapatay na bigla, tatawanan niya ang paglilitis sa mga walang sala.
23灾祸忽然把人杀害的时候,他就必嘲笑无辜人的遭遇。
24Ang lupa ay nabigay sa kamay ng masama: kaniyang tinatakpan ang mga mukha ng mga hukom nito; kung hindi siya, sino nga?
24全世界交在恶人的手中,他蒙蔽世上审判官的脸,如果不是他,那么是谁呢?
25Ngayo'y ang mga kaarawan ko ay matulin kay sa isang sugo: dumadaang matulin, walang nakikitang mabuti.
25我的日子过得比信差还快,飞快逝去,不见福乐。
26Sila'y nagsisidaang parang mga matuling sasakyan: parang agila na dumadagit ng huli.
26我的日子消逝有如快船,好像俯冲猛扑食物的鹰。
27Kung aking sabihin: Aking kalilimutan ang aking daing, aking papawiin ang aking malungkot na mukha, at magpapakasaya ako:
27我若说:‘我要忘记我的苦情,要除去愁容,面露喜乐。’
28Ako'y natatakot sa lahat kong kapanglawan, talastas ko na hindi mo aariin akong walang sala.
28我就惧怕我的一切痛苦,因为我知道你必不以我为无辜。
29Ako'y mahahatulan; bakit nga ako gagawa ng walang kabuluhan?
29我既然被定为有罪,又何必徒然劳苦呢?
30Kung ako'y maligo ng nieveng tubig, at gawin ko ang aking mga kamay na napakalinis;
30我若用雪水洗净我的身,又用碱水洁净我的手,
31Gayon ma'y itutulak mo ako sa hukay, at kayayamutan ako ng aking mga sariling kasuutan.
31你还是把我扔入坑中,连我的衣服也憎恶我。
32Sapagka't siya'y hindi tao, na gaya ko, na sasagot ako sa kaniya, na tayo'y pumasok kapuwa sa kahatulan,
32他不像我是个人,使我可以答他,让我们一起对簿公堂。
33Walang hukom sa pagitan natin, na makapaglagay ng kaniyang kamay sa ating dalawa.
33我俩之间并没有仲裁者,能够按手在我们双方身上。
34Ihiwalay niya sa akin ang kaniyang tungkod, at huwag akong takutin ng kaniyang pangilabot:
34愿他使他的刑杖离开我,愿他可畏的威严不惊吓我,
35Kung magkagayo'y magsasalita ako, at hindi matatakot sa kaniya; sapagka't hindi gayon ako sa aking sarili.
35我就说话,也不怕他,因为我本身并不是这种人。”